شاخص کل در مسیر تصحیح بود

مقالات تحقیقاتی

جراحی گلن: روش ایمن در مسیر تصحیح یک محور ساز

جراحی گلن: یک روش ایمن در مسیر تصحیح یک محور ساز

Miguel A. Villasís-Keever 3

1 گروه جراحی قلب در کودکان ، بیمارستان نظامی تخصص های زنان و نوزادان

2 بخش جراحی قلبی عروقی ، بیمارستان کودکان مکزیک فدریکو گومز

3 واحد تحقیقاتی در اپیدمیولوژی بالینی ، واحد پزشکی ویژه ، بیمارستان کودکان ، مرکز ملی پزشکی قرن بیست و یکم ، موسسه تأمین اجتماعی مکزیک. مکزیکو سیتی ، مکزیک

این مطالعه 35 سال تجربه در یک بیمارستان مراقبت سوم را توصیف می کند که بیماران قلبی را با فیزیولوژی قلب یک محور که تحت عمل جراحی گلن قرار گرفته اند ، معالجه می کند.

این مطالعه شامل تجزیه و تحلیل گذشته نگر از بیمارانی بود که تحت عمل جراحی گلن ، متغیرهای مربوط به عوارض و مرگ و میر قبل از عمل ، حین عمل و بعد از عمل قرار گرفتند.

از سال 1980 تا 2015 ، 204 عمل جراحی Genn انجام شد. شایع ترین بیماری قلبی Tricuspid Atresia IB (19. 2 ٪) بود. در 48. 1 ٪ موارد ، این روش با جریان پس زمینه انجام شد. روش گلن دو طرفه در 12. 5 ٪ موارد انجام شد و 10. 3 ٪ بدون استفاده از پمپ بای پس قلبی ریوی انجام شد. عوارض گزارش شده شامل عفونت ها ، خونریزی ، آریتمی ، چیلوتوراکس ، تغییرات عصبی و افیوژن پلور است. میزان مرگ و میر 2. 9 ٪ بود

جراحی گلن یک عمل جراحی تسکین دهنده با نتایج خوب است. این کیفیت زندگی به طور قابل توجهی نامناسب از زندگی در یک ژورنال طولانی به کل شنت کاروپول ریوی انجام می شود. عوارض مشاهده شده اندک است و میزان مرگ و میر کم است. بنابراین ، این یک عمل جراحی بی خطر است که باید برای بیماری مادرزادی قلبی یک محور استفاده شود.

واژگان کلیدی آناستوموز کاروپی ریوی ؛قلب یک محور ؛عوارض جراحی

هدف از این کار توصیف تجربه 35 ساله در یک بیمارستان در سطح سوم با بیماران کاردیوپاتی با فیزیولوژی یک محور که تحت عمل جراحی گلن قرار گرفتند.

تجزیه و تحلیل گذشته نگر از بیماران تحت عمل جراحی گلن ارائه شده است. متغیرهای مربوط به مرگ و میر قبل از عمل ، تجاوز و شستشو شامل شدند.

از سال 1980 تا 2015 ، 204 عمل جراحی گلن برای اصلاح بیماری قلبی انجام شد. از این تعداد ، شایع ترین Tricuspídea IB (19. 2 ٪) بود. در 48. 1 ٪ گلن با جریان anteropred انجام شد ، در 12. 5 ٪ گلن دو طرفه و 10. 3 ٪ جراحی ها بدون حمایت از پمپ گردش خون خارج از کشور بودند. عوارض گزارش شده شامل عفونت ، خونریزی ، آریتمی ، چیلوتوراکس ، تغییرات عصبی و افیوژن پلور بود. مرگ و میر 2. 9 ٪ بود.

جراحی گلن یک روش تسکین دهنده است که با نتایج خوب استفاده شده است. مهم باعث بهبود کیفیت زندگی بیمار برای یک دوره طولانی می شود در حالی که کل اشتقاق سواره های ریوی انجام می شود. این عوارض اندک و مرگ و میر بسیار کمی دارد ، بنابراین این یک عمل جراحی بی خطر است که باید برای بیماری مادرزادی قلبی یک محور استفاده شود.

واژه های کلیدی آناستوموز کاروپول ریوی ؛قلب یک محور ؛عوارض جراحی

ميانگين دفع بيمارستان مادرزادی قلب از 3 تا 8/1000 نوزاد زنده است كه حدود 10 ٪ از كل ناهنجاري هاي مادرزادی 1 را نشان مي دهد. به طور کلی ، این آسیب شناسی از نظر جراحی اداره می شود. این می تواند از طریق تصحیح قطعی (که در MUST رخ می دهد) یا جراحی تسکین دهنده در بیماران مبتلا به آسیب شناسی دوتایی که نیاز به تصحیح بر اساس مراحل دارد یا کسانی که بیماری قلبی دارند که فقط یکی از بطن ها عملکردی است (فیزیولوژی قلب یک محور) 2 انجام شود.

نمونه های مختلفی از این نوع بیماری های قلبی وجود دارد ، از جمله قلب و عروق مادرزادی پیچیده که به عنوان یک بطن عملکردی واحد (بطن راست هیپوپلاستیک و آترزی تریسوسپید) رفتار می کنند ، بیماری قلبی با عدم تعادل بطن مشخص شده در ارتباط با نقص نقص پایه پایه یا دارایی غیرقانونی بی تحرک [AV] [AV] کانال دفاعی) و بیماری قلبی با ارتباطات بطن متعدد (نوع "پنیر سوئیسی") 2. این نوع بیماری قلبی با فیزیولوژی بطن منفرد از نظر بالینی با سیانوز ، علائم تولید کم یا نارسایی قلبی همراه است. بنابراین ، درمان قطعی از طریق تصحیح یک محوری 3 جراحی است.

در حال حاضر ، اجماع جهانی در مورد توسعه تسکین یا تصحیح یک قطبی باید در سه مرحله انجام شود. در بیمار زیر 6 ماه ، جریان ریوی و سیستمیک باید تنظیم شود. اضافه بار و سیانوز ممکن است ادامه یابد ، اگرچه در میزان قابل تحمل که امکان توسعه کافی را فراهم می کند. در این بیماران بین 6 ماه تا 2 سال ، جراحی دو طرفه گلن نشان داده شده است که به طور معمول به عنوان یک مرحله قبلی برای روش فونتان ، مرحله سوم و آخر تصحیح یک محور 4 ، 5 استفاده می شود.

جراحی گلن به عنوان جراحی تسکین دهنده مورد استفاده قرار می گیرد و از آناستوموز گاو ونا برتر به شریان ریوی راست به صورت پایان به سمت 6 تشکیل شده است. بنابراین ، از عبور خون وریدی از نیمه فوقانی بدن از طریق بطن راست جلوگیری می شود. به این ترتیب ، بطن منفرد به عنوان یک پمپ آسپیراسیون و اخراج عمل می کند. در مرحله آسپیراسیون ، منفعلانه گردش خون ریوی را انجام می دهد ، در حالی که در مرحله اخراج ، منحصراً به گردش سیستم 3 ، 7 اختصاص یافته است. با این حال ، برای کار این سیستم همودینامیکی ، باید مقاومت ریوی کم و فشار دیاستولیک بطن سیستمیک کم وجود داشته باشد. هر شرایطی که باعث افزایش در این دو متغیر شود ، باعث اختلال در عملکرد سیستم با افزایش فشار وریدی مرکزی و ظاهر ورم محیطی 3 ، 8 ، 9 می شود.

Choussat criteria were initially formulated to perform univentricular correction under ideal conditions to obtain good results after surgery. These criteria include patients>3 ساله با مقاومت ریوی<2 Wood units, pulmonary artery pressure <15 mmHg, ejection fraction>45 ٪ ، فشار دیاستول انتهای بطن چپ<10 mmHg, minimum mitral insufficiency, and adequate diameter of the pulmonary branches (McGoon index>1. 8 ؛یعنی رابطه بین شاخه های ریوی و آئورت نزولی). این معیارها انتخاب بیماران را تسهیل می کند و بقای آنها را 10 - 12 بهبود می بخشد.

برخی از مطالعات سری موارد ، ویژگی ها و تکامل بیماران تحت تصحیح جراحی گلن 13 - 16 را گزارش کرده است.

یک سری مورد در 100 بیمار ، از 24 روز تا 15 سالگی ، جایی که بطن منفرد بیشترین بیماری قلبی در طی 10 سال مورد مطالعه قرار گرفت. هشتاد و سه درصد از بیماران قبل از عمل گلن تحت عمل جراحی قلب قرار گرفتند. 15 ٪ گزارش شده است که نتایج رضایت بخش را نشان می دهند ، از جمله هفت بیمار که تحت مداخله مجدد جراحی قرار گرفتند و هشت نفر در طی تکامل 13 جان باختند.

در تجزیه و تحلیل دیگر ، 333 بیمار از 42 روز تا 16 سالگی در طی 12 سال دنبال شدند. بیشترین تشخیص ، سندرم بطن چپ هیپوپلاستیک و آترزی ریوی با یک سپتوم بطنی دست نخورده بود. در این مطالعه ، 42 بیمار نتیجه جانبی داشتند: 22 نفر بعداً به دلیل عفونت های تنفسی درگذشتند ، با میزان بقا 1 ساله 89. 8 ٪ 14.

در یک سری از 270 بیمار بین 76 روز تا 11 سال ، بیش از 6 سال گزارش شد که 132 بیمار (49 ٪) دارای مورفولوژی بطن چپ و 120 بیمار (44 ٪) مورفولوژی بطن راست بودند. درمجموع ، 72 بیمار عوارض ارائه دادند: بیشترین میزان تغییرات ریتم قلب ، افیوژن پلور یا چیلوتوراکس ، عوارض تنفسی و مجدداً جراحی بود. مرگ و میر گزارش شده در 1 ماه بعد از عمل 15/0 (2 نفر) بود.

در سال 2013 ، یک سری از 101 بیمار از 2 ماه تا 9 سال شامل 5 سال گزارش شد. در این مطالعه ، شایع ترین تشخیص ها آترزی Tricuspid (24 نفر) ، بطن منفرد (14 نفر) و هتروتاکسی (13 نفر) بود. حداکثر 74 ٪ از بیماران جراحی های قبلی داشتند. در 35 ٪ موارد ، عوارض بعد از عمل جراحی با مرگ و میر 3. 9 ٪ 16 وجود داشت.

مطالعه حاضر با هدف توصیف تجربه 35 ساله یک بیمارستان سوم در مورد بیماران قلبی با فیزیولوژی یک محوری که تحت عمل جراحی گلن قرار گرفتند.

تجزیه و تحلیل گذشته نگر از کلیه بیماران تحت عمل جراحی گلن از سال 1980 تا 2015 در بیمارستان Infantil de México Federico Gómez انجام شد. تمام سوابق موجود در بایگانی بالینی بیمارانی که تحت عمل گلن قرار گرفتند مشخص شد. متغیرهای مربوط به بیمار ، روش و دوره بعد از عمل ثبت شد. متغیرها به قبل از جراحی ، حین عمل و بعد از عمل تقسیم شدند. متغیرهای قبل از جراحی مربوط به بیمار ، مانند سن ، جنس ، نوع بیماری قلبی ، جراحی تسکین دهنده قبلی ، عوارض در آخرین عمل جراحی تسکین دهنده ، تغییرات در شریان ریوی (تنگی ، اعوجاج در شریان ریوی مرکزی یا یا اعوجاج در شریان ریوی مرکزی ، یاهیپوپلازی مشخص شده از شاخه های ریوی) که توسط کاتتریزاسیون یا یافته ها در حین عمل جراحی ثبت شده است. متغیرهای مربوط به معیارهای Choussat نیز در نظر گرفته شد. در بین متغیرهای حین عمل ، نوع شنت سوره ریه ، وجود جریان antegrade ، ایجاد برخی از عوارض فنی در طول عمل ، زمان گردش خارج از کشور و بستن آئورت در نظر گرفته شد. علاوه بر این ، متغیرهای بعد از جراحی در نظر گرفته شده روزهای لوله گذاری ، روزهای مصرف آمین ، روزهای ماندن در بخش مراقبت های ویژه و روزهای اقامت در بیمارستان ، ایجاد عوارض و مرگ بودند.

مرگ و میر جراحی به عنوان مرگ در 30 روز اول پس از عمل تعریف شد. مرگ و میر دیرهنگام هنگامی در نظر گرفته شد که مرگ پس از 30 روز بعد از عمل و در طول پیگیری رخ داد. دوره پیگیری از زمان عمل جراحی تا امروزی یا تا زمانی که بیماران تحت مرحله سوم تصحیح یک قطبی (جراحی فونتان یا بای پس کاروال ریوی) قرار نگرفتند ، با پیگیری متوسط 13 سال (0-32).

متغیرهای کیفی به عنوان فرکانس و درصد و متغیرهای کمی به عنوان میانه و دامنه (حداقل و حداکثر مقادیر) ارائه می شوند. تمام تجزیه و تحلیل ها با بسته آماری SPSS نسخه 15. 0 (شیکاگو ، ایلینویز ، ایالات متحده) انجام شد.

از سال 1980 تا 2015 ، 204 بیمار مبتلا به بیماری مادرزادی قلبی برای آناستوموز کاروپی ریوی یا جراحی گلن در بیمارستان Infantil de México Federico Gómez برنامه ریزی شده بودند. متغیرهای مورد مطالعه در طول جمع آوری داده ها یک رفتار منطقی همگن را نشان دادند. بنابراین ، پرونده هایی با اطلاعات ناقص از مطالعه حذف شدند. در کل 104 بیمار شامل 54. 8 ٪ (57 نفر) مرد بودند. سن متوسط 48 ماه (5-180 ماه) بود.

شایع ترین تشخیص ها Atresia IB Tricuspid IB در 19. 2 ٪ (20 نفر) ، عدم تطابق AV در 13. 5 ٪ (14 نفر) ، هتروتاکسی احشایی (تنوع Asplenia) در 11. 5 ٪ (12 نفر) ، Atresia tricuspid IC در 7 7 بود.٪ (8 نفر) ، سندرم قلب راست هیپوپلاستیک در 7. 7 ٪ (8 نفر) ، بطن راست دو راست در 6. 7 ٪ (7 نفر) ، بطن چپ دو برابر در 5. 8 ٪ (6 نفر) ، آترزی ریوی در 4. 8٪ (5 نفر) و سایر بیماری های قلبی در 15. 3 ٪ (16 نفر). تقریباً نیمی از بیمارانی که قبلاً تحت عمل جراحی تسکین دهنده قرار گرفتند: فیستول ریوی سیستمیک اصلاح شده در راست بلوک تاوسسیگ در 30 (8 /28 ٪) ، سروکلاژ شریان ریوی در 20 (18. 3 ٪) ، دهلیزی در سه بیمار (2. 9 ٪) ، فیستول مرکزی در دو بیمار (1. 977٪) ، و آنژیوپلاستی شاخه شریان ریوی در یک بیمار (0. 96 ٪).

متداول ترین آسیب شناسی ، جراحی های تسکین دهنده انجام شده ، و متغیرهای قبل از جراحی در جدول 1 خلاصه شده است. متغیرهای حین عمل (مربوط به جراحی) در جدول 2 نشان داده شده است. تکامل بعد از عمل (نتایج و عوارض بیشتر)در جدول 3 نشان داده شده است.

جدول 1 خصوصیات قبل از جراحی 104 بیمار قلبی با فیزیولوژی قلب یک محور

* n (٪). AV: دهلیزی.

جدول 2 خصوصیات حین عمل 104 بیمار قلبی با فیزیولوژی قلب یک محور

جدول 3 ویژگی های بعد از جراحی از 104 بیمار قلبی با فیزیولوژی قلب تک محور

کسری تخلیه پایین تر از 60 ٪ مربوط به شیوع بالاتر افیوژن پلور و چیلوتوراکس 40 ٪ بود. خرابی شدید دریچه AV با اقامت گسترده تر بیمارستان از عدم موفقیت دریچه AV (30 در مقابل 9 روز) همراه بود. یکی از مرگ و میر مربوط به نارسایی شدید دریچه AV بود.

علاوه بر این ، وجود هیپوپلازی شدید شاخه های ریوی مربوط به افزایش زمان گردش خون خارج از کشور (150 دقیقه در مقابل 90 دقیقه) و همچنین وجود خونریزی و مرگ بود (دو نفر از سه بیمار متوفی هیپوپلازی شدید ریوی را ارائه دادندشاخه ها).

از جمله بیشترین عوارض گزارش شده ، عفونت ها (4 /15 ٪) مانند سپسیس ، ذات الریه مرتبط با تهویه ، سپسیس مربوط به کاتتر یا عفونت ادراری ، که با موفقیت با درمان آنتی بیوتیکی اداره می شدند. فقط دو بیمار نارسایی حاد کلیوی را نشان دادند و تنها یکی از آنها به مدت 2 روز به قرار دادن سوند Tenckhoff نیاز داشت.

یکی دیگر از عوارض مهم خونریزی (6 /9 ٪) بود که در طول عمل جراحی گزارش شد: عوارض فنی به دلیل آناتومی پیچیده ، هیپوپلازی شاخه های ریوی یا چسبندگی های محکم. از بیمارانی که خونریزی کرده اند ، 15 ٪ هیپوپلازی شدید شاخه های ریوی داشتند که این به معنای پمپ طولانی تر و مشکل جراحی فنی جدی بود.

با توجه به میزان پیچیدگی در حین عمل ، 25 ٪ از بیماران عوارض فنی ارائه داده اند ، یک یا چند مورد در همان بیمار اتفاق می افتد. متداول ترین آناتومی های پیچیده (3 /16 ٪) ، مانند تداوم گاو ون چپ ، که دلالت بر عملکرد تصحیح دو طرفه گلن ، اختلافات مضاعف یا دکستروکاردی داشت. هیپوپلازی شاخه های ریوی (4 /14 ٪) ، که به برخی از تکنیک بزرگنمایی و چسبندگی های محکم (0. 96 ٪) نیاز داشت. زمان گردش خارج از کشور در این گروه آخر بیماران طولانی تر از گروه بیماران مبتلا به عوارض فنی در حین عمل (150 در مقابل 90 دقیقه) بود. عوارض مرتبط با آن افزایش خطر خونریزی و مرگ بود.

آریتمی در 8. 7 ٪ از کل بیماران تحت عمل جراحی گلن رخ داده است که با مدیریت پزشکی برطرف شده اند. وجود آریتمی با عوارض عصبی مانند وقایع هیپوکسیک-ایسکمیک ، همیپارزی و تشنج همراه بود. از بیمارانی که عوارض عصبی را ارائه دادند ، 60 ٪ نوعی آریتمی قلبی را ارائه دادند.

هیچ فاکتور خطر با Chylothorax همراه نبود. با این حال ، حضور آن منجر به افزایش خطر ابتلا به سپسیس و در نتیجه افزایش روزهای درمان آنتی بیوتیکی شد.

افیوژن پلور مربوط به کسر تخلیه و فشار ریه قبل از عمل بود.

نکته قابل توجه ، جراحی گلن با جریان آنتگراد مربوط به احتمال انجام عمل جراحی بدون پشتیبانی از گردش خون خارج از کشور بود. یعنی بیمارانی که تحت گلن بدون جریان آنتگراد قرار گرفتند ، ضرورت بیشتری را نشان دادند که توسط یک دستگاه گردش خون خارج از کشور در حین عمل پشتیبانی می شوند (نسبت شانس [یا] = 10. 3 ؛ فاصله اطمینان 95 ٪ [CI] 1. 25-85. 2). به طور مشابه ، بیماران مبتلا به جریان antegrade اشباع اکسی متری بعد از جراحی و زمان لوله گذاری کوتاه تر را به دست آوردند ، در حالی که بیماران بدون جریان antegrade اشباع کمتری و روزهای لوله گذاری بیشتر نشان دادند (OR = 6. 1 ؛ 95 ٪ CI 1. 5-23. 4). این نتایج باید هدف تحقیقات آینده باشد ، علاوه بر این که جریان Antegrade به عنوان کاهش احتمال ابتلا به فیستول های شریانی ریوی 11 ، 12 ، 15 توصیف شده است.

با توجه به مرگ و میر ، تنها سه بیمار از 104 مورد درگذشت. به همین دلیل ، ما هر یک از موارد را شرح خواهیم داد زیرا انجام تجزیه و تحلیل چند متغیره آن را غیر ضروری می دانیم.

مرگ و میر گزارش شده 2. 9 ٪ (3/104) بود. علل مرگ خونریزی ، فشار خون ریوی و اختلال عملکرد بطنی بود. مورد اول یک بیمار 5 ساله مرد بود که به هتروتاکسی احشایی (انواع پلیسپلی) مبتلا به هیپوپلازی شاخه های ریوی تشخیص داده شد. جراحی با پشتیبانی گردش خون خارج از کشور انجام شد ، که در طی آن بیمار خونریزی را ارائه داد و در اتاق عمل درگذشت. مورد دوم یک مرد 9 ماهه بود که با یک کانال AV نامتعادل و نارسایی شدید دریچه AV تشخیص داده شد. این بیمار تحت ترمیم دریچه گلن و AV قرار گرفت. با این حال ، 2 روز پس از عمل ، بیمار به دلیل اتساع قابل توجه شریان ، نیاز به مداخله مجدد برای انجام سروکلاژ شریان ریوی دارد. بیمار عوارض عفونی را که به طور مناسب با آنتی بیوتیک تحت درمان قرار گرفت ، ارائه داد و پس از 33 روز اقامت در بیمارستان درگذشت. فشار خون شریانی ریوی علت مرگ در نظر گرفته شد. مورد سوم یک مرد 7 ساله بود که به آترزیسیک تریکسپید مبتلا به آتراس با استفاده از تنگی آئورت و تنگی تلاقی شریان ریوی ، که در ابتدا تحت کرکتکتومی و سروکلاژ شریان ریوی قرار گرفتند ، تشخیص داده شد. بعداً ترمیم شاخه و فیستول مرکزی با یک لوله 6 میلی متر انجام شد. یک سال بعد ، یک گلن دو طرفه کلاسیک به دلیل پارگی تنه شریان ریوی انجام شد. بیمار نارسایی حاد کلیوی را به عنوان یک عارضه در دوره بعد از عمل ، که به مدیریت با دیالیز حاد صفاقی نیاز داشت ، ارائه داد. او همچنین اکستراس استول ها را ارائه داد. بیمار 17 روز پس از عمل از بیمارستان خارج شد. وی بعداً اختلال عملکرد سیستولیک را با کسر تخلیه (EF) از 22 ٪ ، فشار شریان ریوی 24 میلی متر جیوه و فشار دیاستول 10 میلی متر جیوه ارائه داد ، بنابراین وی برای جراحی فونتان غیر کاندیدا در نظر گرفته شد. یک فیستول زیر بغل انجام شد و وی به عنوان کاندیدای پیوند قلب ذکر شد. بیمار در حالی که منتظر یک اهدا کننده پیوند قلب بود درگذشت و اختلال عملکرد بطن علت مرگ محسوب می شد.

تعداد کل بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفتند از روز مداخله تا به امروز یا تا زمانی که تحت عمل جراحی فونتان یا بای پس قلبی ریوی قرار گرفتند ، مورد بررسی قرار گرفت. از بین تمام بیمارانی که تحت عمل جراحی گلن قرار گرفته اند ، 80. 74 ٪ در انتظار جراحی فونتان هستند و وضعیت خوبی از سلامتی دارند اما با وخیم تر شدن کلاس عملکردی آنها به طور مستقیم متناسب با زمان گذشته از عمل جراحی گلن است. علاوه بر این ، 9. 6 ٪ از بیماران با موفقیت تحت آناستوموز کل سوارهایی (روش فونتان) قرار گرفته اند. 2. 9 ٪ از بیماران به طور ناموفق اقدام به فونتان کرده و در طی عمل درگذشت. 4. 8 ٪ از درمان با فونتان خارج شدند زیرا آنها معیارهای جراحی را رعایت نکردند. 1 ٪ بدون فونتان درگذشت. و 0. 96 ٪ در اواخر دوره بعد از عمل عمل فونتان 17 درگذشت. میزان بقا 10 ساله 97. 1 ٪ بود (شکل 1).

شکل 1 منحنی بقا از بیماران کودکان که تحت بای پس کاوپول ریوی قرار دارند (جراحی گلن).

تسکین برای درمان بیماری مادرزادی قلب برای تسکین علائم ، علائم یا موقعیتهای پاتوفیزیولوژیکی که احتمال مرگ یا ایجاد تغییرات دیگر غیرقابل برگشت یا چالش برانگیز (فشار خون ریوی ، سیانوز یا نارسایی قلبی) را افزایش می دهد. به طور کلی ، اجرای این روشهای تسکین دهنده موقت است ، در حالی که اصلاح قطعی انجام می شود. در بعضی موارد ، این روشها به دلیل ماهیت پیچیده بیماری مادرزادی قلب 2 ، 3 می توانند قطعی باشند. در ادبیات بین المللی ، نتایج مرگ و میر برای این آسیب شناسی از 0. 7 تا 10. 2 ٪ گزارش شده است: Kogon et al. در آتلانتا (0. 7 ٪) ، Becerra و همکاران. در آرژانتین (3. 9 ٪) ، فرناندز و همکاران. در اسپانیا (8 ٪) و تانو در ژاپن (10. 2 ٪) 13 - 16.

در سری حاضر ، تشخیص های قبل از جراحی در مقایسه با سایر گزارش ها و همچنین عوارض اصلی پس از جراحی بسیار مشابه بود ، که در میان آنها عمدتاً پلورال ، چیلوتوراکس و عفونت ها را پیدا کردیم.

بحث و جدال عظیمی در مورد سن در زمان عمل جراحی وجود دارد. توصیه فعلی انجام جراحی در کودکان بیش از 6 ماهگی برای کاهش بروز ناهنجاری های شریانی اواخر 11 است. در سری ما ، فقط 11 بیمار<1 year of age were related to a more significant number of complications.

متغیرهای قبل از جراحی مربوط به موربیمورتی بودن عبارتند از: کسری از بیرون زدگی ، نارسایی دریچه AV و هیپوپلازی شاخه های ریوی ، اما نه فشار شریان ریوی ، فشار دیاستولیک نهایی و فشار دهلیزی چپ ، که معیارهایی هستند که در حال حاضر برای انجام جراحی گلن استفاده می شود. اگرچه 42 بیمار (40. 3 ٪) برخی از این معیارهای پرخطر را ارائه دادند ، اما هیچ ارتباطی با مرگ و میر یافت نشد. به این معنا ، ما باید پیشرفت چشمگیر در مدیریت بیماران مبتلا به کودکان مبتلا به بیماری بحرانی را در نظر بگیریم ، که به موضوعی مورد علاقه تبدیل می شود که در تحقیقات آینده 14 - 16 ، 18 - 25 مورد توجه قرار می گیرد.

از کل بیمارانی که تحت عمل جراحی گلن قرار گرفته اند ، تقریباً 80 ٪ در شرایط خوب منتظر جراحی فونتان هستند. حدود 10 ٪ با موفقیت تحت این روش قرار گرفته اند و 4. 8 ٪ به دلیل فشار خون ریوی که توسط کاتتریزاسیون قلبی تشخیص داده می شود ، واجد شرایط این عمل جراحی نیستند. با این حال ، ما می توانیم مصرف اکسیژن اندازه گیری شده توسط یک تست استرس درجه بندی شده در این بیماران را به عنوان یک مکمل تشخیصی در نظر بگیریم. این آزمایش اطلاعات عینی در مورد وضعیت همودینامیکی بیمار را در حالت استراحت و هنگام ورزش ارائه می دهد. جالب اینجاست که این زمینه به طور گسترده در جمعیت کودکان مورد بررسی قرار نگرفته است.

دلیل دیگری که باعث می شود بیماران پس از عمل جراحی گلن ، کاندیدای عمل فونتان نباشند ، فیستول های شریانی است. مشاهده شده است که انجام عمل جراحی گلن با جریان antegrade این بیماری را کاهش می دهد. با این حال ، مطالعات بیشتر برای اثبات این نتیجه ضروری است.

در حین عمل جراحی فونتان ، 2. 9 ٪ از بیماران به دلیل چسبندگی از جراحی های قبلی جان خود را از دست دادند. لازم است دلایل دیگری که بیماران برای جراحی فونتان کاندید نیستند ، برای جلوگیری از آنها ، زیرا این عمل و جراحی گلن به طور موثری کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آسیب شناسی قلب یک محور را بهبود می بخشد. 17.

جراحی گلن یا بای پس کاروپولیومی یک عمل جراحی تسکین دهنده است که در بیماری مادرزادی یکپارچگی قلبی با نتایج عالی مورد استفاده قرار می گیرد. این امر به طور قابل توجهی سیانوز ، علائم خروجی قلبی کم را بهبود می بخشد و وجود نارسایی قلبی را برای مدت طولانی قبل از عملکرد بای پس کاروال ریوی (روش فونتان) کاهش می دهد. این روش برای ارائه چند عارضه و مرگ و میر بسیار کم (تنها 2. 9 ٪) مشاهده شده است. اگرچه این عمل جراحی برخی از عوارض را نشان می دهد ، اما ما جراحی گلن را بی خطر می دانیم و باید برای درمان این نوع بیماری مادرزادی قلبی مورد استفاده قرار گیرد.

دکتر گوادالوپ هرناندز مورالس کمک هزینه کارلوس لاغر را دریافت کرد.

1. Argüello C ، De La Cruz MV ، Gómez CS. مطالعه تجربی سازندهای لوله قلب در جنین جوجه. J Embryol Exp Morphol. 1975 ؛ 33: 1-11.[پیوندها]

2. Jonas RA. نشانه ها و زمان بندی برای دو طرفه گلن شنت در مقابل گردش خون فونتان. J Thorac Cardiovasc Surg. 1994 ؛ 108: 522-4.[پیوندها]

3. Florencia-Heredia M. Ventrículo único. Cirugía de Glenn Y Fontan. Rev Latinoam Tecnol Extracorp. 2007 ؛ 14: 7-25.[پیوندها]

4. De Leval MR ، McKay R ، Jones M ، Stark J ، Macartney FJ. Shunt Blalock-Taussig اصلاح شده. استفاده از دهانه شریان ساب کلووی به عنوان تنظیم کننده جریان در پروتزهای شریانی سیستمیک-ریوی. J Thorac Cardiovasc Surg. 1981 ؛ 81: 112-9.[پیوندها]

5. Jonas R ، Di Nardo J. مدیریت جامع جراحی بیماری مادرزادی قلبی. لندن: انتشارات دانشگاه آرنولد/آکسفورد ؛ 2004.[پیوندها]

6. Bridges ND ، Jonas RA ، Mayer JE ، Flanagan MF ، Keane JF ، Castaneda AR. آناستوموز سوارهایی دو طرفه به عنوان تسکین موقت برای نامزدهای پرخطر فونتان. نتایج اولیهجریان. 1990 ؛ 82: IV170-6.[پیوندها]

7. Castañeda AR. از گلن تا فونتان. تکامل مداومجریان. 1992 ؛ 86: II80-4.[پیوندها]

8. Calderón-Colmenero J ، Ramírez-Marroquín S ، Viesca R. Cirugía de Fontan: Factores de Riesgo A Corto y Mediano Plazo. Arch Cardiol Mex. 2005 ؛ 75: 425-34.[پیوندها]

9. Patiño JF. la anastomosis o shunt cavo pulmonar. Rev Col Cardiol. 1994 ؛ 4: 137-40.[پیوندها]

10. معیارهای انتخاب فونتان ، Choussat A ، Fontan F ، Besse P.. در: Anderson RH ، Shinebou EA ، سردبیران. قلب و عروق کودکان. ادینبورگ: چرچیل لیوینگستون ؛ 1977. 559-66.[پیوندها]

11. Bestein HS ، Brook MM ، Silverman NH ، Bristow J. توسعه فیستول های ریوی در کودکان پس از شنت کاروپول ریوی. جریان. 1995 ؛ 92: 309-14.[پیوندها]

12. Srivastava D ، Preminger T ، Lock EI ، Mandell V ، Keane JF ، Mayer Je Jr. ، et al. خون وریدی کبدی و ایجاد شریانی ریوی در بیماری مادرزادی قلبی. جریان. 1995 ؛ 92: 1217-22.[پیوندها]

13. Feández-Pineda L ، Cazzaniga M ، Daghero F ، Herraiz-Sarachaga I ، Quero-Jiménez M ، Villagráf ، et al. La operación de glenn bidireccional en 100 casos con cardiopatías congénitas complejas: فاکتورها تعیین کننده del نتیجه quirúrgico. Rev Esp Cardiol. 2001 ؛ 54: 1061-74.[پیوندها]

14. Tanoue Y ، Kado H ، Boku N ، Tatewaki H ، Nakano T ، Fukae K ، et al. سیصد و سی و سه تجربه با روش دو طرفه گلن در یک موسسه واحد. تعامل Cardiovasc Thorac Sur. 2007 ؛ 6: 97-1[ ارتباط دادن ]

15. Koron BE ، Plattner C ، Leong T ، Simsic J ، Kirhbom PM ، Kanter KR. عملکرد دو طرفه گلن: تجزیه و تحلیل عاملی خطر برای عوارض و مرگ و میر. J Thorac Cardiovasc Surg. 2008 ؛ 136: 1237-4[ ارتباط دادن ]

16. Becerra V ، Moreno G ، Althabe M ، Lenz A ، Magliola R ، Martín A ، et al. Glenn دو طرفه: نتایج و تجزیه و تحلیل عاملی در یک تجربه 5 ساله. Arch Cardiol Mex. 2013 ؛ 83: 88-9[ ارتباط دادن ]

17. بولیو-سروین ، روز-گونزالز S ، رومرو-کردناس P ، هرناندز-مورالس G ، ویلاس-کید. Pronóstico de niños cardiópatas somedodos a cirugía de fontan: Experiencia de thirty بیمارستان El Infantil de México Federico Gómez. Bol Med Hosping Nefant Mex. 2013 ؛ 70: 151-8[ ارتباط دادن ]

18. Carl M ، Gregc R. آزمایش تمرینی قلبی ریوی. در: کتابچه راهنمای آزمایش عملکرد ریوی. che7. Philadelphia ، PA: Lippincott ، Williams & Wilkins ؛ 2[ ارتباط دادن ]

19. Cumming GR ، Everatt D ، Hastman L. Bruce Treadmill در کودکان: مقادیر طبیعی در جمعیت کلینیک. Am J Cardiol. 1978 ؛ 41: 69-7[ ارتباط دادن ]

20. Cumming Gr. ظرفیت ورزش حداکثر کودکان مبتلا به نقص قلب. Am J Cardiol. 1978 ؛ 42: 613-9[ ارتباط دادن ]

21. Paridon SM ، Alpert BS ، Boas SR ، Cabrera ME ، Caldarera LL ، Daniels SR ، et al. استرس های بالینی در گروه سنی کودکان: بیانیه ای از شورای انجمن قلب آمریکا در مورد بیماری های قلبی عروقی در کمیته آترواسکلروز ، فشار خون بالا و چاقی در جوانان. جریان. 2006 ؛ 113: 1905-2[ ارتباط دادن ]

22. Chomssky DB ، Lay CC ، Rayo GH ، Shyr Y ، Yeoh TK ، Pison Rn 3 Rd ، et et. آزمایش ورزش همودینامیک. یک ابزار ارزشمند در انتخاب نامزدهای پیوند قلبی. جریان. 1996 ؛ 94: 3176-8[ ارتباط دادن ]

23. Hsich E ، Gorodeski EZ ، Starling RC ، Blacktone EH ، Ishwaran H ، Lauer Ms. اهمیت زمان ورزش تردمیل به عنوان یک ابزار اولیه غربالگری پیش آگهی در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد بطن چپ سیستولیک. جریان. 2009 ؛ 119: 3189-9[ ارتباط دادن ]

24. GuimarÃes GV ، Belloti G ، Mocellin AO ، Camargo PR ، Bocchi EA. آزمایش تمرینی قلبی ریوی در کودکان مبتلا به نارسایی قلبی ثانویه به کاردیومیوپاتی زبان ایدیوپاتیک. سینه. 2001 ؛ 120: 816-2[ ارتباط دادن ]

25. پترسون JA ، Naughton J ، Pietras RJ ، Gunnar RM. ورزش تردمیل در ارزیابی ظرفیت عملکردی بیماران مبتلا به بیماری قلبی. Am J Cardiol. 1972 ؛ 30: 757-62.[پیوندها]

افشای اخلاقی

محافظت از افراد انسان و حیوان. نویسندگان اعلام می کنند که برای این مطالعه هیچ آزمایشی روی انسان یا حیوانات انجام نشده است.

محرمانه بودن داده ها. نویسندگان اعلام می کنند که آنها پروتکل های مرکز کار خود را در انتشار داده های بیمار دنبال کرده اند.

حق حفظ حریم خصوصی و رضایت آگاهانه. نویسندگان رضایت آگاهانه کتبی از بیماران یا موضوعات ذکر شده در مقاله را به دست آورده اند. نویسنده مربوطه این سند را دارد.

بودجه هیچ.

دریافت: 06 آوریل 2020 ؛پذیرفته شده: 16 ژوئیه 2020

* مکاتبات: Guadalupe Heández Morales E-mail: lupita. pediatra@hotmail. com

تضاد علاقه

نویسندگان هیچ تضاد منافع را اعلام نمی کنند.

کپی رایت: © 2021 بیمارستان Infantil de México Federico Gómez.

Instituto Nacional de Cardiología Ignacio Chávez. منتشر شده توسط Pormyer. این یک مقاله CCESS باز تحت مجوز CC BY-NC-ND است

Departamento de Ediciones Médicas ، دکتر Márquez Núm. 162 ، Sol. Doctores ، Delegación Cuauhtémoc ، México ، Distrito Federal ، MX ، 06720 ، (52-55) 5228-9917 EXT. 1486 y 156