شاخص Navicular برای تمایز Flatfoot از پای معمولی

ارتفاع استخوان ناویکول از کف متناسب با ارتفاع قوس طولی پا است. این مطالعه به منظور ارزیابی همبستگی ارتفاع استخوان ناوبر با زاویه های بیشتر مورد استفاده ، پاشنه پاشنه و چاپ پا به منظور ساده سازی روش تشخیص Flatfoot انجام شد.

مواد و روش ها

در مجموع 218 کودک عامل (436 فوت) به دلیل کفپوش انعطاف پذیر از نظر بالینی و رادیولوژیکی مورد بررسی قرار گرفتند. زاویه ماری ، زاویه تالوناویکولار جانبی ، زاویه تالوکانی ، زمین کالکائال ، والگوس پاشنه و شاخص قوس (استهلی) قبل از عمل و بعد از عمل مورد بررسی قرار گرفت. در 121 (242 فوت) کودکان انتخاب شده (هشت تا 15 سال) با تمام مقادیر بالینی و زوایای قبل از عمل مربوط به مسطح ، تمام مقادیر اندازه گیری شده بعد از عمل در محدوده طبیعی بودند. ما با تقسیم طول قوس طولی با ارتفاع ناوبری ، شاخص ناو را دریافت کردیم. مقادیر شاخص ناوبولار سپس با مقادیر قبل از عمل و بعد از عمل اندازه گیری شد. همبستگی پیرسون و آزمون ROC برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد.

نتایج

مقادیر شاخص Navicular برای Flatfeet در فاصله زمانی از 4. 75 تا 31. 2 (میانگین 8. 98) و برای پاهای معمولی قوس 3. 58-22. 6 (میانگین 5. 48) بود. همبستگی پیرسون از شاخص قوس و پارامترهای اندازه گیری شده در اکثریت معنی دار بود و طبق گفته کلتون درجه خوبی بود. مساحت زیر منحنی ROC 0. 861 (0001/0 = P) بود. مقدار برش با حساسیت 86 ٪ و ویژگی 75 ٪ 6. 7407 بود.

نتیجه

از شاخص Navicular می توان بدون اطمینان ، بدون اقدامات پارامترهای دیگر ، برای تمایز Flatfoot از پای معمولی استفاده کرد. بنابراین ، شاخص Navicular توانایی تمایز بین پای مسطح و پای معمولی را دارد.

معرفی

ناهنجاری پاهای مسطح یک وضعیت پزشکی است که به عنوان یک ناهنجاری تعریف می شود که در آن قوس در مرز پا صاف تر از حد معمول است و کل کف پا به تماس تقریباً کامل یا کامل با زمین می رسد [1]. این ناهنجاری می تواند در هر سنی رخ دهد ، اما در کودکان بیشتر است [2]. هنگامی که این ناهنجاری در کودکان رخ می دهد ، از آن به عنوان Flatfoot Pediatric استفاده می شود [3]. Flatfoot Pediatric گروهی از شرایط پزشکی را نشان می دهد که در نوزادان ، کودکان و نوجوانان رخ می دهد [4]. این شرایط پزشکی با توجه به آناتومی و عوامل اتیولوژیکی در بین خود متفاوت است [5-11]. با توجه به کفپوش کودکان ، ممکن است به عنوان یک آسیب شناسی جدا شده یا به عنوان بخشی از یک موجود بالینی بزرگتر [7] ، مانند سستی رباط عمومی ، ناهنجاری های عصبی و عضلانی ، شرایط ژنتیکی و سندرم و اختلالات کلاژن وجود داشته باشد [12].

تمایز اصلی بین مسطح فیزیولوژیکی و پاتولوژیک کودکان ، میزان انعطاف پذیری است. با توجه به این ملاحظات ، Flatfoot کودکان را می توان به دو دسته اصلی ، انعطاف پذیر و سفت و سخت تقسیم کرد. Flatfoot انعطاف پذیر توسط یک قوس معمولی در هنگام تحمل وزن و صاف کردن قوس بر روی موضع مشخص می شود [12]. در مقابل ، Flatfoot سفت و سخت با یک قوس سفت و مسطح روی وزنه برداری مشخص می شود [12]. به دلیل عدم وجود یا وجود علائم ، ممکن است صاف انعطاف پذیر بدون علامت یا علامت دار باشد.

برای تشخیص مسطح انعطاف پذیر علائم کودکان ، مهم است که عوامل زیر را در نظر بگیرید: سابقه پزشکی بیمار اطفال ، میزان شدت علائم ذهنی ، یافته های فیزیکی به دست آمده در معاینه بالینی ، تجزیه و تحلیل ردپای به دست آمده ، ومطالعات تصویربرداری تشخیصی ، که ممکن است شامل رادیوگرافی وزنی ، اسکن استخوان ، توموگرافی کامپیوتری (CT) و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) باشد [12].

برای تعیین میزان ناهنجاری ، در کنار ردپاها ، مجموعه ای از پارامترهای رادیولوژیکی برای ارزیابی این ناهنجاری برای اندازه گیری زاویه های خاص به دست آمده توسط رادیوگرافی استاندارد و رادیوگرافی جانبی پاهای وزنه برداری استفاده می شود. زاویه های بی شماری در ادبیات برای تشخیص مسطح انعطاف پذیر شرح داده شده است. روش تعیین این زاویه ها اغلب آسان و تسریع نیست و به کیفیت اشعه ایکس و مهارت یک ناظر بستگی دارد. ما متوجه شدیم که ارتفاع استخوان ناوانه متناسب با ارتفاع قوس طولی پا است. بنابراین ، این مطالعه به منظور ارزیابی همبستگی ارتفاع استخوان ناوبر با زاویه های بیشتر مورد استفاده ، پاشنه پاشنه و یک ردپای به منظور ساده سازی روش برای تشخیص قطعی انجام شد.

بیماران و روشها

فاعل، موضوع

از سال 1997 تا 2010 ، 218 کودک (436 فوت) به دلیل صافی انعطاف پذیر ایدیوپاتیک تحت عمل جراحی قرار گرفتند. همه آنها از نظر بالینی و رادیولوژیکی قبل از عمل و بعد از عمل مورد بررسی قرار گرفتند. زاویه تالومتاتارس جانبی (Meary) ، زاویه تالوناویکولار جانبی ، زاویه جانبی تالککانکان جانبی و زمین کالکائال ، شاخص Arch Heel Valgus و Arch Staheli (SAI) مورد بررسی قرار گرفت. از این 218 کودک ، ما در مطالعه 121 (242 فوت) کودک 78 پسر (64. 46 ٪ ؛ میانگین سنی = 11. 08 سال ، انحراف استاندارد [SD] = 1. 58) و 43 دختر (35. 52 ٪ ؛ میانگین سنی = 10. 74 سال ، سال ، در نظر گرفتیم. SD = 1. 45) در سنین بین هشت تا 15 سال (میانگین سنی = 10. 96 سال ، SD = 1. 54) که دارای تمام مقادیر بالینی و رادیولوژی قبل از عمل بود ، در حالی که مقادیر بعد از عمل در محدوده طبیعی بودند ، یعنی مقادیر بعد از عمل با مقادیر مطابقت داشتنداز جمعیت سالمبه این ترتیب ما یک گروه سالم با اندازه گیری رادیولوژیکی که برای مقایسه با مقادیر گروه با Flatfoot لازم بود ، گرفتیم. به دانش خود ، و در بررسی ادبیات ، ما چنین گروه بزرگی را پیدا نکردیم که از نظر رادیولوژیکی از ارتفاع استخوان ناوی اندازه گیری شده است. برای هر پا ، ما با تقسیم طول قوس طولی با ارتفاع ناوبری ، محاسبه شاخص ناوبر را به صورت قبل از عمل و بعد از عمل انجام دادیم ، که با استفاده از آن اشتباهات احتمالی را که با اندازه های مختلف تصاویر اشعه ایکس می گیریم حذف کردیم (شکل 1). همچنین ، مقادیر به دست آمده از شاخص ناوبر با سایر مقادیر اندازه گیری شده قبل از عمل و بعد از عمل مقایسه شد. کل دوره پیگیری در محدوده سه تا هشت سال بود (میانگین دوره پیگیری پنج سال بود).