چرا Lyme و سایر بیماری های ناشی از کنه رو به افزایش هستند

در یک روز گرم بهاری ، دانیل سالکلد ، اکولوژیست بیماری ، در حال پیاده روی در تپه های اسکراب ساحلی و چاپی از شهرستان مارین ، در شمال سانفرانسیسکو است. این مکان مورد علاقه او برای جمع آوری کنه است.

در حالی که راه می رود ، او یک پتو فلانل سفید را که به یک قطب متصل است ، پیاده می کند و هر 20 متر متوقف می شود ، فلانل را بررسی می کند و هرگونه کنه ای را که روی آن بسته شده است ، انتخاب می کند. کنه ها شکارچیان منفعل خون هستند - آنها منتظر یک موش ، گوزن یا شخص مظنون هستند تا از تیغه چمن که به آن چسبیده اند ، مسواک بزنند. و خوشبختانه برای دانشمندانی که آنها را ردیابی می کنند ، به راحتی از پارچه پشمی فریب می خورند.

Salkeld در هنگام راه رفتن ، حمل و نقل خود را با دقت انجام می دهد و کنه ها را با دقت در ویال ها برای معاینه بیشتر در آزمایشگاه خود در دانشگاه ایالتی کلرادو قرار می دهد. او کنجکاو است که بداند چه مناطقی در کالیفرنیا در معرض خطر بالا یا خطر کم برای بیماری های ناشی از کنه است. او می گوید ، حتی وقتی تعداد کنه او برای روز صفر باشد ، "این یک بینش مفید است."

در جاهای دیگر آمریکای شمالی و بین المللی ، زیست شناسان کنه پتو مانند او در حال کشف یک روند ناخوشایند هستند: بسیاری از گونه های تیک در حال گسترش دامنه های خود ، تورم در تعداد و انتخاب پاتوژن های جدید هستند که می توانند بیماری را به افراد منتقل کنند و در صورت چسباندن و نیش زدن.

این دلیل نگرانی است ، زیرا کنه ها بردارهای فوق العاده ای هستند - آنها انواع بیشتری از عوامل بیماری زا را نسبت به هر موجود دیگری به حیوانات از حیوانات می آورند. و آنها در راهپیمایی هستند. در ایالات متحده ، تعداد سالانه موارد شش بیماری ناشی از کنه از سال 2004 تقریباً دو برابر شده است که بیشتر این افزایش تحت سلطه موارد بیماری لایم است.

ربکا آیزن ، یک زیست شناس تحقیقاتی که بر روی بیماریهای باکتریایی ناشی از وکتور با مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری متمرکز شده است ، می گوید:او می گوید: "ما می خواهیم اطمینان حاصل كنیم كه مردم آگاه هستند كه این خطر وجود دارد كه شاید آنها در این جوامع بزرگ شده باشند."

همچنین پیش بینی می شود که آراکنیدهای مورد استفاده در کجا به مرحله بعدی منتقل می شوند. و این بسیار دشوارتر از فریب کنه ها در گرفتن فلانل است. دانشمندان در تلاشند تا تکه ای از رانندگان را جدا کنند - مانند توسعه زمین ، تغییر آب و هوا و در دسترس بودن خون برای مکیدن از مجموعه ای از ملاک های مختلف ، بزرگ و کوچک. همه عواقب مربوط به تعداد کنه ها در یک منطقه خاص ، و همچنین احتمال اینکه بزاق کنه حداقل یکی از 18 پاتوژن های ناشی از کنه را که در ایالات متحده و 27 به علاوه شناخته شده در سطح جهان شناخته شده است ، خواهد داشت.

لوسی گیلبرت ، اکولوژیست در دانشگاه گلاسکو در اسکاتلند می گوید: اذیت کردن همه این عوامل پیچیده است."شما می توانید چندین دهه در مورد سیستم تحقیق کنید ، و هنوز هم چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد."

کنه ها پخش کننده های متخصص عوامل بیماری زا هستند

کنه ها در دو نوع اصلی قرار می گیرند: کنه های سخت ، که دارای دهانه های قابل مشاهده و یک بشقاب سخت در پشت آنها هستند و کنه های نرم که فاقد صفحه سخت هستند و دارای دهانه هایی هستند که در قسمت های زیرین آنها پنهان شده اند. اگرچه هر دو نوع آراکنید می توانند بیماری را تحمل کنند ، کنه های سخت - خانواده Ixodidae - بردارهای جدی تر هستند. در این خانواده صدها گونه وجود دارد که در سراسر جهان پراکنده است و منشأ آنها باستانی است و احتمالاً بیش از 150 میلیون سال به عقب کشیده می شود.

کنه های سخت می توانند مجموعه ای از باکتریها ، ویروس ها و انگل ها را به انسان منتقل کنند و باعث ایجاد لیست بیماری ها ، چه با صدای آشنا و چه مبهم می شوند: بیماری لایم ، تب لکه دار کوهی ، تب کنه کلرادو ، بابسیوز ، تولارمی و موارد دیگر. تعداد انگشت شماری از گونه های تیک جدی ترین پخش کننده ها هستند. همان تیک که باعث بیماری لایم در شرق ایالات متحده می شود-کنه با پا سیاه ، ixodes scapularis-می تواند شش بیماری زایی دیگر را در خود جای دهد. کنه سیاه و دو نفر دیگر-Lone Star Tick (Amblyomma Americanum) و سگ آمریکایی (Dermacentor variabilis)-مسئولیت بیشتر موارد بیماری ناشی از کنه در ایالات متحده را بر عهده دارند.

کنه ها در انتقال بخشی به دلیل اینکه مدت زمان طولانی زندگی می کنند ، در مقایسه با سایر بردارهای مانند پشه ها ماهر هستند. بیشتر کنه هایی که بیماری دارند دو تا سه سال زندگی می کنند و از خون میزبان های متعدد در چرخه زندگی چهار مرحله ای خود تغذیه می کنند (که از تخم مرغ به لارو به پوره تا بزرگسال پیشرفت می کند). این به آنها فرصت زیادی می دهد تا یک بیماری زا را انتخاب کنند که بعداً می توانند هنگام گاز گرفتن کسی از طریق بزاق خود منتقل شوند.

گیلبرت می گوید ، این واقعیت که کنه ها می توانند به خون مجموعه ای از حیوانات برسند ، باعث می شود اکولوژی بیماری های کنه برای درک آن مشکل باشد. به عنوان نمونه ، او به کنه با پا سیاه و لوبیای کرچک Ixodes ricinus اشاره می کند ، که هر دو بیماری لایم را گسترش می دهند."آنها فقط از هر چیزی تغذیه می کنند: مارمولک ها ، پرندگان ، سگ ها ، گوزن ها ، همه چیز ، بنابراین کار کردن از نظر علمی بسیار دشوار است که اصلی ترین موارد این بیماری را در معرض خطر قرار می دهد."

بیشتر کنه هایی که پاتوژن ها را برای افراد گسترش می دهند ، دارای یک چرخه زندگی دو تا سه ساله با چهار مرحله هستند: تخم مرغ ، لارو ، پوره و بزرگسال. زمان اینها در این گرافیک تقریبی است. بسته به نوع تیک خاص و جایی که کنه در آن قرار دارد ، طول مراحل و طول کلی عمر یک کنه می تواند متفاوت باشد. گرافیک از طریق مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری

با این حال ، همه گونه های میزبان نمی توانند عوامل بیماری زا را در خون خود پرورش دهند. و این به توضیح الگوهای جغرافیایی خاص کمک می کند. به عنوان مثال ، در جنوب شرقی ایالات متحده ، کنه های سیاه پا را برای وعده های غذایی خون خود از مارمولک ها حمایت می کنند. اما مارمولک ها میزبان ضعیفی برای باکتری های بیماری لایم هستند - خون یک گونه حتی پاتوژن را نیز از بین می برد - بنابراین خزندگان به ندرت آن را به کنه منتقل می کنند. در نتیجه ، بیماری لایم در جنوب آمریکا نادر است.

اما الگوهای دیگر برای درک آنها سخت تر است. دانشمندان در تلاشند یاد بگیرند ، به عنوان مثال ، چرا تیک تنها ستاره ، که بیشتر در جنوب آمریکا وجود دارد ، به بخش هایی از شمال شرقی گسترش یافته و حتی آن را به کانادا تبدیل کرده است. گونه ای که CDC آن را "بسیار پرخاشگرانه" توصیف می کند ، می تواند حداقل شش بیماری را منتقل کند ، از جمله عفونت که بیماران را با پاسخ آلرژیک گاهی کشنده به گوشت قرمز مبتلا می کند.

و آنها می خواهند بدانند که چرا جمعیت کنه های سیاه پا به گسترش بیماری لایم گسترش یافته است ، که ابتدا در دهه 1970 در کانکتیکات شرح داده شده است ، به مناطق جدید. اکنون کنه در ساحل شرقی و در میانه غربی یافت می شود و به سمت شمال به انتاریو منتقل شده است. تعداد ایالت های ایالات متحده که در آن یافت شده است ، در دو دهه گذشته بیش از دو برابر شده است.

در Lockstep ، بیماری Lyme ، که عمدتاً ناشی از باکتری Borrelia burgdorferi است ، از اواخر دهه 1990 سه برابر افزایش یافته است ، با این وجود حدود 35000 مورد هر سال به طور رسمی به CDC گزارش شده است ، اگرچه آژانس تخمین می زند که تعداد واقعی پرونده می تواند بیشتر باشداز 10 برابر بیشتر. در سال 2017 ، موارد Lyme در انتاریو سه برابر بیشتر از میانگین پنج ساله از سال 2012 و 2016 بود.

چرا بیماری های منتقله از طریق کنه در حال افزایش است؟عوامل زیادی وجود دارد - و نظریه های رقیب.

تشخیص بیماری لایم در چند دهه گذشته افزایش یافته است. کارشناسان همچنین بر این باورند که این بیماری به شدت کمتر تشخیص داده شده است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری تخمین می زند که موارد واقعی می تواند بیش از 10 برابر بیشتر از موارد تشخیص داده شده باشد.

تغییرات آب و هوا، توسعه زمین و کنه

تغییرات آب و هوایی احتمالاً به گسترش زیستگاه کنه برای چندین گونه از عنکبوتیان کمک می کند. این پتانسیل تأثیرگذاری بر دامنه کنه دارد زیرا کنه ها گرمازا هستند - بدن آنها مانند پستانداران و پرندگان دمای داخلی ثابتی را حفظ نمی کند. و از آنجایی که آنها بیشتر عمر خود را دور از حیواناتی می گذرانند که برای گرفتن خون گاز می گیرند، به تغییرات دمای محیط حساس هستند.

گیلبرت می گوید افزایش دما باعث می شود چرخه زندگی آن ها تسریع شود و به طور بالقوه یک چرخه زندگی سه ساله را به یک دو ساله کوتاه کند. و زمستان های گرم تر احتمال زنده ماندن کنه ها را در زیستگاه هایی که زمانی آنها را می کشتند، افزایش می دهد.

برای مثال، Ixodes ricinus، کنه لوبیا کرچک، اکنون در ارتفاعات اروپایی بیش از 1300 فوت بالاتر از دهه 1950 یافت می شود. و یک مطالعه در سال 2019 پیش بینی کرد که محدوده کنه ستاره تنها تحت برخی سناریوهای گرمایش جهانی به سمت شمال و غرب حرکت می کند. به طور مشابه، یک بررسی در سال 2021 از مطالعات مدل سازی آب و هوا نشان داد که انتظار می رود کنه های پا سیاه تا سال 2050 با افزایش دما در سراسر داکوتا، شمال مینه سوتا، کانادا و آلاسکا به سمت شمال گسترش یابند.

در سطح جهانی، در حالی که ممکن است برخی از مناطق برای کنه ها خیلی خشک شوند، پیش بینی می شود که منطقه کلی زیستگاه کنه ها با افزایش دما در ارتفاعات بالاتر و آب وهوای شمالی بیشتر رشد کند. کاترین والتر، محقق بیماری های عفونی در دانشگاه استنفورد، می گوید: «این افزایش خطر ابتلا به بیماری های منتقله از طریق کنه تنها یکی از پیامدهای سلامتی است که با تغییرات سریع آب و هوایی همراه است».

اما داستان چیزهای بیشتری دارد. ریچارد اوستفلد، بوم شناس بیماری در موسسه مطالعات اکوسیستم کری، می گوید: «ما می دانیم که تغییرات اقلیمی روی کنه ها تأثیر می گذارد، اما در واقع به طرز شگفت آوری اطلاعات کمی در مورد اهمیت آن نسبت به سایر عوامل مانند تکه تکه شدن یا تخریب زیستگاه داریم. در ایالت نیویورک

تیک ستاره تنها ، Amblyomma Americanum ، می تواند شش بیماری زا را گسترش دهد ، از جمله مواردی که می تواند باعث آلرژی گوشت در انسان های آلوده شود. زنان بالغ "ستاره" مشخصه ای در پشت خود دارند. عکس از طریق جیمز گاتانی/CDC

مورد مطالعه مورد مطالعه ، کنه های پا سیاه و بیماری لایم است-و در اینجا ، تحقیقات نشان می دهد که تغییرات کاربری اراضی بسیار مهم بوده است.

اگرچه دانشمندان در مورد جزئیات بحث می کنند ، به نظر می رسد که الگوی تاریخی جنگل زدایی ، جنگل زدایی و توسعه در شمال شرقی نقش اساسی در گسترش کنه ها داشته است. در دوره استعمار در آمریکا ، مهاجران هکتار وسیع درختان را در شمال شرقی سقوط کردند تا راهی مزارع شوند. آنها همچنین گوزن های سفید رنگ-منبع اصلی مواد غذایی خون برای کنه ها-را به فراموشی نزدیک شکار کردند. همانطور که گوزن ها به تعداد خود رسیدند ، کنه ها نیز همین کار را کردند.

اما هنگامی که مزارع شمال شرقی در دهه 1800 برای مزارع در کمربند ذرت میانه غربی رها شدند ، جنگل ها دوباره ریشه گرفتند و سرانجام میزبان گوزن های بیشتری نیز بودند. محققان در یک مقاله علمی در سال 1993 که هنوز هم امروزه هنوز هم به آن اشاره شده است ، به جنگل زدایی و بازگشت دوباره گوزن ها به عنوان مقصر در ظهور کنه و بیماری لیم اشاره کردند. نویسندگان اظهار داشتند كه عفونت های بیماری Lyme احتمالاً صدها سال قبل از شناخت پزشکی ، افراد منطقه را تحت تأثیر قرار داده است (در واقع ، بورلیا بورگدورفری برای هزاران سال در منطقه وجود داشته است) ، سپس با جنگل زدایی ناپدید می شوند ، سپس با رشد مجدد جنگل بازگشتند.

اما بسیاری از محیط زیست اکنون استدلال می کنند که داستان واقعی در مورد افزایش کنه ها و لیم در شمال شرقی حتی پیچیده تر است و جنگل ها رپ بدی داشتند. به این دلیل است که هر حیوانی که یک کنه از آن تغذیه می کند ، Borrelia burgdorferi را حمل می کند. موش های سفید پا و تراشه های شرقی می توانند مخازن Lyme باشند ، که قادر به پناه دادن به پاتوژن و عبور از آن به کنه ها هستند ، اما حیوانات دیگری که روی آن چسبانده می شوند ، مانند خرگوش و مارمولک ، با اطمینان از Borrelia burgdorferi استفاده نکنید. گوزن ها مخزن Borrelia burgdorferi نیستند.

بنابراین جای تعجب آور نیست که برخی تحقیقات نشان داده اند که دامنه گونه های موجود در یک زیستگاه کنه - به ویژه اگر بسیاری از این گونه ها مخازن بد Lyme باشند - کنه های کمتری برای انتخاب پاتوژن دارند. داشتن انواع میزبان بالقوه این احتمال را می کند که یک کنه از یک حیوان آلوده تغذیه کند که به نوبه خود این احتمال را می دهد که یک نیش کنه بیماری را منتقل کند.

اما اگر جنگل های جوان شده و گوزن ها عامل اصلی افزایش بیماری لایم در شمال شرق نیستند، چه چیزی است؟اوستفلد استدلال می کند که مقصر واقعی تکه تکه شدن جنگل است: ساختن الگوهایی که جنگل ها را به تکه های مجزا تقسیم می کند.

استدلال به این صورت است: دانشمندان می دانند که موش های پا سفید مخازن بسیار خوبی برای بورلیا بورگدورفری هستند: آنها بدون اینکه بیمار شوند، باکتری ها را در خود جای می دهند، وقتی کنه ها را نیش می زند آنها را آلوده می کنند و به خوبی کنه ها را تغذیه می کنند و به افزایش تعداد کنه ها کمک می کنند. و موش های پا سفید در جایی که جنگل های شمال شرقی تکه تکه می شوند رشد می کنند، زیرا بخش های کوچک جنگل شکارچی های جونده کمتری دارند.

با افزایش تعداد موش ها، احتمال اینکه کنه گرسنه از یک جونده ناقل بیماری تغذیه کند، افزایش می یابد - به نوبه خود، احتمال اینکه فردی که در حیاط خود باغبانی می کند یا به پیاده روی در جنگل می رود، به Borrelia burgdorferi آلوده شود افزایش می یابد. نیش کنه

اوستفلد از تحقیقات خود در جنگل های افرا در جنوب شرقی نیویورک شواهدی برای این موضوع دارد. تیم او با جمع آوری کنه ها از تکه های جنگلی با اندازه های مختلف دریافت که در کوچک ترین قطعات جنگلی که مطالعه کردند (همه کمتر از 1. 2 هکتار)، تراکم کنه های جوان در مرحله پوره بیش از سه برابر بیشتر از جنگل های بزرگ تر بود. تکه هاو پوره ها در 70 درصد مواقع به Borrelia burgdorferi آلوده می شدند، در مقایسه با 48 درصد موارد در تکه های بزرگ تر.

توانایی کنه ها برای زنده ماندن، تولیدمثل و گسترش بیماری بستگی به میزبانی دارد که آنها را گاز بگیرد. برخی از پستانداران کوچک مانند موش پا سفید می توانند پاتوژن ها را در خود جای دهند. با این حال، حیوانات دیگری مانند مارمولک ها به طور قابل اعتمادی پاتوژن ها را حمل نمی کنند - آنها میزبان رقیق نامیده می شوند زیرا احتمال آلوده شدن کنه را کاهش می دهند. کنه ها همچنین به میزبان های تولید مثلی مانند گوزن نیاز دارند که کنه ها هم تغذیه می کنند و هم جفت گیری می کنند. شکارچیان بر اندازه جمعیت میزبان های پستانداران کوچک تأثیر می گذارند، مانند منابعی مانند غذا - به نوبه خود بر احتمال اینکه کنه در یک منطقه حامل یک عامل بیماری زا و گسترش بیماری باشد، تأثیر می گذارد.

Ostfeld می گوید که پیامدهای این امر برای ابتلا به بیماری لایم واضح است. وقتی آن جنگل را تکه تکه می کنید و ساختمان های مسکونی و مراکز خرید و کشاورزی و چیزهای دیگر را در میان آن منظره جنگلی می چینید، آن گاه اوضاع را بدتر می کنید.»

مطالعات دیگر بینش بیشتری در مورد نقش پستانداران کوچک بازی می کنند ، و دریافتند که بیماری های ناشی از کنه هنگام پایین آمدن تعداد جوندگان درنده افزایش می یابد. به عنوان مثال ، در شمال شرقی و میانه غربی ، تعداد روباه های قرمز - که در موش ها شام می خورند - کاهش یافته است و موارد لیم افزایش یافته است.

در مقابل ، شمارش گوزن ها به طور قابل اطمینان پیش بینی نمی کنند که بیماری لایم رخ دهد. در حقیقت ، در بعضی از نقاط که جمعیت گوزن ها سالها ثابت مانده اند ، پرونده های لایم صعود کرده اند.

اما البته هیچ چیز با کنه و بیماری های ناشی از کنه ساده نیست. آیزن می گوید ، اگر جوندگان متفاوتی که یک مخزن ضعیف Borrelia burgdorferi در یک تکه تکه تکه شده از فضای سبز غالب باشد ، کنه های آلوده کمتری - و در نتیجه خطر لایم پایین تر - ممکن است منجر شود. او می گوید: "این واقعاً بستگی به آنچه جامعه میزبان شما به نظر می رسد بستگی دارد."

گیلبرت می گوید ، هنگامی که تعداد کنه ها بسیار زیاد است ، حتی اگر نرخ کنه های آلوده پایین باشد ، برای افراد خطری ایجاد می کند. اگر Borrelia یا برخی از پاتوژن های دیگر فقط در 10 کنه وجود داشته باشد اما یک پیاده روی کوتاه در جنگل شما را در معرض 20 کنه قرار می دهد ، این یک منطقه خطرناک است.

پیش بینی و آماده سازی برای حرکت تیک

اگرچه دانشمندان در روشن کردن دلایل گسترش کنه ها و بیماری هایی که به آنها منتقل می شوند ، پیشرفت کرده اند ، اما نمی توان گفت که به کجا می روند. یکی از ایالت هایی که این مشکل روشن است کالیفرنیا است.

ممکن است کالیفرنیایی ها اگر نسبت به چک کردن کنه بعد از پیاده روی کمتر هوشیار باشند ، بخشیده شوند. اما در واقع ، ایالت طلایی عاری از بیماری لایم نیست. در یک مطالعه از منطقه خلیج سانفرانسیسکو ، محققان در هر جایی که توانستند حداقل 10 کنه جمع کنند ، بورلیا را پیدا کردند.(موارد Lyme در ساحل غربی ناشی از کنه متفاوت نسبت به شرق است: IXodes Pacificus ، کنه با سیاه و سفید غربی.) مقامات بهداشتی هنوز گزارش نکرده اند که موارد Lyme در حال افزایش است ، اما تحت سناریوی آینده گاز گلخانه ای بالاانتشار گازهای گلخانه ای ، تا یک سوم ایالت می تواند به زیستگاه Pacificus تا پایان قرن تبدیل شود.

میکا هان ، یک اپیدمیولوژیست محیط زیست در دانشگاه آنجاسکا لنگرگاه و اولین نویسنده این مطالعه می گوید: شرایط گرمتر و مرطوب تر زمستان باعث زنده ماندن کنه ها می شود. و حتی اگر محیط آنها از بین برود ، هان می گوید با پیدا کردن یک لکه مرطوب در یک منظره در غیر این صورت ، می توان کنه ها را ادامه داد. او می گوید: "اگر خشک شود ، آنها صعود می کنند و تا زمانی که خیس نشود ، می روند.""آنها می توانند میکرو هابیتهای ریز و کوچک را حتی در مناطق کمتری پیدا کنند."

اما پیش بینی ها بدون اطلاعات ریز و درشت در مورد جایی که کنه ها دوست دارند از آن آویزان باشند ، دشوار است. با توجه به این نکته ، محققان از جمله Salkeld در سال 2016 یک پروژه تحقیقاتی علمی شهروندان را راه اندازی کردند که در آن داوطلبان گزارش دادند که در آنجا با کنه روبرو شده اند و آنها را برای شناسایی به آزمایشگاه فرستادند. براساس داده های تقریباً سه سال در مورد 18881 کنه ، دانشمندان سپس طاقچه آب و هوا ایده آل برای Ixodes Pacificus را تعیین کردند. سپس آنها پیش بینی کردند که چه مقدار از آن زیستگاه در دنیای گرمتر وجود خواهد داشت.

درختان به دنبال از بین رفتن زمین های وسیع برای مزارع و چوب ، در بسیاری از مناطق ایالات متحده کاشته شده اند یا در بسیاری از مناطق ایالات متحده کاشته شده اند. در شمال شرقی ، بازگشت جنگل ها با افزایش کنه و بیماری لایم همراه بوده است. امروزه ، بسیاری از محیط زیست می گویند که این داستان بسیار ساده است-که افزایش کنه های پاتوژن نتیجه یک شبکه پیچیده از تعامل بین موجودات است و تحت تأثیر کاربری اراضی و تغییرات آب و هوا قرار دارد. توجه: سه تصویر اول بر اساس داده های جنگل های باکره ساخته شده است ، در حالی که آخرین نمایشگاه همه پوشش جنگل را نشان می دهد.

یافته های آنها: زیستگاه مناسب کنه در سراسر کالیفرنیا ، اورگان و واشنگتن تا سال 2050 در حال کوچک شدن است. اما اینقدر به اکولوژی پیچیده چرخه زندگی کنه و صحت پیش بینی های آینده آب و هوا وابسته است. یک محقق با بیماری عفونی در موسسه تحقیقات ژنومیک ترجمه.

به گفته پورتر و سالکلد ، پروژه های علمی بیشتر شهروندان مانند این ممکن است بشریت را روی کنه ها بکشند. در واقع ، هنگامی که این تیم اخیراً از سه سال داده از این پروژه برای ایجاد نقشه های کنه و شیوع پاتوژن استفاده کرده است ، این نقشه ها بسیار شبیه به CDC هستند.

محققان دیگر از روشهای مشابه برای مقابله با طرف انسان معادله استفاده می کنند. با استفاده از داده های ارسال شده از طریق برنامه تلفن هوشمند ، ماریا دل پیلار فرناندز از دانشگاه ایالتی واشنگتن ، اکولوژیست بیماری دریافت کرده است که مردم در صورت پیاده روی به جنگل ، همان اقدامات محافظتی را در حیاط خود انجام نمی دهند. با این حال ، در حالی که یک حیاط خلوت شهری ممکن است به طور کلی کنه های کمتری داشته باشد ، هنوز خطر وجود دارد - در یک مطالعه در جزیره استاتن در نیویورک ، وی دریافت که حدود 40 درصد از کنه های نمونه برداری شده از حیاط خلوت های حمل شده Borrelia burgdorferi.

Salkeld می گوید ، مردم روزمره در سراسر کشور می توانند با ارسال اطلاعات در مورد تیک هایی که با آنها روبرو می شوند ، به مقابله با بسیاری از سؤالات دیگر کمک کنند-و سپس دانشمندان مانند او می توانند بیرون بروند و یافته ها را تأیید کنند و پتوهای جمع آوری خود را در طول مسیرها بکشند.

این کار ممکن است برای بسیاری جذاب نباشد ، اما سالکلد آرامش در کار را پیدا می کند. او می گوید: "من آن را خیلی دوست دارم.""این یک پیاده روی در جنگل یا هر کجا که هستیم ، برای جمع آوری علم و داده ها است."

این مقاله در ابتدا در مجله Knowable ، یک تلاش مستقل روزنامه نگاری از بررسی های سالانه ظاهر شد. برای خبرنامه ثبت نام کنید.

10. 1146/Knowe-020222-1

سمت چپ: کنه های سیاه می توانند بیماری لایم را به همراه داشته باشند. مراکز حسن نیت ارائه دهنده بیماری برای کنترل بیماری/جیمز گاتانی ، ویلیام ال. نیکلسون از طریق مجموعه اسمیت/گادو/گتی تصاویر < SPAN> افراد روزمره در سراسر کشور می توانند با ارسال اطلاعات در مورد کنه هایی که با آنها روبرو می شوند ، به مقابله با بسیاری از سؤالات دیگر کمک کنند.-و سپس دانشمندان مانند او می توانند بیرون بروند و یافته ها را تأیید کنند ، و پتوهای جمع آوری خود را در طول مسیرهای پیاده روی می کشند.