موانع ورود و خروج

مانعی برای ورود چیزی است که توانایی ورود یک شرکت (رقیب) برای ورود به یک صنعت را مسدود یا مانع می کند. به عنوان مثال ، این می تواند هزینه ای باشد که یک سد اقتصادی یا هزینه ای است که توسط چیزی به وجود می آید که سایر موانع تأسیس شده را تقویت می کند. به طور کلی ، می توان موانع ورود را به عنوان "هزینه های تولید" که باید توسط یک شرکت وارد یک صنعت تحمل شود ، بررسی کرد ، اما به یک دلیل یا دلیل دیگر ، توسط بنگاه های موجود در صنعت تحمل نمی شود.

به طور کلی ، صنایعی که برای ورود رقبای جدید دشوار هستند ممکن است از دوره های سودآوری خوب و رقابت محدود در بین رقبا برخوردار باشند. برعکس ، صنایعی که به راحتی وارد می شوند شرکت های جدید را در دوره های سودآوری به صنعت جذب می کنند. به همین دلیل ، رقابت شدید بین رقبا وجود دارد.

مانعی برای خروج چیزی است که توانایی یک شرکت (رقیب) را برای ترک یک صنعت مسدود یا مانع می کند. در بسیاری از موارد ، شرکت های بیشتری مجبور به ماندن در یک بازار یا ماندن در یک بازار تحت سلطه یک یا چند تولید کننده قوی هستند ، رقابت را تا حدی که سود همه بنگاه ها تأثیر منفی می گذارد ، ایجاد می کند. در یک بازار متعادل ایده آل ، همه بنگاه ها به طور پایدار سود می برند. در تکامل هر بازار ، این به ندرت وضعیت است. صنایعی که خروج از آنها دشوار است نسبت به صنایعی که به راحتی ترک می شوند ، رقابت بیشتری دارند. این فشارها ممکن است ادغام یا کسب ، اسپین آف بخش های غیر سودآور یا قطع خطوط محصول غیر سودآور را مجبور کند.

ذکر شده در زیر برخی از موانع متداول ورود و خروج است.

موانع معمولی برای ورود

• اقتصادهای اندازه (اقتصاد مقیاس) و تأثیرات شبکه - نیاز به حجم زیادی از تولید و فروش برای رسیدن به سطح هزینه برای هر واحد تولید برای سودآوری ، مانعی برای ورود یا گسترش در یک بازار است. کاربرد متفکرانه از فناوری مدرن ، خدمات برجسته مشتری یا "ظاهری واقعاً جالب" یا کمپین بازاریابی ، می تواند در ایجاد بازارهای طاقچه یا توسعه یک برند به رغم نابرابری در مقیاس مفید باشد.
• سرمایه فشرده سرمایه گذاری کلان در «تسهیلات به ازای واحد تولید» به طور طبیعی ورود به بسیاری از صنایع را محدود می کند. بیایید با آن روبرو شویم، "اگر نمی توانید پرداخت کنید، نمی توانید بازی کنید."در این مورد، این به این واقعیت تبدیل می شود که تقریباً به عنوان یک قاعده، اکثر استارت آپ ها سرمایه لازم برای خروج اولین واحد تولیدی را دست کم می گیرند. سرمایه گذاری بزرگتر از برنامه ریزی شده نیز ممکن است برای گسترش در بازار موجود ضروری باشد. ممکن است برای ذخیره سازی اضافی، خرابی یا کوچک شدن بیش از حد، برنامه های فروشنده و هزینه های تبلیغاتی مشابه، بودجه لازم باشد.
• استانداردهای دولتی و الزامات مجوز - صنایعی که استانداردهای صنعتی سفت و سخت، مجوزها و مجوزها وجود دارد، ممکن است موانع اساسی برای ورود داشته باشند. این شامل اعمال محدودکننده دولتی یا غیردولتی است. هر قاعده نظمی که دارای قوت قانونی باشد که توسط مقام مافوق یا صلاحیتدار تجویز شده و مربوط به اقدامات افراد تحت کنترل مقام است. الزامات مجوزها و مجوزها ممکن است سرمایه گذاری مورد نیاز را افزایش دهد. به عنوان مثال، قراردادهای حمل و نقل هوایی، که دستیابی به مسیرها را برای حامل های جدید دشوار می کند. محدودیت های منطقه بندی می تواند مانع دیگری باشد که در آن فعالیت های اقتصادی خاص در مناطق خاص زمین مشخص شده، اما سایرین را مستثنی می کند، شاید به طور ناخواسته به نفع کسب وکارهای «پدربزرگ» تأسیس شده، بنابراین اجازه انحصار بر زمین و مکان را می دهد. مالیات های ناعادلانه (مالیات های بالا یا معافیت های مالیاتی برای دیگران) نیز اغلب موانعی را برای رقابت ایجاد می کنند.
• مالکیت فکری - ثبت اختراع، علائم تجاری، علائم خدماتی و سایر انواع مالکیت معنوی اختصاصی در محدود کردن ورود صنعت بسیار موثر هستند. اختراعات با هدف تشویق اختراع و توسعه کسب و کار جدید، به شرکت این حق قانونی را می دهد که دیگر شرکت ها را از تولید محصول برای مدت معینی باز دارد و بنابراین ورود به بازار را محدود می کند. مجوزهای مربوط به این پتنت ها درآمدهای تشویقی را تضمین می کند. علائم تجاری و خدمات به کسب و کارهایی پاداش می دهند که «راه را به راه انداخته اند»، اما اگر بازار تحت سلطه یک یا چند نام شناخته شده باشد، ممکن است چیزی شبیه به یک مانع ورود باشد.
• هزینه های سوئیچینگ بالا - این یک مسئله نامحسوس و در عین حال مهم است که به راحتی نادیده گرفته می شود. موردی که می تواند برای بسیاری از استارتاپ ها که سعی در ورود به بازارهای مستقر دارند ، یک مسئله ساخت و ساز باشد. تمایل خریداران محصولات یک صنعت در مورد جابجایی به یک تأمین کننده جدید تمایل به محدود کردن ورود دارد. در بعضی مواقع ، ممکن است برای مشتریان بسیار دشوار یا گران باشد که ارائه دهندگان را تغییر دهند. تعرفه های تجاری مانعی است که می تواند از ورود به بازارهای خارجی که در آن کشورها مایل به محافظت از بازارهای حساس هستند ، جلوگیری کند.
• توافق نامه های توزیع کننده-توافق نامه های انحصاری با توزیع کنندگان کلیدی ، زنجیرهای خرده فروشی یا رسانه های مشهور آنلاین می توانند مانع یا جلوگیری از مشارکت بازار شوند.
• توافق نامه های تأمین کننده - توافق نامه های اختصاصی با تأمین کنندگان کلیدی در زنجیره تأمین می تواند تولید کنندگان دیگر را برای تولید به موقع محصول با قیمت رقابتی در یک صنعت معین دشوار کند.
• هویت برند و تئوری قدرت بازار تبلیغات - صنایع تحت سلطه محصولات مارک دار به دلیل زمان و هزینه زیادی که برای ایجاد یک مارک رقیب از قد و قامت بازار مشابه مورد نیاز است ، دشوار است. استفاده از شرکتهای مستقر از تبلیغات ، تفاوت مصرف کننده در برند خود را از مارک های دیگر ایجاد می کند تا حدی که مصرف کنندگان برند آن را محصولی کمی متفاوت می دانند.
• عوامل دیگر - بسته به وضعیت ، تعداد زیادی وجود دارد. اینها ممکن است شامل عدم اطمینان بازار ، مزایای هزینه مستقل از مقیاس ، ادغام عمودی (و کنترل مشابه منابع) ، هزینه های تحقیق و توسعه و قیمت گذاری درنده باشد.

موانع معمولی برای خروج

• برخاستن بالقوه - "Hope Springs Eteal."هوازدگی هر طوفان اقتصادی مستلزم پیش بینی صدا و درک عواملی است که باعث ایجاد فراز و نشیب های بازار می شود. همه مشاغل با رکود اقتصادی روبرو هستند. برنامه ریزی برای رکود ، فشار برای خروج از بازار را کاهش می دهد و ممکن است فرصتی برای بهره برداری از فشار بر رقبا ایجاد کند. به عنوان مثال ، در یک بازار تنگ ، رقبا ممکن است مشوق های فروشنده را از بین ببرند. اگر برای این وضعیت برنامه ریزی کرده اید ، ممکن است بتوانید انگیزه فروشنده غیرقابل مقایسه را راه اندازی کرده و سهم بازار را افزایش دهید.
• هزینه های افزونگی - تعداد زیادی از کارمندان ، کارمندان با حقوق بالا یا قراردادهای کارمندان که هزینه قابل توجهی را متحمل می شوند تا جایی که شرکت دیگر سودآور نیست یا چابکی لازم را برای رقابت در بازار خود دارد.
• مهارت های تخصصی مهارت های بسیار تخصصی و دانش بازار، غیرقابل انتقال به صنایع دیگر، مانعی قوی برای خروج از یک بازار خاص هستند.
• هزینه های ثابت بالا سطوح بالای هزینه های ثابت اختصاصی مانعی برای خروج از صنعت است. اغلب، این معمولاً به شکل دارایی های ثابت غیرقابل انتقال است که برای شرکت هایی با سرمایه گذاری سنگین در تجهیزات تخصصی رایج است.
• هزینه های بسته شدن - در مواجهه با پرداخت ها یا خریدها برای فسخ زودهنگام قرارداد، وام ها، توافق نامه های کارکنان و جریمه های قراردادی مشابه، یک شرکت ممکن است دریابید که ترجیح داده می شود در تولید بماند، شاید با نگاهی به بهبود بازار، توسعه محصول جدید. خطوط یا مشارکت های استراتژیک.

اگر ورود و خروج را با هم ترکیب کنیم، می توانیم رقابت صنعت، ثبات و سودآوری را پیش بینی کنیم. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، صنعتی که ورود به آن آسان است اما خروج از آن دشوار است، رقابت صنعتی شدید و سودآوری پایینی دارد. در اولین نشانه سودآوری بیش از حد در صنعت، رقبا به سمت صنعت هجوم می آورند. با این حال، هنگامی که سودآوری کاهش می یابد، ترک صنعت دشوار است، بنابراین سودآوری پایین باقی می ماند.

شکل 1: صنایعی که ورود به آنها آسان است اما خروج از آنها دشوار است.

برعکس، صنعتی که ورود به آن دشوار است اما خروج آن آسان است در شکل 2 نشان داده شده است. رقابت صنعتی محدودی دارد و تمایل به سودآوری خوبی دارد. رقبا برای ورود به صنعت در مواقعی که سودآوری خوبی دارند، مشکل دارند. با این حال، در دوره سودآوری پایین، رقبا به راحتی صنعت را ترک می کنند.

شکل 2: صنایعی که ورود به آنها سخت و خروج آسان است.

صنایعی که به راحتی وارد و خروجی آنها آسان است در شکل 3 نشان داده شده است. اندازه و ترکیب صنعت سیال است و به راحتی تغییر می کند. عرضه به سرعت به تغییرات تقاضا پاسخ می دهد و قیمت ها به ثبات می رسند. رقابت به دلیل جریان آسان تجارت به داخل و خارج از صنعت، متوسط است.

شکل 3: صنایعی که ورود و خروج آسان است.

صنایعی که ورود به آنها سخت و خروج آنها دشوار است در شکل 4 نشان داده شده است. اندازه و ترکیب صنعت ثابت است و به کندی تغییر می کند. عرضه به دلیل سیگنال های بازار به کندی تغییر می کند بنابراین قیمت به شدت به تغییرات تقاضا پاسخ می دهد. میزان رقابت می تواند به دلیل تغییر در تقاضا به طور اساسی تغییر کند.

شکل 4: صنایعی که ورود به آنها سخت و خروج آسان است.