آزمایشی کنترل شده تصادفی خلبانی برای ارزیابی تنظیمات خودکار دوزهای انسولین در نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 1 در چندین درمان تزریق روزانه

سابقه و هدف: چندین تزریق روزانه (MDI) درمانی برای دیابت نوع 1 شامل دوز انسولین پایه و بولوس است. دوزهای انسولین غیر بهینه به عدم کنترل گلیسمی رضایت بخش کمک می کند. ما با هدف ارزیابی امکان سنجی یک الگوریتم که دوزهای پایه و بولوس روزانه را با استفاده از سیستم های نظارت گلوکز برای کاربران MDI درمانی بهینه می کند.

مواد و روش ها: ما یک مطالعه خلبان ، غیر استریزی ، مطالعه موازی تصادفی ، در یک اردوگاه دیابت با مقایسه تنظیمات دوز انسولین پایه-بولوس که توسط پزشکان CAMP (PA) و یک الگوریتم یادگیری (LA) انجام شده است ، در کودکان و نوجوانان در درمان MDI انجام دادیم. شرکت کنندگان یک سنسور گلوکز را پوشیدند و 11 روز تنظیم روزانه در هر دو بازو را پشت سر گذاشتند. تنظیم الگوریتم توسط یک پزشک مورد بررسی و تأیید قرار گرفت. 7 روز گذشته برای نتایج مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها: بیست و یک جوان (سن 13. 3 [SD ، 3. 7] سال ؛ 13 زن ؛ HBA1C 8. 6 ٪ [SD ، 1. 8]) به هر یک از گروه ها تصادفی شدند (LA [N = 10] یا PA [N = 11]). این الگوریتم 293 تنظیم با میزان پذیرش 92 ٪ پزشکان CAMP انجام داد. در 7 روز گذشته ، زمان گلوکز هدف (3. 9-10 میلی مول در لیتر) در LA (39. 5 ٪ ، SD ، 20. 7) مشابه PA (38. 4 ٪ ، SD ، 15. 6) بود (89/0 = p). تعداد حوادث هیپوگلیسمی در روز در LA (0. 3 ، IQR ، [0. 1-0. 6]) مشابه PA (0. 2 ، IQR ، [0. 0-0. 4]) بود (42/0 = P). هیچ شیوع هیپوگلیسمی شدید و کتواسیدوز وجود نداشت.

نتیجه گیری: در این مطالعه مقدماتی ، نتایج گلیسمی در گروه LA مشابه گروه PA بود. این الگوریتم پتانسیل تسهیل درمان MDI را دارد و مطالعات طولانی تر و بزرگتر نیز ضروری است.

کلمات کلیدی: سیستم پشتیبانی تصمیم ؛الگوریتم یادگیری ؛چندین تزریق روزانه ؛تنظیمات درمانی.

© 2020 جان ویلی و پسران A/s. منتشر شده توسط John Wiley & Sons Ltd.

مقالات مشابه

Pala L ، Dicembrini I ، Mannucci E. Pala L ، et al. دیابت اکتا. 2019 سپتامبر ؛ 56 (9): 973-980. doi: 10. 1007/s00592-019-01326-5. EPUB 2019 APR 3. ACTA DIEBETOL. 2019. PMID: 30945047

Palisaitis E ، El Fathi A ، Von Oettingen JE ، Krishnamoorthy P ، Keaey R ، Jacobs P ، Rutkowski J ، Legault L ، Haidar A. Palisaitis E ، et al. دیابت Technol Ther. 2020 مارس ؛ 22 (3): 185-194. doi: 10. 1089/dia. 2019. 0270. EPUB 2019 25 اکتبر. Diabetes Technol Ther. 2020. PMID: 31596127 کارآزمایی بالینی.

Blair J ، McKay A ، Ridyard C ، Thoborough K ، Bedson E ، Peak M ، Didi M ، Annan F ، Gregory JW ، Hughes D ، Gamble C. Blair J ، et al. ارزیابی فناوری سلامت. 2018 اوت ؛ 22 (42): 1-112. doi: 10. 3310/HTA22420. ارزیابی فناوری سلامت. 2018. PMID: 30109847 مقاله PMC رایگان. کارازمایی بالینی.

Beck RW ، Riddlesworth TD ، Ruedy KJ ، Kollman C ، Ahmann AJ ، Bergenstal RM ، Bhargava A ، Bode BW ، Haller S ، Kruger DF ، McGill JB ، Polonsky W ، Price D ، Toschi E ؛گروه مطالعه الماس. Beck RW ، و همکاران. Diabetes Endocrinol Lancet. 2017 سپتامبر ؛ 5 (9): 700-708. doi: 10. 1016/s2213-8587 (17) 30217-6. EPUB 2017 12 ژوئیه. Lancet Diabetes Endocrinol. 2017. PMID: 28711468 کارآزمایی بالینی.

Picard S ، Bonnemanison-Gilbert E ، Leutenegger E ، Barat P. Picard S ، et al. Arch Pediatr. 2019 فوریه ؛ 26 (2): 95-101. doi: 10. 1016/j. arcped. 2018. 11. 010. Epub 2019 ژانویه 12. Arch Pediatr. 2019. PMID: 30642746

ذکر شده توسط

El Fathi A ، Fabris C ، MD Breton. ال فتی A ، و همکاران. Front Endocrinol (Lausanne). 2022 ژانویه 10 ؛ 12: 795895. doi: 10. 3389/fendo. 2021. 795895. Ecollection 2021. Front Endocrinol (Lausanne). 2022. PMID: 35082757 مقاله PMC رایگان.

منابع

منابع

1. 1. تاد جیعلت دیابت نوع 1. مصونیت2010 ؛ 32 (4): 457-467.
   1. گروه تحقیقاتی کنترل و عوارض دیابت. رابطه قرار گرفتن در معرض گلیسمی (HBA1C) با خطر توسعه و پیشرفت رتینوپاتی در آزمایش کنترل و عوارض دیابت. دیابت. 1995 ؛ 44 (8): 968-983.
   1. Nathan DM ، Cleary PA ، Backlund J-YC و همکاران. درمان دیابت فشرده و بیماری های قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1. n Engl J Med. 2005 ؛ 353 (25): 2643-2653.
   1. Foster NC ، Beck RW ، Miller KM ، et al. وضعیت مدیریت دیابت نوع 1 و نتایج حاصل از مبادله T1D در سال 2016-2018. دیابت Technol Ther. 2019 ؛ 21 (2): 66-72.
   1. Waldhausl Wk. اساس فیزیولوژیکی درمان انسولین: جنبه های بالینی. دیابتیولوژی. 1986 ؛ 29 (12): 837-849.