تکنیک های کنترل ضربه که برای کودکان کار می کند

ایمی مورین ، LCSW ، سردبیر ذهن بسیار خوب است. او همچنین یک روان درمانی ، نویسنده پرفروش بین المللی و میزبان پادکست Mind بسیار است.

به روز شده در 25 اکتبر 2021

Ann-Louise T. Lockhart ، PSYD ، ABPP ، یک روانشناس کودکان دارای مجوز ، مربی والدین ، نویسنده ، سخنران و صاحب یک روانشناسی کودکان روز جدید ، PLLC است.

کنترل ضربه می تواند یک چالش و از نظر توسعه مناسب برای بسیاری از بچه ها ، به ویژه بچه های کوچک باشد. با این حال ، این یک مهارت حیاتی است که می تواند در هر سنی پرورش و بهبود یابد. این مهم است زیرا عدم کنترل ضربه در ریشه بسیاری از مشکلات رفتاری است. بدون مداخله مؤثر ، رفتارهای تحریک آمیز می توانند عادی ، عادت و با گذشت زمان بدتر شوند.

به عنوان مثال ، افراد 5 ساله تکانشی ممکن است در هنگام راه خود ضربه بزنند یا دلهره آور باشند ، در حالی که افراد 14 ساله تحریک آمیز ممکن است محتوای نامناسب را در رسانه های اجتماعی به اشتراک بگذارند یا در رفتارهای پرخطر مانند نوشیدن الکل بدون فکر کردن در مورد پتانسیل شرکت کنند. انشعابات.

با این حال ، شما می توانید به کودک خود کمک کنید تا در هنگام رشد ، کنترل انگیزه خود را بهبود بخشد. در حقیقت ، مطالعات نشان می دهد که مداخلات برای بهبود کنترل ضربه (و سایر عناصر عملکرد اجرایی) می تواند در تقویت این مهارت ها بسیار مفید باشد.

تحقیقات نشان می دهد که کنترل ضربه ضعیف با اختلال در تصمیم گیری و ایجاد شرایط سلامت روان مرتبط است. بنابراین ، هرچه انگیزه بیشتری کودک شما را کنترل کند ، احتمال انجام یا گفتن کاری را که می تواند به دیگران و خود آسیب برساند ، کمتر خواهد بود - و احتمالاً آنها به احتمال زیاد سلامت روانی مثبت خواهند داشت.

در نظر بگیرید که آیا فرزند شما دارای ADHD است

اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) تقریباً 11 ٪ از کودکان را تحت تأثیر قرار می دهد. کنترل تکانه ، مشکلات توجه ، مشکل در یادآوری و مشکل در پیگردها همه علائم شایع ADHD است. بچه های مبتلا به ADHD ممکن است برای توسعه این مهارت ها به پشتیبانی اضافی احتیاج داشته باشند.

اگر فکر می کنید فرزند شما ممکن است ADHD داشته باشد ، برای ارزیابی با پزشک آنها تماس بگیرید. گزینه های درمانی شامل داروها ، درمان و پشتیبانی ساختاری است. غالباً انواع روشهای مقابله ای برای کمک به بچه های مبتلا به مغزهای عصبی رونق می گیرد.

به فرزند خود بیاموزید که احساسات را برچسب گذاری کند

کودکانی که درک نمی کنند یا نمی دانند چگونه احساسات خود را به طور مؤثر ارتباط برقرار کنند ، احتمالاً تحریک آمیز هستند. کودکی که نمی تواند بگوید ، "من عصبانی هستم" ممکن است نشان دهد که ناراحت است. یا کودکی که نمی تواند کلامی کند ، "احساس غم و اندوه" می کند ، ممکن است خود را به زمین پرتاب کند و فریاد بزند.

به فرزند خود بیاموزید که احساسات خود را بشناسد تا آنها بتوانند به شما بگویند - نه از آنچه به شما نشان می دهد - چه احساسی دارند. با آموزش به فرزند خود شروع کنید که چگونه احساسات خود را برچسب گذاری کند ، مانند عصبانی ، غمگین ، هیجان زده ، شگفت زده ، نگران یا ترسیده. سپس ، در مورد تفاوت بین احساسات و رفتار صحبت کنید.

اطمینان حاصل کنید که آنها می دانند که احساس عصبانیت اشکالی ندارد ، اما وقتی عصبانی می شوند ، ضربه زدن ، لگد زدن یا فریاد زدن به کسی اشکالی ندارد. هنگامی که آنها قادر به صحبت کردن در مورد احساسات خود به روشی معنی دار هستند ، احتمالاً احساس شنیدن و حمایت می کنند - و کمتر احتمال دارد که نیاز به عمل را داشته باشند.

از فرزند خود بخواهید دستورالعمل ها را تکرار کند

بعضی اوقات ، بچه ها به دلیل اینکه به دستورالعمل ها گوش نمی دهند ، رفتار می کنند ، به ویژه در مورد بچه هایی که ADHD دارند ، این مسئله به ویژه صادق است. به آنها کمک کنید تا با اطمینان از اینکه واقعاً گوش می دهند ، در مسیر خود باقی بمانند. در غیر این صورت ، قبل از اتمام دستورالعمل های خود ، آنها ممکن است بدون هیچ گونه ایده ای که گفته اید ، به عمل بیایند.

به فرزند خود بیاموزید که با درخواست آنها قبل از اقدام ، دستورالعمل های خود را تکرار کند. قبل از شروع دستورالعمل های خود ، بگویید ، "قبل از حرکت ، من می خواهم که دستورالعمل ها را به من توضیح دهید."و پس از اتمام ، می توانید بپرسید ، "خوب ، من فقط به شما گفتم؟"

فقط بعد از اینکه آنها می توانند آنچه را که شما گفتید تکرار کنند - خواه این باشد که اتاق خود را تمیز کند یا تکالیف خود را کنار بگذارد - باید بتوانند اقدام کنند.

علاوه بر این ، هدف قرار دادن دستورالعمل ها ساده ، آسان برای دنبال کردن و با چند مرحله ممکن است. آمادگی رشد فرزند خود را در نظر بگیرید تا از دستورالعمل های چند مرحله ای نیز پیروی کنید. همچنین می توانید دستورالعمل های پایین را بنویسید تا در صورت فراموش کردن آنچه باید انجام دهند ، مرجع داشته باشند.

مهارت های حل مسئله را آموزش دهید

اگرچه راه حل های طوفان مغزی ساده به نظر می رسد ، حل مسئله می تواند یکی از موثرترین تکنیک های کنترل ضربه باشد.

به فرزند خود بیاموزید که بیش از یک راه برای حل یک مشکل وجود دارد و ارزیابی چندین راه حل بالقوه قبل از شروع عمل مفید است. بنابراین ، این که آیا فرزند شما در تلاش است زنجیره ای را بر روی دوچرخه خود برطرف کند یا سعی در ایجاد مشکل ریاضی دارد ، آنها را ترغیب کنید تا حداقل پنج راه ممکن برای حل یک مشکل قبل از تصمیم گیری در مورد چه کاری انجام دهند.

پس از شناسایی راه حل های احتمالی ، به آنها کمک کنید تا ارزیابی کنند که کدام راه حل به احتمال زیاد مؤثر است. با تمرین ، آنها می توانند قبل از عمل عادت کنند.

مهارت های مدیریت خشم را آموزش دهید

تحمل ناامیدی کم ممکن است باعث طغیان تحریک آمیز شود. آموزش مهارتهای مدیریت خشم فرزندتان می تواند به آنها در مقابله با احساسات خود به روشی سالم کمک کند.

استراتژی های خاصی را به آنها نشان دهید ، مانند گرفتن چند نفس عمیق یا پیاده روی در خانه برای سوزاندن انرژی. حتی می توانید یک کیت آرام و پر از ابزارهایی ایجاد کنید که به آنها در آرامش کمک می کند. بهتر است به کودکان بیاموزید که چگونه آرام شوند ، انتخاب های مناسب تری انجام دهند و یا آنها را در یک فضای آرام و آرام قبل از واکنش تکانشی قرار دهند.

قوانین خانگی را تعیین کنید

قوانین روشن ایجاد کنید و دلایل قوانین خود را توضیح دهید. ارائه ساختار و انتظارات به فرزند شما می تواند به بهبود کنترل ضربه کمک کند زیرا آنها می دانند چه رفتاری از آنها مورد نظر است. در حقیقت ، تحقیقات نشان می دهد که بچه ها تمایل دارند با روال و ساختار ارائه شده توسط قوانین خانواده ، شکوفا شوند.

انتظارات خود را قبل از ورود فرزندتان به موقعیت های جدید مشخص کنید. هنگامی که آنها نیاز به استفاده از صدای داخلی در کتابخانه یا پیاده روی در فروشگاه های مواد غذایی را درک می کنند ، کمتر احتمال دارد که نادرست باشند.

پیامدهای منفی شکستن قوانین را قبل از زمان نیز توضیح دهید. سپس ، آنها قادر خواهند بود در مورد رفتار خود تصمیمات آگاه تری بگیرند.

ساختار را ارائه دهید و سازگار باشید

نظم و انضباط خود را ثابت نگه دارید و روال فرزندتان را یکسان کنید. هرج و مرج کمتر رفتار تکانشی را کاهش می دهد.

یادآوری هایی مانند ، "شما باید وقتی از ماشین خارج می شویم ، دست من را در پارکینگ نگه دارید" ، هر بار که به فروشگاه می روید. با تمرین کافی ، فرزند شما به قوانین شما و پیامدهای شکستن آنها عادت خواهد کرد.

یک سیستم پاداش ایجاد کنید

کودکان و نوجوانان برای تمرین رضایت تأخیر نیاز به فرصت دارند. با ایجاد یک سیستم پاداش ، سرگرم کننده تأخیر را سرگرم کنید. یک سیستم اقتصاد توکن می تواند راهی جالب برای انجام این کار باشد. رفتار خوب فرزند خود را با نشانه ها پاداش دهید. سپس به آنها اجازه دهید تا مانند یک سفر به پارک ، نشانه ها را برای پاداش های بزرگتر مبادله کنند.

مشوق های کوچکی ایجاد کنید که فقط به یک یا دو نشانه و همچنین پاداش های بزرگ نیاز دارند ، که به 20 نشانه احتیاج دارند. سپس فرزند خود را تشویق کنید تا نشانه های خود را برای موارد بلیط بزرگتر مانند رفتن به فیلم ها نجات دهد. صرفه جویی در پاداش های بزرگتر به آنها می آموزد که چگونه صبر کنند ، یک مهارت اساسی که به آنها کمک می کند در برابر وسوسه هایی که ممکن است منجر به انتخاب های تحریک آمیز شود ، مقاومت کنند.

الگوی نقش خوبی باشید

فرزند شما با تماشای شما در مورد کنترل ضربه چیزهای زیادی می آموزد. روشهای مناسب برای صبر و تحمل و تحمل تأخیر را مدل کنید. به تکنیک های کنترل ضربه ای که از آن استفاده می کنید با گفتن مواردی مانند ، "من واقعاً دوست دارم آن لپ تاپ جدید را بخرم اما می خواهم تابستان آینده پول خود را برای تعطیلات خود صرفه جویی کنم."

صحبت با خود با صدای بلند به فرزند شما می آموزد که چگونه گفتگوی داخلی را توسعه دهد که به آنها در مدیریت تکانه های خود کمک می کند. محققان دانشگاه تورنتو دریافتند که خود گفتگوی خود نقش مهمی در کمک به بچه ها دارد که رفتار تکانشی خود را مدیریت کنند.

با گفتن چیزهایی مانند ، "این یک خط طولانی است ، اما ما باید با صبر و حوصله منتظر نوبت خود باشیم."

فعالیت بدنی را تشویق کنید

فرزند خود را تشویق کنید که در خارج بازی کند و اطمینان حاصل کند که آنها ورزش زیادی می کنند. کودکی که فرصتی برای دویدن ، پرش و صعود داشته است ، مجهز تر خواهد بود تا خود نظم بیشتری داشته باشد.

زمان صفحه نمایش فرزند خود را محدود کنید و آنها را ترغیب کنید که در هر زمان ممکن از نظر جسمی فعال باشند. به دنبال فرصت هایی برای بازی در فضای باز با هم باشید. پرتاب یک توپ ، بازی کردن هاپسوچ یا بازی با برچسب ، انرژی خود را به سمت اقدامات مثبت هدایت می کند تا اینکه از عملکردهای مثبت و نامناسب برخوردار باشد.

بازی های کنترل ضربه را انجام دهید

بازی هایی مانند سیمون می گوید ، چراغ سبز روشن ، و پیروی از رهبر به فرزند شما فرصت می دهد تا کنترل ضربه را انجام دهد. و فرزند شما احتمالاً هنگام یادگیری از بازی آنها لذت خواهد برد.

با تمرین ، فرزند شما می تواند مغز خود را آموزش دهد تا از خودکنترلی بهتری برخوردار باشد. اما حتماً تمرین را سرگرم کنید. اگر آنها را وادار به نشستن یا توجه بیش از حد به کارهای خسته کننده کنید ، ممکن است تلاش های شما آتش سوزی شود.

یک کلمه از بسیار خوب

طبیعی است که کودکان خردسال از نظر جسمی تحریک کننده باشند. ضربه زدن ، پریدن از مبلمان یا دویدن در فروشگاه های مواد غذایی مشکلات کنترل کننده تکانه ای است.

تا سالهای بین سالهای نوجوانی ، بیشتر بچه ها بر تکانه های جسمی خود کنترل می کنند اما ممکن است هنوز هم از نظر کلامی تحریک آمیز باشند. فرزند شما ممکن است بدون فکر کردن در مورد چگونگی درک سخنان آنها یا ممکن است وقتی عصبانی می شود ، چیزهایی را بیان کند.

با تمرین و نظم و انضباط مداوم ، کنترل ضربه باید با گذشت زمان بهبود یابد. با این حال ، اگر شما در مورد توانایی فرزندتان در تصمیم گیری های سالم نگرانی دارید یا به نظر می رسد فرزندتان بیشتر از سایر کودکان در سن خود تلاش می کند ، با پزشک متخصص کودکان خود صحبت کنید. شرایط اساسی ، مانند ADHD ، ممکن است در توانایی فرزند شما در مدیریت رفتار تکانشی تداخل داشته باشد ، اما درمان می تواند کمک بزرگی باشد.

13 منبع

خانواده بسیار خوب فقط از منابع با کیفیت بالا ، از جمله مطالعات بررسی شده توسط همسالان ، برای حمایت از حقایق موجود در مقاله های ما استفاده می کنند. فرایند تحریریه ما را بخوانید تا در مورد چگونگی بررسی واقعیت و حفظ محتوای خود دقیق ، قابل اعتماد و قابل اعتماد باشید.

1. Romer D. ریسک پذیری در بزرگسالان ، تحریک پذیری و رشد مغز: پیامدهای پیشگیری. Dev Psychobiol. 2010 ؛ 52 (3): 263-276. doi: 10. 1002/dev. 20442
2. Ajilchi B ، Nejati V. عملکردهای اجرایی در دانش آموزان مبتلا به افسردگی ، اضطراب و علائم استرس. کلینیک اصلی Neurosci. 2017 ؛ 8 (3): 223-232. doi: 10. 18869/nirp. bcn. 8. 3. 223
3. انستیتوی ملی بهداشت روان. اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD).
4. Lindquist KA ، Maccormack JK ، Shablack H. نقش زبان در احساسات: پیش بینی های ساختاری روانشناختی. روانی جلو. 2015 ؛ 6: 444. doi: 10. 3389/fpsyg. 2015. 00444
5. Gleason MM ، Goldson E ، Yogman MW ، شورای اوایل کودکی ، کمیته جنبه های روانی اجتماعی سلامت کودکان و خانواده ، بخش کودکان رشد و نمو و رفتاری. پرداختن به مشکلات عاطفی و رفتاری در اوایل کودکی. کودکان2016 ؛ 138 (6): E20163025-E20163025. doi: 10. 1542/peds. 2016-3025
6. آکادمی کودکان آمریکا. آیا پیش دبستانی شما برای مهد کودک آماده است؟
7. Ozcan CT ، Oflaz F ، Türkbay T ، Freeman Clevenger SM. اثربخشی یک استراتژی حل مسئله شناختی بین فردی بر رفتار و مشکلات عاطفی در کودکان با بیش فعالی کمبود توجه. Noro Psikiyatr Ars. 2013 ؛ 50 (3): 244-251. doi: 10. 4274/npa. y6455
8. Wyman PA ، Cross W ، Hendricks Brown C ، Yu Q ، Tu X ، Eberly S. مداخله برای تقویت خودتنظیمی عاطفی در کودکان با مشکلات روانی در حال ظهور: تأثیر نزدیکی بر رفتار مدرسه. J DORMORM PSYCHOL PSYCHOL. 2010 ؛ 38 (5): 707-20. doi: 10. 1007/s10802-010-9398-x
9. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری. قوانین خانواده.
10. آکادمی کودکان آمریکا. بهترین راه برای نظم و انضباط فرزندم چیست؟
11. Hackenberg TD. تقویت توکن: بررسی و تحلیل. J Exp Behan Alan. 2009 ؛ 91 (2): 257-86. doi: 10. 1901/jeab. 2009. 91-257
12. دانشگاه تورنتو. صدای داخلی نقش خود را در کنترل خود بازی می کند. روزانه علمی
13. Holton KF ، Nigg JT. ارتباط عوامل سبک زندگی و ADHD در کودکان. J Atten Disord. 2016. doi: 10. 1177/1087054716646452

خواندن اضافی

• Neuenschwander R ، Blair C. بزرگنمایی رفتار کودکان در هنگام تأخیر در رضایت: از فرآیندهای تحریکی و اراده ای که اساسی در خود تنظیم است. مجله روانشناسی کودک تجربی. 2017 ؛ 154: 46-63.
• Poushaneh K ، Bonab BG ، Namin FH. تأثیر کنترل کنترل ضربه بر افزایش توجه کودکان با توجه - اختلال کمبود/ بیش فعالی. رویه - علوم اجتماعی و رفتاری. 2010 ؛ 5: 983-987.
• رومر ، دانیل ، داکورث ، آنجلا ال. ، سزنیتمن ، شارون و پارک ، آفتاب."آیا نوجوانان می توانند خودکنترلی را یاد بگیرند؟ تأخیر در رضایت در توسعه کنترل ریسک پذیری."علم پیشگیری. 2010: 11 ، 319-330.
• Tarullo A ، Obradovic J ، Gunnar M. خودکنترل و مغز در حال توسعه.
• Tullett AM ، Inzlicht M. صدای خودکنترلی: مسدود کردن صدای داخلی باعث افزایش پاسخ تحریک آمیز می شود. روانشناسی Acta. 2010 ؛ 135 (2): 252-256.

توسط ایمی مورین ، LCSW امی مورین ، LCSW ، سردبیر ذهن بسیار خوب است. او همچنین یک روان درمانی ، نویسنده پرفروش بین المللی کتاب در مورد قدرت ذهنی و میزبان پادکست بسیار ذهن است. او یکی از محبوب ترین مذاکرات TEDX در تمام دوران را ارائه داد.