حرکت راه پله بورس اوراق بهادار تهران

تأثیرات باوهاوس در معماری در تهران

آیا معماری ایرانی تحت تأثیر مکتب آلمان "Bauhaus" است؟همانطور که امروزه توسط نمونه هایی از فلسفه طراحی Bauhaus - در معماری و مسکن ، نقاشی ، مجسمه سازی ، عکاسی و فیلم ، تئاتر ، طراحی صنعتی ، سفالگری و کار فلزی ، منسوجات ، تبلیغات و تایپوگرافی احاطه شده است - تعداد کمی از آنها می توان از این امر غافل شد. اهمیت این نهاد یادبود آلمان.

پیشینه فرهنگی توسعه ایده Bauhaus ، تأسیس مدرسه Bauhaus را می توان به عنوان نقطه پایان - و یک نقطه شروع - از یک فرهنگی ، در زمینه طراحی و کاوش های مختلف و اختلافات در مورد قرن هجدهم و نوزدهم در اروپا دانست. واددر مورد پس زمینه یک رویارویی انتقادی هنری ، فرهنگی و خلاقانه ، بلکه سیاسی با دستورات غالب تاریخ گرایی ، حرکت هنر نوو و ایده ورکبوند برای اولین بار ظهور کرده بود ، که بر اساس کاوش در طبیعت از جمله دیگر رهبری می شودچیزهایی برای درک جدید از نقاشی ، مجسمه سازی و معماری ، چه از نظر ایده و چه از نظر ایده و طراحی.

تأسیس Bauhaus در زمان تغییر اساسی صورت گرفت. از نظر سیاسی ، به عنوان مثال ، در زمان انقلاب روسیه. از نظر هنری ، به عنوان مثال ، در زمانی که سایر رشته های هنری نیز به دنبال اشکال مینیمالیستی ، انتزاعی ، اما با این وجود بیانگر ارتباطات و طراحی بودند. به عنوان مثال ، در سالهای قبل از سال 1920 ، موسیقی به اصطلاح دوازده تن در دایره آهنگساز موسیقی آرنولد شونبرگ (1954-1974) تهیه شد.

پیشینه های فرهنگی خاص باوهاوس معلمان ، معماران و هنرمندان دوره باوهاوس مجذوب شکل ها و رنگ های کشورهای اسلامی ، ساختمانها ، پارچه ها و آثار هنری آنها بودند. نسل هنرمندان و معماران شروع به بازدید و مطالعه فرهنگ های جهان آسیایی و اسلام و آنچه در آن زمان فرهنگ های بدوی نامیده می شدند - مناطق جهان در آفریقا و اقیانوسیه.

رویارویی با آثار فرهنگ های خارجی منجر به تأمل در اشکال ابتدایی بیان و طراحی شد. بازنمودهای پلاستیکی فیزیولوژی انسان و بدن این فرهنگ ها به نمایش های انتزاعی ، کوبیستی و اکسپرسیونیستی انسان و محیط او تبدیل شدند. مطالعات مربوط به ساختارهای بومی و شهری در خاور نزدیک و شمال آفریقای اسلامی ، الهام بخش برای توسعه راه حل های فضاپیمای ابتدایی ، مینیمالیستی و رسمی انتزاعی از به اصطلاح مدرنیسم کلاسیک است.

تأثیرات مهم Bauhaus میراث طراحی Bauhaus به نظر می رسد بیشتر از گذشته ، که تأثیر گسترده ای داشته است ، علیرغم این واقعیت که دانشکده مشهور طراحی آلمانی صرفاً 14 سال به طول انجامید و کمتر از 1400 دانش آموز ثبت نام کرده است. توجه آن به دلیل تمرکز بین رشته ای ، ادغام هنرها ، صنایع دستی ، طراحی صنعتی و معماری شناخته شده است ، توجه آن به مقیاس از یک پارچ کرم به یک برنامه شهری رفت. در زندگی کوتاه خود ، سه مدیر و سه مکان داشت (Bayer et. al 1938: 118). در مدت زمان کوتاهی ، ایده های Bauhaus در دنیای فرهنگی علاقه مند هنرمندان ، طراحان و معماران ، اکو گسترده ای پیدا کرد. وضوح آموزشی بحث مفهومی Bauhaus منجر به نوعی سنتز با سایر اشکال بحث و گفتگو در حال ظهور ، به عنوان مثال شد. آینده نگر و دادائیسم. در مناطق مختلف جهان ، پیوندها با اشکال نمایندگی بومی ، صنعتگر ، اما همچنین رسمی و تاریخی صورت گرفته است. در ایتالیا ، مفاهیم رسمی کاهش گرایانه موازی خود را در عقل گرایی یافتند ، که بعداً در ترکیب با اصول کلاسیک گرایانه ، منجر به معماری فاشیستی شد. به عنوان مثال ، در سوئیس ، اصول مدرن برای تشکیل به اصطلاح "Heimatstil" ترکیب شد. از آنجا که هیچ آموزش رسمی در چشم انداز در باوهاوس وجود نداشت ، سؤال این است: اگر Bauhaus در قرن گذشته بر معماری منظره تأثیر بگذارد؟و چطور؟

موفق ترین و بسیار مهم میراث باوهاوس ، شکل گیری سبک بین المللی است که توسط والتر گروپیوس و میس ون در روه ساخته شده است که هر دو دو دوره رئیس باوهاوس بودند. سبک بین المللی ، در نتیجه تأثیر قریب به اتفاق هژمونی اقتصادی آمریکای شمالی پس از جنگ جهانی دوم ، یک سبک جهانی جدید بود که با ترکیب ایده های زیبایی شناسی باوهاوس با صنعت و فناوری جدید شکل گرفت ، که کاملاً کاربردی بود. شرکت های بین المللی نوظهور شروع به تنظیم صحنه در سراسر جهان با اشکال فنی صنعتی کردند.

در کدام پیشینه فرهنگی تأثیر Bauhaus در معماری ایرانی پدیدار شده است؟آیا ورود مدرسه باوهاوس به ایران توسط دیپلمات ها بوده است و چگونه؟

روابط دیپلماتیک بین ایران و آلمان گوته از فداکاری گوته به غرب وستلیچر دیوان (غرب و شرقی دیوان) به حافظ در سال 1819 ، تصویری از چگونگی بازگشت چنین روابط فرهنگی است. امیر کبیر (1807-1852) همیشه علاقه مند به بحث در مورد سیستم ساختاری دولت و جامعه آلمان به عنوان الگویی برای نوسازی کشور خود بود. در اوایل 11 ژوئن 1873 ، پیمان دوستی و ناوبری بین امپراتوری آلمان و پارس آن زمان نتیجه گرفت که شامل تأسیس متقابل بازنمودهای دائمی نیز می شد. اولین میراث آلمانی در دادگاه Nasreddin شاه یازده سال بعد ، در 20 اکتبر 1884 ، توسط فرستاده در مأموریت فوق العاده ارنست فون براونشویگ تأسیس شد.

دارایی صدراعظم فعلی در قلب تهران (خیابان فردووی) ده سال بعد توسط فرستاده فون والویتز برای امپراتوری آلمان به دست آمد. اولین ثبت زمین در سال 1931 ساخته شد ، اما ساختمان دو طبقه توسط یک معمار اروپایی در اوایل 1884-1886 ساخته شد. پس از دستیابی به امپراتوری آلمان ، چندین بار بازسازی و بازسازی شد تا اینکه در سال 1937 تخریب و بازسازی شد. در وسط جنگ جهانی دوم ، در سال 1941 ، ساختمانهای جدید صدراعظم توسط هولزمن AG - متهم فیلیپ به پایان رسید. Holzmann AG یک شرکت آلمانی است ، که در طول جنگ جهانی دوم برای انجام کارهای معماری و ساخت و ساز برای دولت نازی [1] پرداخت شد - و بلافاصله توسط دولت امپریال ایران مصادره شد. سفارت سوئد به سمت سرگردان حرکت کرد ، زیرا سوئد به عنوان قدرت محافظت از آلمان در طول جنگ عمل می کرد. در سال 1949 ، این ملک به آمریکایی ها تحویل داده شد ، که از آن استفاده می کردند تا اینکه سفارت خود را در سال 1953 به پایان رساندند. در آن سال ، مصادره برداشته شد [2].

در حالی که پس از جنگ جهانی دوم ، روابط رسمی دیپلماتیک بین ایران و آلمان در سال 1952 آغاز شد ، هنگامی که ایران اولین دفتر ماموریت دیپلماتیک خود را در بن افتتاح کرد. در همین زمان ، ایران تحت سایه دیپلماتیک غیرقابل اجتناب ایالات متحده قرار گرفت و احتمال تعمیق بیشتر روابط بین تهران و بن را کاهش داد. جمهوری فدرال آلمان با استفاده از انتقال عنوان نتوانست سرانجام تا سال 1977 مالکیت صدراعظم را تأمین کند. در سال 1972 ، پس از سفر به تهران صدراعظم آلمان غربی ویلی برانت ، ایران و آلمان غربی توافق نامه اقتصادی را امضا كردند كه برای صادرات ایران از نفت و گاز طبیعی به آلمان ، با صادرات آلمان غربی به و سرمایه گذاری در ایران در ازای آن. اولین مهندسان و معماران آلمانی به ایران چه زمانی آمدند؟چه کسی دانشجویان ایرانی را برای تحصیل و کار در آلمان فرستاده و تأمین می کند؟

محل اقامت سفیر آلمان در منطقه الاهی ، در ساکت تر شمال شهر ، در سال 1904 توسط بیل فروش به دست آمد. این نیز در سال 1941 مصادره شد و متعاقباً به عنوان اقامتگاه سفارت سوئد در ماه های تابستان مورد استفاده قرار گرفت. دو سال بعد ، وزارت امور خارجه ایران این ساختمان را به دست گرفت ، که در ابتدا به عنوان محل سکونت تابستانی نخست وزیر ایران خدمت می کرد و بعداً برای پذیرش مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1953 ، مصادره آن نیز برداشته شد. با این حال ، مانند صدراعظم ، انتقال در ثبت نام زمین تا سال 1977 انجام نشده است. تا سال 1974 یک کاخ قاجارن در این ملک وجود داشت که در نهایت باید به دلیل دفع آن تخریب شود. اقامت فعلی ساخته شده بر اساس رشته های Bauhaus در سال 1977 به پایان رسید [3]. معمار اقامت فعلی در الاهی چه کسی بود؟

مدارس صنعتی در دوره قاجار ، محمود علمیر با عنوان Ehtesham Ol-Saltaneh ، نخست وزیر ایران در برلین ، تشویق شد تا با همکاری آلمان مدرسه ای تأسیس کند. ایران و آلمان موافقت کردند که دبیرستان را تأسیس کنند که طبق روشهای آلمانی اداره شود. در سال 1907 ، اولین هنرستان صنعتی ایران توسط یک معمار آلمانی در تهران برنامه ریزی شد. این بنا تحت عنوان "دبیرستان ایران-آلمان" _ که اکنون به نام شهید آیت الله بههشی_ توسط "انستیتوی همکاری فرهنگی بین ایران و آلمان" نامگذاری شده است ، که اکنون به عنوان "موسسه گوته" شناخته می شود ، تأسیس شد. نهادی که هدف اصلی آن تدریس و ترویج زبان و فرهنگ آلمانی است ، اما از سالهای اول فعالیت آن ، توجه زیادی به مبادلات فرهنگی بین ایران و آلمان کرده است. معلمان برجسته آلمان برای آموزش دانش آموزان در این دبیرستان به تهران اعزام شدند.[4]

با شروع جنگ جهانی اول ، دبیرستان ایران و آلمان از سال 1916 تعطیل شد. در سال 1925 ، یک مکتب مدرن متقابل ایران و آلمان مجدداً تأسیس شد که تحت عنوان "دانشکده هنر صنعتی ایران و آلمان" ، مسئول آموزش مهندسی مجلل بودنیروهااین مدرسه برای آموزش علوم مهندسی و ساخت مراکز مهندسی به دانش آموزان جاه طلب ترتیب داده شده است. مجلس شورای ملی ایران به استخدام سه متخصص آلمانی برای تدریس و مدیریت امور مدارس اجازه داد. برنامه درسی این مدرسه شامل تدریس همزمان علوم ، صنعت و آموزش های حرفه ای بود.(Yarshater 2005: 211) چگونه دانشکده هنر صنعتی ایران و آلمان راه را برای ظهور باوهاوس در ایران هموار کرد؟

تأثیر Bauhaus در ایران تأثیر شرکت کنندگان اصلی مدرسه باوهاوس ، به علاوه فعالیت ها ، ایده های آنها و جانشینان آنها بسیار فراتر از زادگاه Bauhaus است. دسترسی باوهاوس و تأثیر آن در ایران چقدر عمیق بود؟آیا نفوذ باوهاوس هنوز در ویلا ایران اهمیت دارد؟هیچ مطالعه قبلی در مورد تأثیر Bauhaus بر معماری ایران وجود ندارد. آیا اصلاً مبنایی برای تحقیقات این تأثیرات وجود دارد؟

Bauhaus به عنوان مؤثرترین ماده صادراتی فرهنگ آلمان در قرن بیستم در نظر گرفته می شود. با ایجاد باوهاوس ، دروس اساسی وارد مدارس شد و دیدگاه های زیبایی شناسی بر اساس اصول آن شکل گرفت. برنامه هایی با خطوط مستقیم ، اشکال پیروی از عملکرد ، موادی که منعکس کننده ماهیت واقعی اشیاء و ساختمانها و سبک مینیمالیستی است ، برخی از خصوصیات Bauhaus هستند. در حقیقت ، آنچه منجر به شکل گیری سبک مدرنیستی شد ، Bauhaus بود ، و اصول و قوانین مدرنیسم را توضیح داد و آنها را به کل جهان صادر کرد. این مکتب هنری توانست ایده های نقاشان را به یک فضای عملی برای زندگی مدرن تبدیل کند. بسیاری از ساختمانها و صنایع دستی با تأثیر Bauhaus در کشورهای مختلف ایجاد شده اند. بر اساس مدرس بنی مسعود در انجمن معماران معاصر در تاریخ 05. 05. 2019 ، در دومین دوره پهلوی برخی از معماران مانند ، وارتان هوانسی و پل آبکار در اروپا تحصیل کردند و به ایران بازگشتند. آنها اولین نسل معماران بودند که مدرنیسم را به ایران آوردند. هر یک از این معماران ساختمانهایی را تحت تأثیر غرب ایجاد کردند. البته فقط شکل باوهاوس به ایران آمد. همانطور که میس وان در روه گفت: "این واقعیت که باوهاوس ایده ای بود ، علت تأثیر عظیمی است که بر هر مدرسه مترقی در سراسر جهان داشته است. شما نمی توانید این کار را با سازمان انجام دهید ، نمی توانید این کار را با تبلیغات انجام دهید. فقط یک ایده تاکنون گسترش یافته است. "وی در مصاحبه ای با امیر عباس در مورد آلبی (سپتامبر 2021) اظهار داشت: "باوهاوس آمد و از طریق ویلاها در ایران گسترش یافت".

بیشتر ، معماری مدرن در تاریخ ایران را نمی توان بین سبک ها ترسیم کرد ، اما به روشی ترکیبی. شاید سبک بین المللی با Bauhaus آمیخته باشد ، و برعکس. کاملاً مشخص نیست که یک ساختمان را می توان کاملاً بین المللی یا Bauhaus در نظر گرفت. اما طیف وسیعی از این سبک ها را می توان مشاهده کرد. بر اساس سنت کارکردگرایانه مدرنیسم اروپایی و آمریکایی ، سبک بین المللی ، که فیلیپ جانسون و هنری-روسل هیچکاک در سال 1932 در نیویورک به نمایش گذاشته شدند ، ساختمانهای مدرن باید ساده به نظر برسند و دیوارهای بیرونی باید با بافت منظم و دارای سطوح بزرگ و صاف باشند.

آثار حیدر غیائی ، وارتان هوانسی ، پل ابکار و عبدالسیزز فریمانفرمایان را می توان تحت تأثیر باوهاوس مورد مطالعه قرار داد. در همه آنها ، مواد مدرن ، خطوط مستقیم در برنامه ها و ساختمانهایی که هیچ تزئینی ندارند. کدام معماران دیگر تحت تأثیر مدرسه باوهاوس در تهران و بیشتر در ایران قرار گرفتند؟

Bauhaus در تهران تهران یک کلانشهر کشف نشده از مدرنیسم کلاسیک است. در مرکز پایتخت ایران صدها ساختمان وجود دارد که به طرز چشمگیری اراده شاه رضا پهلوی را برای تمدید آشکار می کنند. تهران به درستی می تواند ادعا کند که "شهر باوهاوس" است ، دقیقاً مانند تل آویو چند سال است که انجام می دهد.

با این حال ، هیچ تحقیق قبلی در مورد تأثیر مکتب باوهاوس بر معماری ایران وجود ندارد ، این سهم با هدف ارائه بینشی از تاریخ و حضور "شهر باوهاوس" تهران و تأثیر باوهاوس بر معماری مدرن در تهران انجام شده است. تجدید تهران مستقیماً با اصلاحات دولت و اجتماعی رضا پهلوی مرتبط است. پهلوی تحت تأثیر مدل ترکی (مصطفی کمال آتاترک) ، به دنبال گسترش زیرساخت های ارتش ، آموزش ، فنی و حمل و نقل ، اصلاح زبانی بود که به کار خود ادامه داد ، بازگشت به فرهنگ فارسی باستان را ترویج کرد و حفظ بناهای تاریخی را ایجاد کرد. سبک های لباس و بازگشت رهبران ایران از خارج از کشور. همه این موارد با مذاکره مجدد قراردادهای تأمین نفت با انگلیس تأمین می شد.

معماری مدرن ، مانند گذشته ، "چهره" این بازسازی جامع دولت است. در سال 1933 ، رضا شاه گابریل گوروكیان ، یك ایرانی از تبار ارمنی را به عنوان معمار شهر تهران و برنامه ریز شهر منصوب كرد. Guévrékian که در وین تحت عنوان Oskar Strand تحصیل کرده بود ، پیش از این در پاریس و وین (Werkbundsiedlung) ساخته شده بود ، دوستی با معماری آوانگارد ، جوزف هافمن و آدولف لوئوس ، شخصیت هایی مانند والتر گروپوس و لو کوربوزیه را می شناختند. دبیر سازنده معماری Modee (CIAM) دبیر Congrès Intenationaux ، و ایده های خود را به تهران آورد. تحت رهبری وی ، "شهر باوهاوس" تهران در کمتر از 10 سال به عنوان پایتخت ایران مدرن ساخته شد. تصدی وی ساختمانهای جدید جدید را برای خانه ها ، اقامتگاه ها و چندین ساختمان دولتی تحت پوشش قرار داد.

برخی از پروژه های تحت تأثیر Bauhaus در تهران اولین قدم رقابت بین المللی برای بورس اوراق بهادار جدید تهران بود. پس از آن ، وزارتخانه ها ، دانشگاه ، بانک مرکزی در خیابان فردووی ، بازی های خرید ، سینماها ، هتل ها ، بیمارستان مرکزی و ایستگاه قطار (با همکاری Dyckerhoff و Widmann) ، زیرساخت های جدید (برق ، گاز) ، مدارس ، ویلاهای ثروتمندبازرگانان و کارآفرینان ، و ساختمانهای بی شماری مسکونی و تجاری که پویا آنها را شکل می دهد کل خیابان های مرکز شهر تهران ساخته شده است. این مهم است ، زیرا باعث شده مدرنیته در ایران به دست اول آموزش داده شود.

پروژه های آوانگارد که مجدداً تفسیر خانه ایران را انجام می دهند به ندرت در ایران دهه 1930 یافت می شوند. یک پروژه نوآورانه از این زمان ، ویلا گابریل گواورچیان برای خانواده ملک اصلانی است ، جایی که طراحی مدرن با معماری محلی ملاقات می کند و همه عناصر به زبان معماری مدرن تر هستند. این معمار موفق شد روح قدار را با ایده های مدرن زندگی اروپایی متصل کند ، در نتیجه خانه ای که برای ایرانیان بیگانه نبود و همانطور که برونو توت گفت ، از "ارزش برای تمام جهان" برخوردار است (مایر ویزر 2017: 335)

ویلای آلی آكبار سیاسی ، یک روشنفکر ، روانشناس و وزیر امور خارجه ایرانی ، توسط گابریل گورورکیان در دهه 1930 طراحی شد. ویلا یک ساختمان کاربردی و ساده است که از بسیاری جهات با خانه مولر Loos مطابقت دارد. فضای داخلی ویلا از مدل یک Raumplan ، که توسط آدولف لووس در سال 1910 ساخته شده است ، دنبال می کند. این باغ از واژگان سنتی فارسی - یک محور آب مرکزی - با عناصر اروپایی استفاده می کند.(Meyer-Wieser 2017: 344)

ویلا شهاب خسروانی ، ساخته شده توسط گابریل گواورچیان در سال 1936 در تهران ، به طور کلی پنج امتیاز را برای یک معماری جدید دنبال می کند ، که لو کوربوزیر در دهه 1930 برای حمایت از اصول اساسی مومومن مدرن تدوین کرده بود. گواروکیان خانه ای بیرونی را ساخت ، جایی که خانه ها به طور سنتی به سمت داخل حرکت می کنند و سعی می کردند با جدا کردن اتاق ها از یکدیگر نه با دیوارها بلکه با اختلاف در ارتفاع ، زندگی آزاد شده را حتی در یک طرح طبقه باز تحقق بخشند. شباهت با ویلا هایم ساخته شده توسط گابریل گواورچیان چند سال پیش در پاریس یا ویلا اشتاین در گارچ توسط لو کوربوزیر در سال 1926 ، آشکار است و نشان می دهد که مدرنیته در حال تحول در ایران چقدر شیوع دارد.(Meyer-Wieser 2017: 349)

حیدر غولی خان قیا-چاملو (1922-1985) یک معمار ایرانی بود ، در تهران متولد شد و بعداً در فرانسه مستقر شد. وی در سال 1952 از école des Beaux-Arts فارغ التحصیل شد و به عنوان پیشگام معماری مدرن در ایران شناخته شد. وی مجلس سنا ، هتل رویال تهران هیلتون ، چندین ایستگاه قطار ، سینماها ، ساختمانهای مختلف مدنی و دولتی و اولین سری وضعیت بیمارستانهای هنری را طراحی کرد. در فرانسه ، وی در میان دیگران ، بنیاد Cité Universitaire با نام Avicenne را طراحی کرد.

در سال 1968 ، وی به عنوان معمار در دادگاه امپریال ایران معرفی شد و پروژه گسترده ای از مجتمع کاخ های امپریالیستی واقع در فراه آباد را مأمور کرد. او به عنوان استاد معماری در دانشگاه تهران ، چندین نسل از معماران را تدریس می کرد. شرکت Heydar Ghiai & Associates اکنون به نام معماران Ghiai مستقر در سانفرانسیسکو به سرپرستی پسرش ایو غیائی و نوه اش آناهیتا غیائی تغییر نام داده است. غیا یکی از اولین افرادی بود که سعی می کند نوعی سبک بین المللی را در دانشگاه هنرهای زیبا در تهران اعمال کند. وی به عنوان پیشگام معماری مدرن در ایران شناخته می شد و یکی از اولین افرادی بود که با نمای شیشه ای و عناصر مدرن کار می کرد.

عبدول برزیز فارمن-فارمایان متولد شد و در سال 1920 به عنوان دهمین فرزند شاهزاده عبدالحین میرزا فررمانفرما ، در زمان فرماندار کل استان شیراز متولد شد. مطالعات معماری در معماری école spéciale آغاز شد ، جایی که وی شروع به آماده سازی برای دانشکده هنرهای Beaux کرد. پروژه نهایی که به عنوان پایان نامه وی ارائه شده بود ، طراحی یک کاروانسرای مدرن است که در جنوب ایران واقع شده است. این پروژه جایزه بهترین پایان نامه (دیپلم) سال را دریافت کرد. در سال 1950 ، عبدول عزیز فریمن-فارمایان تا سال 1979 به خوبی به تهران بازگشت ، جایی که وی به ایجاد یکی از مهمترین میراث معماری مدرن ایران پرداخت.

سالهای اولیه - دوره Razmara که به دنبال آن سالهای Mossadegh بود - با یک وضعیت سیاسی و اقتصادی ناپایدار مشخص شد. عبدول برزیز فارمن-فارمایان به عنوان کارمند دولت در دانشگاه تهران در گروه ساخت و ساز شروع به کار کرد و پس از چند سال مدیر دپارتمان شد. در همین دوره به وی صندلی استادانه در دانشکده معماری دانشگاه تهران (Daneshkadeh Honarhaie Ziba) داده شد ، جایی که او تا سالهای 1957-58 به تدریس معماری دانشجویان پرداخت.

در سال 1954 ، عبدول عزیز فارمن-فارمایان توسط سازمان برنامه ریزی به عنوان مشاور شناخته شده پذیرفته شد ، در این زمان هنگامی که عبدول عزیز فارمایان اقامتگاههای خصوصی بی شماری را برای بستگان ، دوستان و مشتریان گسترده خود طراحی کرد. نهاد حقوقی که تأسیس شد به عنوان عبدول عزیز فارمن-فارمایان شناخته شد. در سال 1976 ، شرکت معروف به AFFA ، عبدالعزیز فارمن-فارمایان و همکاران ، برای طراحی استادیوم و مطابق با دستورالعمل سازمان برنامه ریزی برای ارتباط با معماران جوانتر ایجاد شد. همکاران جدید متعلق به رضا مجد و فاروک هیربود ، هر دو فارغ التحصیل از دانشگاه های درجه یک آمریکا بودند. همکاران AFF با سالها افزایش یافتند. کامران دیبا درباره Farman-Farmaیان گفت که او پدر مهندسان مشاوره است. یکی از دستاوردهای دفتر وی ، معرفی فناوری پیشرفته در ساختمانهای بلند است.(یادداشت شماره 15 زمستان 2002)

عبدالعزیز فارمن-فارمایان در مصاحبه ای با محمد رضا مغتادر ، منتشر شده در شماره بیست و بیست و یکم مجله Memar (پاییز 2003) گفت: "همانطور که می دانید ، من فارغ التحصیل شدم که در ابتدا فقط کلاسیک تدریس می کردندمعماری ، که با ویتروویوس آغاز شد. بنابراین کار معماری کلاسیک در ذهن ما شکل گرفت ، اما پس از یک سال کار در یک استودیوی مدرن ، معماری کلاسیک با تجویز مدرن ، ساختن معماری مدرن به یک جزم ، یک قانون و حتی بیشتر قانون برای ما پاک می شود. وادو ما باید همیشه نگران باشیم تا کار ما شبیه آثار کلاسیک قدیمی نباشد ، بنابراین ما در واقع دانش آموزان مستقیم مدرسه باوهاوس بودیم ، نه فقط ما ، همه نسل های معماران پس از جنگ ، حتی قبل از جنگ ، آنها آنهاتا سال 1980 تحت تأثیر این مدرسه قرار گرفتند. شما هم همینطور هستید. آیا اینطور نیست؟ "

Moghtader: "بله ، درست است."

Farman-Farmaian ادامه می دهد: "اگر این معماری بتواند برای ایران خوب باشد اگر همان تجهیزات و امکانات موجود در کالیفرنیا در ایران باشد."

Farman-Farmaian گفت: "مهندس Houshang Seyhoun ، مانند ما و همه دانش آموزان معماری در سراسر جهان در آن زمان ، تحت تأثیر مدرسه Bauhaus قرار گرفتند."

وی در ادامه در مورد مدرسه باوهاوس و تأثیر آن بر نسل معماران پس از جنگ جهانی اول می گوید:

"اگر کمی بیشتر به سبک معماری ساختمانها در شهرهای بزرگ و پایتخت های جهان نگاه کنیم ، توجه ما به شباهت آنها جلب می شود ، و ما به وضوح این واقعیت را می بینیم که بیشتر آنها ، در حالی که تفاوت های اساسی در کیفیت دارند، ابعاد زیبایی ، مواد و برخی از تفاوت های طعم و مزه دارای یک هویت مشترک هستند و تأثیر فرهنگ ملی یا رنگ و عطر و طعم سنت های کشوری را که در آن ساخته شده اند ، نشان نمی دهد ، همه در شانگهای و سائوپائولو و دهلیبه عنوان یک شکل واحد از فکر ، به دلیل این واقعیت که طراحان این ساختمانها در یک مکتب معماری یکپارچه و یکپارچه ، باوهاوس پرورش یافته اند ، ظهور کردند. این سبک مشترک که فاقد هویت ملی و بومی است ، نیز به عنوان معاصر نامیده می شودیا سبک بین المللی مدرن. بنیانگذار مدرسه باوهاوس والتر گروپیوس بود ، که مدرسه معماری خود را در سال 1919 تأسیس کرد. فلسفه مکتب باوهاوس ، به طور خلاصه ، بر اساس این ایده بود که 'aRT 'و "تکنیک" دو عامل به همان اندازه با ارزش در خلاقیت و ساخت و سازهای معماری هستند و نباید از هم جدا شوند. ساختمان موفق ، از دیدگاه مدرسه Bauhaus ، ترکیبی از اقتصاد ، تکنیک و فناوری در هنر و طراحی بود. "

Farman-Farmaian همچنین در مورد تکامل معماری در ایران در سالهای 1332-1357 (1953-1978) صحبت می کند:

"در طی این سالها ، گروه های جدیدی از فارغ التحصیلان جوان ایرانی ، که با دیپلم های خود از بهترین مدارس معماری جهان به ایران بازگشتند ، شروع به کار کردند. قابل توجه است که آنها اغلب در ایالات متحده تحصیل می کردند ، که این یک پیشرفت دیگر بود، زیرا قبل از آن مقصد دانشجویان ایرانی کشورهای اروپایی ، به ویژه فرانسه ، ایتالیا و آلمان بودند. آنها به طور طبیعی تحت تأثیر فرهنگ آمریکایی بودند و این تأثیر هم در زندگی اجتماعی و هم در فعالیت های حرفه ای آنها کاملاً مشهود بود. متأسفانه اگر اصلاً ،این تأثیر مدرسه Bauhaus و تأثیر قریب به اتفاق فرهنگ غربی بود که ما را از استفاده از میراث فرهنگی و آثار هنری کشور ما دور کرد. "

علاوه بر این ، وی در مصاحبه ای با Farman-Farmaian در مورد زندگی نامه و فعالیت های خود ، خاطرنشان کرد که تمام آثار وی به جز مسجد در دانشگاه تهران تحت تأثیر سبک Bauhaus قرار گرفته اند [5].

وارتان هوانزیان ، به عنوان یک معمار ارمنی ایرانی که در سال 1896 به دنیا آمد ، وارتان هوانزیان پس از پیگیری مطالعه دانشگاهی معماری در اچول اسپچیا ، معماری پاریس ، نقش اساسی در ایران مدرن ایفا کرد. وی در سال 1922 از مدرسه فارغ التحصیل شد و در پروژه های مختلف در پاریس شرکت کرد. در سال 1935 ، بازگشت وی به ایران با دو رویداد مهم از جمله وضعیت سیاسی ایران و جنبش های هنری در پاریس همزمان شد. ایران در هر جنبه ای از جامعه ، فناوری و هنر از مدرنیسم استقبال کرده بود ، که پایه و اساس معماران مدرنیستی مانند وارتان را برای ارائه و اجرای ایده های خود ایجاد کرده است. فعالیت وی به عنوان یک معمار برجسته در ایران با پیشنهاد برنده خود برای مدرسه حرفه ای دختران در تهران آغاز شد.(خاواری 2018)

وارتان که عنوان را ترجیح می داد ، "معمار وارتان" سعی کرد براساس دانش دانشگاهی و سوابق حرفه ای خود ، موضوعات مختلف را در معماری بپردازد. در بسیاری از موارد او از سبک های تاریخی اروپایی در برنامه ها بهره مند شد و از مواد و جزئیات مدرن در سایر جنبه های معماری خود استفاده کرد. سبک منحصر به فرد او یک آمالگام ظریف هنر نووو ، باوهاوس و معماران مانند آگوست پرت و لو کوربوزیه بود. ویژگی های طراحی وی ساختمانهای نامتقارن است ، بر خلاف ساختمانهای سنتی ایران ، اشکال خالص ، پنجره های روبان ، پله های معلق و سیمان به عنوان ماده نهایی برای نمای.

وارتان به عنوان پاراگراف معماری مدرن که به بهبود معماری مدرن در ایران کمک کرده است ، در انجمن معماران ایران در ایران تأسیس و کمک کرد. وی در عوض ، از استفاده سطحی از اشکال معماری سنتی در ساختمانهای جدید انتقاد کرد ، "او معتقد بود که روح مدرن باید با در نظر گرفتن نیازهای فرهنگی ایرانیان و آب و هوای ایران به معماری منفجر شود" (خاوری 2018).

در عمل ، وی مقالات متعددی را در مجلات مختلف از جمله "معمار" و "معماری جدید" منتشر کرد که بعداً توسط وی شخصاً در تهران تأسیس و منتشر شد. از انتشارات برای اعلام مانیفست های موج جدید استفاده شد. او به عنوان اولین معمار شناخته شده است که سبک بین المللی را در ایران تمرین می کند. به عنوان بخشی از حرفه حرفه ای خود ، وی به عنوان معمار اصلی برای طراحی شعب بانک سپه منصوب شد. علاوه بر این ، او یکی از اولین معماران است که در تعریف قانون ملی ساختمان ایران کمک کرده است. در بسیاری از جنبه ها ، میراث وی به موج دوم معماران ایران مانند هووشانگ سیهون ، هادی میرمیران و حسین امنات تحویل داده شد. معمار وارتان به عنوان یکی از پدران بنیانگذار معماری مدرن در ایران به یاد خواهد آمد. می توان اظهار داشت كه معماران موج اول واقعاً روح مدرنیسم را تحقق بخشیده اند و سعی كردند آن را با معماری سنتی ایران مخلوط كنند تا معماری مدرن ایران را ایجاد كنند (Khavari 2018).[6]

ویژگی های طراحی وی ساختمانهای نامتقارن است ، بر خلاف ساختمانهای سنتی ایران ، اشکال خالص ، پنجره های روبان ، پله های معلق و سیمان به عنوان ماده نهایی برای نمای.

برخی از پروژه های قابل توجه وی شامل Metropol و Diana Movie-Theers ، هتل فردووی ، هتل داربند ، مهمانخانه راه آهن تهران ، ساختمان مرکزی بانک سپه و شعبه Isfahan ، آپارتمان های شاهرزا ، کاخ سلطنتی سعید آباد ، ساختمان جیپ و دختران است. مدرسه حرفه ای تهران.

پل آبکار در سال 1908 در تهران متولد شد و پس از تحصیل در معماری در دانشگاه سان لوکاس در بروکسل ، وی در سال 1937 به ایران بازگشت و کار خود را پس از خدمت در ارتش آغاز کرد. او یکی از رهبران جنبش مدرنیستی در ایران بود که ساختمانهای آن را با طعم و مزه ای که به خوبی با شرایط محلی سازگار بود ، سازگار کرده بود. ساختمانهای لوله کشی دارای ویژگی هایی هستند که کاملاً قابل شناسایی هستند. ساختمانهای آجری وی با ورودی های اندک فرو رفته و سنگهای اطراف آن یکی از الگوهای مناسب برای خانه های مسکونی در تهران است.

وی ساختمانهای زیادی را طراحی کرد که بخشی از آنهاست: ساختمان سینمای نیاگارا ، اولین ایستگاه رادیویی (بی سیم) ، ساختمان کلیسای ارمنستان کاتولیک ، دانشکده رقص و باغ های خراسان ، کلیه ساختمانهای املاک و دفاتر املاک استان ها و دفاتر گمرک.

پل آبکار همچنین بسیاری از ویلاهای مسکونی با شهرت عالی ساخت. آخرین پروژه وی در مسابقه کاخ شهرداری تهران جایزه اول را کسب کرد که متأسفانه اجرا نشد.

ساختمانهای مختلف مبتنی بر سبکهای معماری مدرن ایرانی توسط افرادی که در کشورهای اروپایی و آمریکایی تحصیل کرده اند ایجاد شده است. پل آبکار در مصاحبه با شماره 2 مجله هنر و معماری می گوید: "برخی از جوانان ما به خارج از کشور رفتند و بسیاری از آنها معماری را مطالعه کردند و بازگشتند و شروع به ساخت ساختمانهای اروپایی کردند."او می گوید: "کسانی که به انگلستان رفتند ، بر اساس نوع انگلیسی ساخته شده اند ، کسانی که به آمریکا رفتند که بر روی نوع آمریکایی ساخته شده اند و غیره."براساس این مصاحبه ، باوهاوس نیز توسط معمارانی که در آن زمان در کشورهای اروپایی ، به ویژه آلمان تحصیل می کردند ، به ایران آورده شد.

رولان مارسل دوبرول در سال 1907 در شهر ارمنتر در شمال فرانسه متولد شد. او در دانشکده هنرهای زیبا فرانسه معماری را تحصیل کرد. هنگامی که او در رقابت برای بورس اوراق بهادار تهران پیروز شد ، کشور خود را برای ایران ترک کرد.

در یک نگاه ، نوع و نحوه کار او را می توان مدرن و ساختاری نامید. طرح های بزرگتر مانند ساختمانهای دولتی و ساختمان Dubrulle دارای منظره ای واضح از منطقه مرکزی است. برنامه های دیگر وی ، که دارای یک برنامه متنوع تر (ویلاهای مسکونی ، استادیوم های ورزشی و غیره) است ، تنوع و نبوغ بیشتری را نسبت به نقشه های کاملاً کاربردی ، حجم و مواد مورد استفاده نشان می دهد.

مرکز RAS ویلای زیبا که امروز در مرکز فرهنگی راش تأسیس شده است ، املاک و مستغلات است که طبق این سند زمانی متعلق به احمد موزدغ ، فرزند دکتر محمد مسدهه بود و بعداً توسط پسرش به ارث رسیده بود. در این باغ ، دکتر محمد موتدغ در سال 1938 دستگیر شد. بعداً به همراه بنای تاریخی مربوط به دوره پهلوی این باغ به خانواده افشا فروخته می شود. این خانواده تا امروز این بنای قدیمی و با ارزش را نگه داشته است. احتمالاً ، توسط دوبرول در شمال تهران ساخته شده است.

والتر گروپیوس معتقد بود که زیبایی یک دستگیره این است که درب را به خوبی باز کنید ، زیبایی هواپیما به خوبی پرواز می کند ، زیبایی لوکوموتیو حرکت خوب روی ریلی است ، زیبایی ایجاد یک عملکرد بهینه است و بایدبیشتر از آن نیست (Soltanali [7] 2015).

Bauhaus بعدی چرا ما هنوز در مورد Bauhaus صحبت می کنیم؟چرا هیچ مدرسه طراحی از نفوذ خود در قرن مداخله برتری نداشته است؟

اگر ما در مورد مدرسه صحبت می کنیم ، به جای یک سبک ، باید تصدیق کنیم که هیچ چیز مانند باوهاوس وجود ندارد. این مدرسه در طول وجود کوتاه خود ، چندین تظاهرات را پشت سر گذاشت. ایده اصلی تأسیس آن ، دیدگاه آرمانشهر Gropius در متحد کردن تمام هنرها در زیر یک سقف بود ، یادآور تلاش های اولیه آهنگساز ریچارد واگنر برای متحد کردن همه هنرها از طریق اپرا به "کل کار هنری". پس از چهار سال ، Gropius به طور ناگهانی مسیر را تغییر داد و تمرکز جدیدی را برای طراحی برای تولید انبوه اتخاذ کرد."هنر به صنعت" شعار جدید بود. هانس مایر ، جانشین گروپیوس ، این مدرسه را در یک مسیر کاملاً سیاسی تر به دست آورد و تأکید بر "طراحی برای توده ها" کرد که به یکی از ویژگی های این مدرسه تبدیل می شود. اگر Bauhaus منشأ خود را مدیون Gropius باشد ، تأثیر خود را در قلمرو معماری به میس مدیون است. او بر تأکید باوهاوس بر درک مطالب دو برابر شد و توضیح داد: "تا زمانی که موادی که شما با آنها طراحی می کنید کاملاً درک نشده باشد ، هیچ طرحی امکان پذیر نیست" و مانند ژوزف آلبرز - که بر محدودیت ادراک بصری متمرکز شده است - بر عینیت و جستجو استرس داردبرای "حقیقت" به معنای فوق العاده ای.(رونان 2019: 131)

از آنجا که برای 14 سال تنها وجود دارد ، هیچ مدرسه ای از آن زمان که تأثیر جهانی Bauhaus بر معماری و طراحی را بر عهده نگرفته است. اما یادآوری این نکته حائز اهمیت است که آن را به عنوان یک مدرسه معماری آغاز نکرد بلکه از یک حرکت و ایده های هنری و کاردستی در مورد رابطه بین هنر و فناوری بزرگ شد. معماری تا سال 1927 به عنوان یک دوره مطالعه اضافه نشده است. باوهاوس با گذشت زمان به یک مدرسه معماری تبدیل شد و سرانجام از این زمینه فراتر رفت. این احتمال وجود دارد که Bauhaus بعدی از ایده ای در مورد فناوری بیرون بیاید و از جایی غیر از معماری ناشی شود. شما چی فکر میکنید؟چگونه ایده Bauhaus در ایران پخش شد؟Bauhaus بعدی در ایران چیست؟

[1] https://casetext.com/case/in-re-nazi-era-cases-against-defendants-lit-2 بازیابی شده در 08. 09. 2021.[2] این پاراگراف بر اساس https://teheran. diplo. de/ir-de/botschaft/-/2113146 برگرفته در 08. 09. 2021 است.[3] این پاراگراف بر اساس https://teheran. diplo. de/ir-de/botschaft/-/2113146 برگرفته در 08. 09. 2021 است.[4] این پاراگراف بر اساس https://www.bbc.com/persian/science/story/2007/07/printable/070712_mf_fm_technicom بازیابی شده در 08. 09. 2021 است.[5] این پاراگراف بر اساس https://www.aparat.com/v/rmeyu/ در 24. 08. 2021 بازیابی شده است.[6] این بند براساس https://worldarchitecture. org/ در 22. 08. 2021 برگرفته است.[7] Arash Soltanali مدیر موسسه ایده است.

منابع: مجله هنر و معماری ، شماره 2

مدرس بنی مسعود در انجمن معماران معاصر در تاریخ 05. 05. 2019.

Bayer ، H. ، Gropius ، W. ، Gropius ، Ise.(1938) ، Bauhaus 1919-1928 ، موزه هنر مدرن ، نیویورک.

Khavari ، F. (2018) ، Vartan Hovanessian ، میراث معماران مدرن ایرانی. برگرفته از https://worldarchitecture. org/architecture-news/cmhmp/vartan-hovanessian-the-legacy-f-madeian-architects.html در 08. 09. 2021.

مجله Memar ، شماره 15 (زمستان 2002)

مجله Memar ، شماره 22 (پاییز 2003)

Meyer-Wieser ، T. (2016) ، راهنمای معماری ایران ، ناشران DOM ، برلین.

Ronan ، J. (2019) ، آیا Bauhaus هنوز هم مهم است؟ ، مجله Record Architectural ، شماره 06 ، 130_131.