دارایی های عملیاتی

دارایی های عملیاتی برای عملکردهای اصلی یک شرکت ضروری است و به طور مستقیم از تولید مداوم درآمد و سود پشتیبانی می کند.

تعریف دارایی های عملیاتی

دارایی های عملیاتی نقش اساسی در مدل اصلی تجارت یک شرکت دارند.

اگر یک دارایی برای عملیات روزانه برای حفظ خود لازم باشد ، به احتمال زیاد یک دارایی عملیاتی است زیرا سهم آن ضروری است.

نمونه های متداول دارایی های عملیاتی شامل موارد زیر است:

• ملک ، کارخانه و تجهیزات (PP& E)
• فهرست
• حساب های دریافتنی (A/R)
• دارایی های نامشهود شناخته شده (به عنوان مثال ثبت اختراعات ، مالکیت معنوی)

فرمول دارایی های عملیاتی

ارزش دارایی های عملیاتی یک شرکت برابر با مجموع دارایی های منهای ارزش کلیه دارایی های غیر عملیاتی است.

فرمول دارایی های عملیاتی

• دارایی های عملیاتی ، خالص = کل دارایی ها-دارایی های غیر عملیاتی

عملکرد در مقابل دارایی های غیر عملیاتی

بر خلاف دارایی های عملیاتی ، دارایی های غیر عامل جنبه اصلی عملیات محسوب نمی شوند.

حتی اگر دارایی درآمد شرکت را تولید کند ، جریان "درآمد جانبی" در نظر گرفته می شود.

اوراق بهادار قابل فروش و معادل های نقدی مرتبط با آن نمونه هایی از دارایی های غیر عملیاتی است ، صرف نظر از درآمد حاصل از این نوع سرمایه گذاری های کم خطر.

دارایی های تأمین مالی در واقع دارایی با ارزش اقتصادی مثبت هستند اما به عنوان دارایی های غیر هسته ای طبقه بندی می شوند.

سود پولی ارائه شده توسط این دارایی ها به صورت درآمد بهره می آید ، اما یک شرکت می تواند به طور معمول به طور معمول به انجام تجارت ادامه دهد حتی اگر این اوراق بهادار انحلال باشد.

از این رو ، موارد خطی مانند درآمد بهره و سود سهام به طور جداگانه در بیانیه درآمد در بخش درآمد غیر عملیاتی / (هزینه ها) تقسیم می شود.

برنامه گواهی سهام خصوصی Wharton Online و Wall Street Prep Private

حرفه خود را با شناخته شده ترین برنامه سرمایه گذاری سهام خصوصی در جهان سطح کنید. ثبت نام برای گروه 1 مه - 25 ژوئن باز است.

ارزیابی دارایی های عملیاتی

ارزیابی ذاتی (DCF)

هنگام برآورد ارزش دارایی مانند یک شرکت ، ارزیابی باید فقط دارایی های اصلی شرکت را منزوی کرده و منعکس کند.

در مورد ارزیابی ذاتی - اغلب از طریق مدل تخفیف نقدی (DCF) - محاسبه جریان نقدی آزاد (FCF) فقط باید شامل جریان / (خروجی) پول نقد از عملیات مکرر شرکت باشد.

در نتیجه ، مالی یک شرکت باید تنظیم شود تا درآمد غیر عملیاتی ، که ناشی از دارایی های غیر عملیاتی است ، تنظیم شود و گامی اساسی برای پیش بینی دقیق عملکرد آینده یک شرکت است.

FCF های پیش بینی شده باید به شدت از عملیات مکرر شرکت ناشی شوند. در غیر این صورت ، ارزیابی ضمنی اعتبار خود را از دست می دهد.

خرید دوره ای در مقابل مخارج سرمایه (CAPEX)

به عنوان مثال ، به دلیل وقایع یک بار و غیرقابل پیش بینی ، باید تأثیر تمایلات دوره ای برداشته شود.

از طرف دیگر ، مخارج سرمایه (CAPEX) تقریباً در هنگام محاسبه FCF های یک شرکت همیشه گنجانده شده است زیرا خریدهای PP& E نشان دهنده هزینه های "مورد نیاز" است.

ارزیابی نسبی

در مورد ارزیابی نسبی ، هدف این است که عملیات یک شرکت را بر اساس همسالان خود ارزیابی کند ، همچنین لازم است که صرفاً روی عملیات اصلی تمرکز کنید تا به درستی ارزیابی هدف از هدف تعیین شود.

اگر اینگونه نباشد ، تصمیمات اختیاری گرفته شده توسط مدیریت (به عنوان مثال خرید سرمایه گذاری های کوتاه مدت) در ارزیابی مشتق از COMPS گنجانده شده است.

هنگام پخش Comps - خواه تجزیه و تحلیل شرکت قابل مقایسه و چه تجزیه و تحلیل معاملات قبلی - هدف باید جداسازی عملیات اصلی هر شرکت در گروه همسالان باشد.

انجام این کار باعث می شود مقایسه بین همسالان تا حد امکان به "سیب به سیب" نزدیک باشد.

دوره آنلاین گام به گام

هر آنچه برای تسلط بر الگوی مالی نیاز دارید

در بسته حق بیمه ثبت نام کنید: یادگیری مدل سازی صورتهای مالی ، DCF ، M& A ، LBO و Comps. همان برنامه آموزشی که در بانکهای سرمایه گذاری برتر استفاده می شود.