شاخص ها

شاخص ها اطلاعات قابل اندازه گیری هستند که برای تعیین اینکه آیا یک برنامه برنامه خود را مطابق انتظار و دستیابی به نتایج آنها اجرا می کند ، استفاده می شود. نه تنها شاخص ها می توانند به درک آنچه اتفاق افتاده یا تغییر کرده اند ، کمک کنند ، بلکه می تواند به شما کمک کند تا در مورد چگونگی وقوع این تغییرات سؤالات بیشتری بپرسید.

انتخاب شاخص ها اغلب بقیه برنامه ارزیابی را از جمله روشهای ارزیابی ، تجزیه و تحلیل داده ها و گزارش دهی آگاه می کند. شاخص های قوی می توانند کمی یا کیفی باشند و بخشی از برنامه ارزیابی هستند. در ارزیابی ، شاخص ها باید در طول چرخه زندگی برنامه مورد بررسی قرار گیرند و برای بهبود برنامه استفاده شوند.

شاخص ها می توانند مربوط به هر بخشی از برنامه و مدل منطق آن یا توضیحات برنامه باشند. در اینجا سه دسته بزرگ و رایج ترین شاخص ها آورده شده است.

• شاخص های ورودی سهم های لازم را برای فعال کردن برنامه اندازه گیری می کنند (به عنوان مثال ، بودجه ، کارمندان ، شرکای کلیدی ، زیرساخت ها).
• شاخص های فرآیند فعالیت ها و خروجی های برنامه را اندازه گیری می کنند (محصولات مستقیم/تحویل فعالیت ها). با هم ، اقدامات فعالیت ها و خروجی ها نشان می دهد که آیا این برنامه طبق برنامه ریزی اجرا می شود یا خیر. بسیاری از افراد از شاخص های خروجی به عنوان شاخص های فرآیند خود استفاده می کنند. یعنی تولید خروجی های قوی نشانه این است که فعالیت های این برنامه به درستی اجرا شده است. برخی دیگر ممکن است اقدامات مربوط به فعالیت ها و اقدامات خروجی جداگانه محصولات/تحویل های تولید شده توسط آن فعالیت ها را جمع آوری کنند. صرف نظر از نحوه برش نشانگرهای فرآیند ، اگر نشان دهند فعالیت ها با وفاداری انجام نمی شوند ، این برنامه خطرناک است که نتواند به نتایج مورد نظر برسد.
• شاخص های نتیجه اندازه گیری می کنند که آیا این برنامه در حال دستیابی به اثرات/تغییرات مورد انتظار در بلند مدت ، متوسط و بلند مدت است. برخی از برنامه ها به طولانی ترین/دیستال ترین شاخص های نتیجه آنها به عنوان شاخص های تأثیر اشاره می کنند. از آنجا که شاخص های نتیجه تغییراتی را که در طول زمان رخ می دهد اندازه گیری می کند ، شاخص ها باید حداقل در ابتدا (قبل از شروع برنامه/پروژه) و در پایان پروژه اندازه گیری شوند. نتایج طولانی مدت اغلب برای اندازه گیری و نسبت دادن به یک برنامه واحد دشوار است. با این حال ، این بدان معنا نیست که یک برنامه نباید سعی کند تعیین کند که چگونه آنها در تأثیر سلامت علاقه نقش دارند (به عنوان مثال ، کاهش عوارض مربوط به مسئله خاص بهداشت).

هنگام انتخاب شاخص ها ، برنامه ها باید در نظر داشته باشند که برخی از شاخص ها نسبت به سایرین برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل بیشتر وقت گیر و پر هزینه تر خواهند بود. شما باید در صورت امکان از منابع داده موجود استفاده کنید (به عنوان مثال ، سرشماری ، نظرسنجی های موجود ، نظارت) و در صورت عدم در دسترس بودن ، عامل بار لازم برای جمع آوری هر شاخص قبل از نیاز به جمع آوری است.

شاخص های قوی ساده ، دقیق و قابل اندازه گیری هستند. علاوه بر این ، برخی از برنامه ها به شاخص هایی که "هوشمند" هستند ، آرزو می کنند: خاص ، قابل اندازه گیری ، قابل دستیابی ، مرتبط و به موقع.

برخی از منابع مرتبط با CDC برای توسعه شاخص ها

• معیارهای انتخاب شاخص های با عملکرد بالا: یک لیست چک برای اطلاع رسانی از نظارت و ارزیابی: برای کمک به کسانی که مسئول نظارت و ارزیابی هستند ، شاخص های با عملکرد بالا و کارآمد با همکاری ذینفعان را شناسایی می کنند.
• CDC ارزیابی قهوه استراحت: با استفاده از شاخص ها: چگونه می توان شاخص ها را برای شما کار کرد: اسلایدها از ارائه کارکنان در بخش CDC برای بیماری های قلبی و پیشگیری از سکته مغزی.