انواع امنیت

چهار نوع امنیت اصلی وجود دارد: اوراق بهادار بدهی ، اوراق بهادار سهام ، اوراق بهادار مشتق و اوراق بهادار ترکیبی ، که ترکیبی از بدهی و عدالت است.

بیایید ابتدا امنیت را تعریف کنیم. امنیت مربوط به یک ابزار مالی یا دارایی مالی است که می تواند در بازار آزاد معامله شود ، به عنوان مثال ، سهام ، اوراق قرضه ، قرارداد گزینه ها یا سهام یک صندوق متقابل و غیره. تمام نمونه های ذکر شده متعلق به یک کلاس یا نوع امنیتی خاص استبشر

خلاصه

• امنیت ابزاری مالی است که می تواند بین طرفین در بازار آزاد معامله شود.
• چهار نوع امنیت بدهی ، عدالت ، مشتق و اوراق بهادار ترکیبی است.
• دارندگان اوراق بهادار سهام (به عنوان مثال ، سهام) می توانند با فروش سهام از سود سرمایه بهره مند شوند.

اوراق بهادار بدهی

اوراق بهادار بدهی ، یا اوراق بهادار با درآمد ثابت ، پولی را که وام گرفته شده است نشان می دهد و باید با اصطلاحاتی که مبلغ صندوق های وام گرفته شده ، نرخ بهره و تاریخ سررسید را بازپرداخت می کند ، بازپرداخت شود. به عبارت دیگر ، اوراق بهادار بدهی ابزارهای بدهی مانند اوراق قرضه (به عنوان مثال ، اوراق قرضه دولت یا شهرداری) یا گواهی سپرده (CD) است که می تواند بین طرفین معامله شود.

اوراق بهادار بدهی ، مانند اوراق قرضه و گواهی سپرده ، به عنوان یک قاعده ، به دارنده نیاز دارد که پرداخت های منظم بهره را انجام دهد ، و همچنین بازپرداخت مبلغ اصلی را در کنار سایر حقوق قراردادی مقرر دیگر انجام دهد. چنین اوراق بهادار معمولاً برای یک اصطلاح ثابت صادر می شود و در پایان ، صادرکننده آنها را بازخرید می کند.

نرخ بهره امنیت بدهی در مورد امنیت بدهی بر اساس تاریخچه اعتبار وام گیرنده ، سابقه آهنگ و بدهی یک وام گیرنده - توانایی بازپرداخت وام در آینده تعیین می شود. هرچه خطر پیش فرض وام گیرنده در وام بیشتر باشد ، نرخ بهره یک وام دهنده برای جبران میزان ریسک گرفته شده نیز بیشتر خواهد بود.

ذکر این نکته حائز اهمیت است که ارزش دلار حجم معاملات روزانه اوراق بهادار بدهی به طور قابل توجهی بزرگتر از سهام است. دلیل این امر این است که اوراق بهادار بدهی عمدتاً توسط سرمایه گذاران نهادی در کنار دولت ها و سازمان های غیر انتفاعی نگهداری می شود.

اوراق بهادار سهام

اوراق بهادار سهام نشان دهنده منافع مالکیت است که توسط سهامداران در یک شرکت برگزار می شود. به عبارت دیگر ، این یک سرمایه گذاری در سهام سهام یک سازمان برای تبدیل شدن به سهامدار سازمان است.

تفاوت بین دارندگان اوراق بهادار سهام و دارندگان اوراق بهادار بدهی در این است که اولی حق پرداخت منظم را ندارد ، اما آنها می توانند با فروش سهام از سود سرمایه سود ببرند. تفاوت دیگر این است که اوراق بهادار سهام حقوق مالکیت را برای دارنده فراهم می کند تا او یکی از صاحبان شرکت شود و دارای سهم متناسب با تعداد سهام اکتسابی باشد.

در صورتی که یک تجارت با ورشکستگی روبرو شود ، دارندگان سهام فقط می توانند سود باقیمانده ای را که پس از پرداخت کلیه تعهدات به دارندگان امنیت بدهی ، به اشتراک می گذارند ، به اشتراک بگذارند. شرکت ها به طور مرتب سود سهام را به سهامداران به اشتراک می گذارند که سود حاصل از فعالیت های اصلی تجارت را به دست می آورند ، در حالی که این مورد برای Debtholders اینگونه نیست.

اوراق بهادار مشتق

اوراق بهادار مشتق ابزارهای مالی هستند که ارزش آنها به متغیرهای اساسی بستگی دارد. این متغیرها می توانند دارایی مانند سهام ، اوراق بهادار ، ارز ، نرخ بهره ، شاخص های بازار و کالا باشند. هدف اصلی استفاده از مشتقات ، در نظر گرفتن و به حداقل رساندن ریسک است. این امر با بیمه کردن در برابر حرکات قیمت ، ایجاد شرایط مطلوب برای گمانه زنی ها و دسترسی به دارایی ها یا بازارهای سخت قابل دسترسی حاصل می شود.

قبلاً از مشتقات برای اطمینان از نرخ ارز متعادل برای کالاهای معامله شده در سطح بین المللی استفاده می شد. معامله گران بین المللی برای قفل کردن ارزهای مختلف ملی خود با نرخ ارز خاص به یک سیستم حسابداری احتیاج داشتند.

چهار نوع اصلی اوراق بهادار مشتق وجود دارد:

1. آینده

آینده ، که همچنین به نام قراردادهای آتی نامیده می شود ، توافق بین دو طرف برای خرید و تحویل دارایی با قیمت توافق شده در تاریخ آینده است. معاملات آتی با مبادله معامله می شود و قراردادهای قبلاً استاندارد شده است. در یک معامله آتی ، طرفین درگیر باید دارایی اساسی را خریداری یا بفروشند.

2. به جلو

قراردادهای رو به جلو ، یا پیش رو ، مشابه آینده است ، اما با مبادله ای تجارت نمی کنید ، فقط خرده فروشی. هنگام ایجاد قرارداد رو به جلو ، خریدار و فروشنده باید شرایط ، اندازه و روند تسویه حساب را برای مشتق تعیین کنند.

تفاوت دیگر آینده ، خطر فروشندگان و خریداران است. خطرات بوجود می آیند که یک طرف ورشکسته شود ، و طرف مقابل ممکن است نتواند از حقوق خود محافظت کند و در نتیجه ارزش موقعیت خود را از دست می دهد.

3. گزینه ها

گزینه ها ، یا قراردادهای گزینه ها ، مشابه یک قرارداد آتی است ، زیرا شامل خرید یا فروش دارایی بین دو طرف در تاریخ از پیش تعیین شده در آینده برای یک قیمت خاص است. تفاوت اصلی بین دو نوع قرارداد در این است که با یک گزینه ، خریدار لازم نیست که اقدام به خرید یا فروش را انجام دهد.

4. مبادله

مبادله ها شامل تبادل یک نوع جریان نقدی با دیگری است. به عنوان مثال ، مبادله نرخ بهره یک معامله گر را قادر می سازد از وام نرخ بهره ثابت یا برعکس به وام نرخ بهره متغیر تغییر دهد.

اوراق بهادار ترکیبی

امنیت ترکیبی ، همانطور که از نام آن پیداست ، نوعی امنیت است که ویژگی های اوراق بهادار بدهی و سهام را در خود جای می دهد. بسیاری از بانک ها و سازمان ها برای وام گرفتن پول از سرمایه گذاران به اوراق بهادار ترکیبی روی می آورند.

مشابه اوراق قرضه ، آنها به طور معمول قول می دهند تا زمان مشخصی در آینده ، بهره بالاتری را با نرخ ثابت یا شناور بپردازند. بر خلاف اوراق قرضه ، تعداد و زمان پرداخت بهره تضمین نمی شود. آنها حتی می توانند به سهام تبدیل شوند یا در هر زمان می توان سرمایه گذاری را خاتمه داد.

نمونه هایی از اوراق بهادار هیبریدی سهام ارجح است که دارنده را قادر می سازد قبل از دارندگان سهام مشترک ، سود سهام را دریافت کند ، اوراق قرضه قابل تبدیل که می توانند در طول عمر اوراق یا در تاریخ بلوغ ، بسته به شرایط ، به مقدار شناخته شده سهام سهام تبدیل شوند. قرارداد و غیره

اوراق بهادار ترکیبی محصولات پیچیده ای هستند. حتی سرمایه گذاران باتجربه ممکن است برای درک و ارزیابی خطرات ناشی از تجارت آنها تلاش کنند. سرمایه گذاران نهادی گاهی اوقات در درک شرایط معامله ای که هنگام خرید امنیت ترکیبی وارد می کنند ، ناکام هستند.

قرائت های مرتبط

با تشکر از شما برای خواندن راهنمای CFI در مورد انواع امنیت. برای ادامه پیشرفت شغل خود ، منابع اضافی CFI در زیر مفید خواهد بود:

• سرمایه گذاری: راهنمای مبتدی
• گزینه ها: تماس و قرار می دهد
• نرخ بازگشت
• حجم در مقابل نقدینگی
• به تمام منابع مدیریت ثروت مراجعه کنید

• این مقاله را به اشتراک بگذارید