جمعیت سالخورده در ایران: نگرانی روزافزون در سیستم بهداشت

1 بخش عصب شناسی حافظه و رفتاری ، بیمارستان روزبه ، دانشگاه علوم پزشکی تهران (TUMS) ، ایران.

مقالات مریم نوروزیان را پیدا کنید

1 بخش عصب شناسی حافظه و رفتاری ، بیمارستان روزبه ، دانشگاه علوم پزشکی تهران (TUMS) ، ایران.

• نویسنده مسئول: مریم نوروزی ، دکتر ، دانشیار مغز و اعصاب ، بخش عصب شناسی حافظه و رفتاری ، بیمارستان روزبه ، دانشگاه علوم پزشکی تهران (TUMS) ، ایران. تلفن: +989121795067 نمابر: +982155412756 ایمیل: [email protected]

کپی رایت © 2012 ، مجله روانپزشکی و علوم رفتاری ایرانی

این یک مقاله دسترسی آزاد است که تحت شرایط مجوز انتساب Creative Commons توزیع شده است ، (http://creativeecommons.org/licenses/by/3. 0/) که امکان استفاده ، توزیع و تولید مثل نامحدود در هر رسانه را فراهم می کند ، به شرط کار اصلیبه درستی ذکر شده است.

خلاصه

انتظار می رود جمعیت 65 سال و بالاتر در تمام نقاط جهان بسیار سریع رشد کند. طی دهه های آینده ، پیش بینی می شود که جمعیت سالخورده خیلی سریعتر از کل جمعیت در تمام نقاط جهان رشد کنند.

در سطح جهانی ، تعداد افراد بالای 60 سال توسط بخش جمعیت سازمان ملل پیش بینی می شود که از زیر 800 میلیون نفر در سال 2011 (که 11 ٪ از جمعیت جهان را نشان می دهد) به بیش از 2 میلیارد در سال 2050 افزایش یابد (نماینده 22 ٪ از جمعیت جهان). پیش بینی می شود جمعیت جهان از سال 1950 تا 2050 3. 7 بار افزایش یابد ، اما تعداد افراد 60 ساله و بالاتر با یک عامل نزدیک به 10 افزایش می یابد. در میان سالمندان ، "قدیمی ترین قدیمی" - یعنی افراد 80 ساله و بالات ر-پیش بینی شده توسط یک عامل 26.

همراهی با این افزایش پیش بینی شده در سهام بزرگتر در سراسر جهان ، یک روند برجسته دیگر است: "فشرده سازی عوارض". فن آوری های ضد پیری-از داروهای تقویت کننده حافظه گرفته تا جایگزینی مشترک با تکنولوژی بالا-و شیوه های زندگی سالم صرفاً طول عمر را افزایش نداده اند بلکه سالم تر نیز سالم تر شده اند.

اگرچه پیری جمعیت در هر دو کشور توسعه یافته و در حال توسعه اتفاق می افتد ، سریعترین پیری در درجه اول در کشورهای نسبتاً تازه صنعتی یا در حال توسعه اتفاق می افتد.

پیری جمعیت چالش ها را ایجاد می کند و نگرانی های مربوط به سرعت رشد اقتصادی آینده ، عملکرد و یکپارچگی مالی سیستم های مراقبت های بهداشتی و بازنشستگی و رفاه سالمندان را ایجاد می کند.

نکته اصلی سازگاری در همه سطوح: فردی ، سازمانی و اجتماعی است.

کلمات کلیدی: جمعیت قدیمی ، ایران ، زوال عقل ، بیماری آلزایمر

"افراد مسن یک دارایی عظیم برای جوامع ما هستند ، نه تنها به این دلیل که اکثریت زیادی از آنها همچنان در پیری به کار خود ادامه می دهند ، بلکه به این دلیل که ارزش های اجتماعی را به نسل های جوان منتقل می کنند"

دکتر وسوم

کنفرانس منطقه ای آسیا/اقیانوس آرام در سال 2012

تعریف یک فرد مسن یا مسن

طبق تعریف WHO ، اکثر کشورهای جهان توسعه یافته ، سن زمانی "65" را به عنوان تعریف "سالخورده" یا فرد مسن پذیرفته اند ، اما مطالعات بسیاری وجود دارد که سن "60" را برای کشورهای در حال توسعه می داند.

جهان خاکستری است

رشد جمعیت سالخورده اجتناب ناپذیر است و در سراسر جهان رخ خواهد داد.

این رشد سریع جمعیت اثرات جانبی بر پیشرفت اقتصادی اقتصادی اقتصادی و سلامت افراد مسن خواهد داشت. بیش از 60 سال گذشته ، میانگین امید به زندگی ، که از حدود 48 سال در اوایل دهه 1950 فراتر رفته است ، در دهه اول به حدود 68 افزایش یافته استاز قرن جدید (2).

گسترش تعداد افراد مسن در جمعیت به طور اجتناب ناپذیر با تعداد فزاینده ای از اختلالات مرتبط با سن ، از جمله بیماری آلزایمر (AD) ، زوال عقل عروقی (VD) و اختلال خفیف شناختی (MCI) (3) همراه خواهد بود.

در گزارش جهانی آلزایمر 2009 ، آلزایمر بیماری بین المللی (ADI) تخمین زد که 36 میلیون نفر در سراسر جهان با زوال عقل ، با تعداد آنها هر 20 سال به 66 میلیون تا سال 2030 و 115 میلیون نفر در سال 2050 کاهش یافته است. و کشورهای با درآمد متوسط ؛58 ٪ از مبتلایان به زوال عقل در حال حاضر در کشورهای کم درآمد و متوسط زندگی می کنند و تا سال 2050 به 71 ٪ افزایش می یابد. هزینه جهانی زوال عقل در سال 2010 حدود 604 میلیارد دلار تخمین زده شده است (4) (شکل 1).

تعداد جهانی افراد مبتلا به زوال عقل

پیری در آسیا

در سرتاسر آسیا ، روند پیری جمعیت بسیار سریعتر از آنچه در کشورهای غربی اتفاق افتاد ، اتفاق می افتد و در برخی از کشورهای آسیایی در مرحله بسیار اولیه توسعه اقتصادی اتفاق می افتد (شکل 2).

با توجه به گزارش کنفرانس منطقه ای آسیا/اقیانوس آرام در سال 2012 ، سهم افراد مسن در کل جمعیت با سرعت بیشتری در حال رشد است ، که هرگز در هیچ کجای جهان دیده نمی شود (5).

BY2025 بیش از 700 میلیون نفر بالای 60 سال خواهند داشت. این افزایش سریع درصد سهم افراد مسن در کل جمعیت به معنای کاهش درصد کارگروه ها است ، و بنابراین کاهش پایه پشتیبانی برای افراد مسن و افزایشدر نسبت وابستگی آنها.

برخی از پیامدهای چنین تغییر جمعیتی در آسیا عبارتند از:

افزایش سریع زنان مسن و به ویژه زنان مسن:

این یک چالش مهم برای بحران مراقبت از سن است زیرا زنان مراقبان اصلی خانواده هستند. زنان مسن به طور کلی در روابط و چشم انداز خود انعطاف پذیر تر هستند و از این رو به راحتی می توانند درگیر شوند و مراقبت کنند. در همین زمان ، زنان مسن تر گروه بزرگی را تشکیل می دهند که به حادترین مراقبت نیاز دارند زیرا بیشتر زنان مسن از همسران خود در دهه 80 و 90 خود فراتر می روند که بسیاری از آنها بیوه و به تنهایی زندگی می کنند. آسیب پذیری آنها و بنابراین نیاز به مراقبت با این واقعیت افزایش می یابد که زنان پیرترین نیز نسبت به مردان متوسط تحصیلات کمتری دارند ، دارایی کمتری در ازدواج نسبت به مردان دارند و احتمالاً فقیر و بدون پس انداز انباشته هستند.

مهاجرت داخلی و جهانی و شهرنشینی:

با مهاجرت بزرگسالان جوان ، چه زن و مرد ، در جستجوی اشتغال ، مراقبت های سالخورده بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. مهاجرت تخلیه در دسترس بودن مراقبان بزرگسالان است ، بنابراین والدین بزرگتر با بار مضاعف باقی می مانند.

تغییر در اشکال سنتی مراقبت:

سپس تغییرات مداوم در ساختارهای خانوادگی نیز وجود دارد که اندازه کاهش دهنده خانواده هسته ای و تعداد بیشتری از اعضای خانواده مسن به طور جداگانه زندگی می کنند. حتی اگر برخی از افراد مسن که در حال حاضر به تنهایی زندگی می کنند ، از این سبک زندگی ابراز می کنند ، آنها زمان کمتری را برای نیازهای خانواده فرزندان خود می گذرانند ، می توانند زمان بیشتری را برای سرگرمی های خود بگذرانند ، و کمتر احتمال دارد که به کودکان Byadult یا توسط دامداران استرس داشته باشند-بائی که رویکردهای متفاوتی برای پرورش کودک یا سایر امور خانوادگی داشتند ، این مضرات آشکار می شوند ، هرچند که افراد مسن ضعیف می شوند و به حامی زندگی روزمره نیاز دارند. بنابراین ، ترتیبات زندگی جداگانه الگوهای زندگی مستقل را ایجاد می کند ، و هنگامی که نیاز به مراقبت وجود دارد ، بسیاری از کودکان و نوه ها این موضوع را از نظر زمان و هزینه های اضافی در هنگام پشتیبانی از مراقبت های مراقبتی ، بار اضافی می دانند.

سلامت روان:

سلامت روانی از نظر افسردگی و زوال عقل نیز واقعیت پیری است و در حال افزایش بار در افراد مراقبت کننده برای افراد مراقبت کننده است. با توجه به عدم وجود یک درمان قطعی برای AD و سایر دلایل دژنراتیو زوال عقل ، این اختلالات ویرانگر منبع اصلی بار مراقب است (5).

ایران

جمهوری اسلامی ایران که در منطقه دریای مدیترانه شرقی واقع در هجدهمین کشور بزرگ جهان از نظر منطقه در 1648،195 کیلومتر و چهارمین کشور بزرگ آسیا واقع شده است.

براساس گزارش سرشماری سال 2011 که هفتمین سرشماری ملی و سرشماری مسکن کشور بود ، کل جمعیت ایران 75149،669 (شامل 50. 4 ٪ مرد و 49. 6 ٪ زن) بوده است که 71. 4 ٪ در مناطق شهری مستقر شده اند (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2) (شکل 2)6)

تغییرات جمعیت در ایران ، سرشماری 2011

علاوه بر این ، اندازه متوسط خانوار از 4. 03 در سال 2006 به 3. 55 در سال 2011 کاهش یافته است. حتی اگر این تغییر قطعاً تأثیرات مثبتی بر سلامت خانواده و اقتصاد داشته باشد ، نتیجه منفی چنین تغییری در تعداد مراقبان برای قدیمی منعکس می شودوالدین در آینده.

مقایسه بین اهرام سن جمعیت ، روند افزایش جمعیت قدیمی در ایران در طی پنج سال اخیر را نشان می دهد (شکل 3).

مقایسه هرم سن جمعیت ایران در دو دهه گذشته نشان می دهد که ساختار هرم سن در حال برگشت است. این نشان می دهد که در سالهای آینده جمعیت جوان فعلی به سمت پیری گرایش پیدا می کنند (شکل 4).

مقایسه بین اهرام سن جمعیت در ایران از سال 2006 تا 2011

همانطور که در جدول 1 نشان داده شده است ، مهمترین یافته جمعیتی در سرشماری اخیر در ایران ، تغییر قابل توجه در تعداد افراد سالخورده است که از 7. 22 ٪ در سال 2006 به 8. 20 ٪ در سال 2011 افزایش یافته است (جدول 1).

میز 1

درصد گروههای سنی مختلف در جمعیت سالمندان در ایران در طی دو مطالعه سرشماری متوالی در سال 2006 و 2011 ، سرشماری ایران 2011:

علاوه بر این ، بالاترین درصد در گروه سنی 15-64 ساله (70. 9 ٪) مشاهده می شود که در دهه های آینده توسط جمعیت عظیمی از افراد مسن دنبال می شود (جدول 2).

جدول 2

توزیع گروه های سنی در طی پنج مطالعه سرشماری متوالی در جمعیت ایران ، 1976-2011:

افزایش امید به زندگی یک شاخص ارزشمند است که به دلیل دستیابی به آگاهی عمومی در مورد اختلالات مربوط به سن ، دستاورد برای Healthsysteminiranbececous محسوب می شود (جدول 3).

جدول 3

توزیع امید به زندگی در هر دو جنس در طی پنج سرشماری متوالی ، 1996-2011:

سواد:

یکی از مهمترین شاخص های توسعه اجتماعی ، میزان سوادآموزی است. بی سوادی یک مسئله مهم در خصوصیات جمعیت شناختی جمعیت سالخورده است به دلیل نقش آن به عنوان یک عامل خطر شناخته شده برای ایجاد AD از یک طرف و عدم دانش کافی برای جلوگیری یا کنترل اختلالات مربوط به سن قابل اصلاح مانند فشار خون بالا ، دیابت ، بیماری عروق کرونر ،فشار خون بالا ، سکته مغزی ، پوکی استخوان و افسردگی از طرف دیگر. حتی اگر میزان بی سوادی در بین جمعیت با سن 10 تا 49 سال در مقایسه با آخرین سرشماری کاهش یافته باشد (جدول 4) ، هنوز هیچ اطلاعاتی در مورد سطح آموزش در بخش قدیمی و تنها یافته های مربوط به این موضوع وجود نداردشاخص در آخرین سرشماری در سال 2006 (جدول 5) (7) یافت می شود.

جدول 4

میزان سواد بزرگسالان (15-49 ساله) در ایران ، سرشماری 2011:

جدول 5

درصد بی سوادی در جمعیت بالای 6 سال در مناطق شهری و روستایی ، ایران ، سرشماری 2006:

زوال عقل در ایران

برخی از ویژگی های مهم زوال عقل به طور کلی و AD به طور خاص در ایران از نظر فرهنگ ، دانش عمومی و جنبه های اقتصادی و اقتصادی و اقتصادی وجود دارد (7):

هنوز دانش عمومی کافی در مورد زوال عقل و AD وجود ندارد.

بنابراین ممکن است علائم به صورت طبیعی به عنوان یک نتیجه طبیعی پیری در نظر گرفته شود و بیماران در مرحله متوسط هنگام بروز علائم رفتاری به پزشکان مراجعه می کنند.

نرخ بالاتر بی سوادی یک عامل خطر برای توسعه OFAD است (8). زوال عقل هنوز اولویت اصلی در سیاست گذاری Iranhealthsystem نبوده است.

حتی اگر موفقیت قابل توجهی در تشخیص فشار خون بالا ، دیابت ، فشار خون بالا و بیماری عروق کرونر وجود داشته باشد - که عوامل خطر قابل اصلاح برای AD و VD هستند و همیشه توجه بیشتری به مسائل مربوط به سالمندان وجود دارد ، تمرکز سیستم های مراقبت های بهداشتی در بسیاری از کشورهای در حال توسعه ، از جملهایران در دهه های گذشته در خدمات بهداشتی و درمانی مادران و کودکان و بیماریهای عفونی بوده است.

بار مراقبان در ایران و جوامعی با فرهنگ مشابه بیشتر اس ت-به عنوان پیوندهای عاطفی قوی بین اعضای خانواده و والدین سالخورده آنها اجازه نمی دهد تا والدین خود را در خانه های نهادی ترک کنند.

در تاریخ و دین ما ، مراقبت از سالمندان یکی از مهمترین تعهدات برای خانواده ها بوده است ، بنابراین ، بیشتر خانواده ها به طور جدی مخالف هستند تا بیماران خود را در خانه های نهادی زندگی کنند. با این حال ، در نتیجه افزایش شهرنشینی ، مهاجرت در مقیاس بزرگ ، اشتغال زن و مرد ، اندازه کوچکتر خانواده ها و امید به زندگی طولانی تر افراد مسن در دهه های اخیر ، یک تغییر اساسی در نگرش عمومی نسبت به این اتفاق افتاده استموضوع. این پدیده در شهرهای کلانشهر مانند تهران مشهودتر است. در شهرهایی که جمعیت کمتری دارند و فرهنگ سنتی تر و مذهبی تر ، هنوز نگرش منفی نسبت به این موضوع وجود دارد.

تعداد محدودی از مراکز مراقبت روزانه واجد شرایط برای بیماران قدیمی و خدمات کافی در اکثر خانه های نهادی در نگرش عمومی است.

بنابراین ، نسبت سالمندان در این مراکز در مقایسه با کل جمعیت سالخورده کشور بسیار اندک است.

به سمت آینده بهتر

برای دستیابی به زندگی بهتر برای جمعیت قدیمی و خانواده آنها باید اهداف خود را در سطوح مختلف از جمله حمایت های دولتی ، سیاست گذاری سیستم سلامت ، آموزش پزشکی و بخش دولتی با تعامل هارمونیک تعیین کنیم.

1. سیاست گذاری

هزینه های مراقبت از افراد مسن قابل کنترل است اگر دولت ها در حال توسعه سیاست ها و برنامه های مناسب باشند که مسئولیت آن را به اشتراک می گذارند و بر پیشگیری تمرکز می کنند ، و پشتیبانی و تنظیم بازار مراقبت ، به ویژه مراقبت ، و درمان ها و محصولات را پشتیبانی و تنظیم می کنند. در این راستا ، توسعه و پشتیبانی از مدلهای مراقبت از خانه و جامعه مبتنی بر جامعه مورد نیاز است.

شواهد موجود نشان می دهد که دولت ها باید "برای پس انداز" هزینه کنند - به عبارت دیگر ، اکنون برای صرفه جویی در آینده سرمایه گذاری می کنند. مدل های اقتصادی نشان می دهد که هزینه های مرتبط با تشخیص زوال عقل قبلی بیش از آنکه صرفه جویی در هزینه از مزایای داروهای مربوط به مداخلات AD و مراقب باشد ، جبران می شود. این مزایا شامل تأخیر نهادینه شدن و افزایش کیفیت زندگی افراد مبتلا به زوال عقل و مراقبان آنها است (4).

تقویت سیستم های مالی و بیمه بخش مهمی از پشتیبانی بیماران است.

بهبود کمیت و کیفیت خدمات اجتماعی از جمله مراکز مراقبت روزانه و خانه های نهادی سازگار با استانداردهای پزشکی ، نیازها و فرهنگ سالمندان ما.

2. سیستم بهداشتی و تشخیص زودرس:

تشخیص قبلی به افراد مبتلا به زوال عقل اجازه می دهد تا در حالی که هنوز توانایی تصمیم گیری های مهم در مورد مراقبت های آینده خود را دارند ، برنامه ریزی کنند. علاوه بر این ، آنها و خانواده های آنها می توانند اطلاعات ، مشاوره و پشتیبانی به موقع را دریافت کنند. فقط با دریافت تشخیص ، آنها می توانند به داروهای موجود و درمان های غیر دارویی که باعث بهبود نقص شناختی ، علائم رفتاری و کیفیت زندگی آنها می شود ، دسترسی پیدا کنند.

بهبود احتمال تشخیص قبلی می تواند از طریق افزایش یابد:

الف) برنامه های آموزشی مبتنی بر روش پزشکی در مراقبت های اولیه ، ب) معرفی خدمات مراقبت از دمانس در دسترس تشخیصی و مرحله اولیه (به عنوان مثال ، کلینیک های حافظه) و ج) ترویج تعامل مؤثر بین مؤلفه های مختلف سیستم بهداشتی.

توسعه مراکز غربالگری برای تشخیص زودرس اختلال مربوط به سن ناشی از مرگ و میر و عوارض.

3. آموزش پزشکی:

بهبود آموزش سالمندان در آموزش پزشکی توسط: ارائه اقامت در

سالمندان ؛با توجه به این تخصص در آموزش مداوم پزشکی (CME) برای کلیه تخصص هایی که واجد شرایط مراجعه به بیماران قدیمی هستند. و کوتاه مدت آموزش برای پزشکان عمومی.

4. آگاهی اجتماعی:

افزایش آگاهی از جامعه ما در مورد پیری ، اختلالات مرتبط با سن و پیری در نظر گرفته شده برای در نظر گرفتن سلامت جسمی و روانی آنها از زمان جوانی.

ایجاد نقش های جدید برای افراد مسن در جامعه برای حفظ استقلال خود ، رهبری زندگی مولد و هدفمند و تشویق کسانی که هنوز قادر به ماندن در نیروی کار هستند.

حمایت و تقویت سیستم های سنتی مراقبت از خانواده از طریق کمک گروه های حمایتی و مددکاران اجتماعی.

موضوعات مهم دیگری که باید در یک برنامه ریزی ملی برای جمعیت سالخورده مورد توجه قرار گیرد عبارتند از: مراقبت تسکینی و مدیریت درد درگیر کردن بخش خصوصی آموزش بین نسلی محیط دوستانه سن جلوگیری و درمان ناتوانی پرداختن به سوء استفاده و غفلت

در ایران ، ما تازه شروع به تجربه یک چالش بزرگ مربوط به پیری جمعیت و پیامدهای آن می کنیم ، در حالی که ما هنوز در سایر زمینه های سیستم بهداشتی خود با مشکلات زیادی روبرو هستیم. مانند سایر کشورهای در حال توسعه ، این روند با سرعت بیشتری نسبت به کشورهای غربی اتفاق می افتد. همانطور که در پیری آسیا نشان داده شده است.

گزارش جمعیت: "پیری سریعتر از رشد اقتصادی اتفاق می افتد."

اعلامیه علاقه: هیچکدام

استناد: Noroozian M. جمعیت سالخورده در ایران: نگرانی روزافزون در سیستم بهداشتی. ایران J روانپزشکی رفتار Sci 2012 ؛6 (2): 1 - 6.

منابع

1. David E. Bloom ، Axel Boersch-Supan ، Patrick McGee ، Atsushi Seike. برنامه در مورد جمعیت شناسی جهانی پیری. مقاله کار شماره 71. 2011. حقایق ، چالش ها و پاسخ ها. مرکز جمع آوری جمعیت و توسعه هاروارد ؛2011. مه ، [Google Scholar]

2. سازمان ملل ، نویسندگان. ارائه نتایج در جهان 7 میلیارد. گزارش سالانه صندوق جمعیت کشور (UNFPA). نیویورک: بخش اطلاعات و روابط خارجی ؛2011. [Google Scholar]

3. جمعیت پیری آسیا ، برنامه تحقیقاتی مرکز شرقی-غرب. هونولولو: جمعیت و مطالعات بهداشتی ؛2002. [Google Scholar]

4- بیماری آلزایمر بین المللی. گزارش جهانی آلزایمر 2011. مزایای تشخیص و مداخله زودهنگام. موسسه روانپزشکی ، کالج کینگ لندن: بین المللی بیماری آلزایمر (ADI) ؛2011. سپتامبر ، [Google Scholar]

5. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) ، نویسندگان کنفرانس منطقه ای آسیا/اقیانوس آرام در سال 2012. تایلند: کمک سن بین المللی - آسیای شرقی/دفتر منطقه ای اقیانوس آرام کمک سن بین المللی ؛2012. [Google Scholar]

6. مرکز آماری ایران ، نویسندگان. معاون رئیس جمهور برنامه ریزی و کنترل استراتژیک. سرشماری جمعیت ملی و مسکن 2011. تهران: مرکز: یافته های منتخب ؛24 اکتبر 2011. [Google Scholar]

7. Noroozian M. جمعیت سالخورده در ایران: یک نگرانی در حال رشد سلامت. بولتن PA. 2009 ؛3: 8-9.[Google Scholar]

8. Caamaño-Isoa F ، Corral M ، Montes-Martínez A ، Takkouche B. آموزش و زوال عقل: یک مطالعه متاآنالیز. نوروپیدمیولوژی. 2006 ؛26 (4): 226-32.[PubMed] [Google Scholar]

مقالاتی از مجله روانپزشکی و علوم رفتاری ایرانی در اینجا ارائه شده است از سرزمین های کوتاه