انتخابات ترکیه و گزینه های سیاست خارجی

در تاریخ 14 ماه مه ، ترکیه قرار است انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری را برگزار کند ، که بسیاری از آنها مهمترین آراء سال 2023 را خوانده اند. به نظر می رسد بیشتر موارد در ترکیه در انتظار است ، زیرا همه در انتظار نتیجه هستند. با این حال ، دیپلمات ها در پایتخت ترکیه ، آنکارا ، مشغول کار هستند و سعی می کنند بفهمند که آیا پیروزی مخالفان یک "محوری" دیپلماتیک ایجاد می کند. مانند بسیاری از ناظران خارج از کشور ، به ویژه دیپلمات های اروپایی می خواهند بدانند که آیا ترکیه پس از انتخابات به متفقین ناتو و غرب باز خواهد گشت یا به سمت روسیه و استبداد ضد غربی حرکت می کند.

به عنوان مورخان دیپلماتیک - و مورخان دیپلماتیک که در آن در لیر ترکیه پرداخت می شوند - ما استدلال می کنیم که پاسخ توسط اقتصاد تعیین می شود ، نه ژئوپلیتیک. بیشتر ساکنان ترکیه نگران تورم و کمبود لیرا هستند و سیاست خارجی در مکالمات داخلی نقش متعهدانه ایفا می کند. یک خواننده آمریکایی ممکن است به طور فزاینده ای به صحبت از تورم عادت داشته باشد ، اما مقیاس در اینجا متفاوت است: ترکها در حال افزایش قیمت ها تقریباً روزانه هستند و دولت در حال سوختن از طریق ذخایر ارزی است زیرا سعی می کند به تعویق بیفتد ، اجتناب ناپذیر از خرید محلی خرید محلی را به تعویق بیندازد. قدرت. واقعیت های اقتصادی بدان معنی است که هرکسی که در 14 ماه مه برنده شود ، مجبور خواهد شد با خریداران غربی صادرات ترکیه و ارائه دهندگان روسیه و چینی از واردات کلیدی ، روابط خود را حفظ کند. برای بهتر یا بدتر ، این پیوندهای مکمل مانع از تغییر شکل ژئوپلیتیکی رادیکال تحت رئیس جمهور رجب طیب اردوغان یا جانشین وی می شود.

حساب اقتصادی

مشکلات اخیر Lira برای اولین بار در آگوست سال 2018 ، هنگامی که ایالات متحده تحریم هایی را برای صادرات ترکیه اعمال کرد ، اعلام شد. این تصمیم در پاسخ به بازداشت دولت ترکیه از یک کشیش آمریکایی سیاسی بود ، اما بازارها به ضعف در اقتصاد ترکیه پاسخ دادند. در آن مرحله ، اولین سؤالات در مورد سیاست اعتباری کم بهره اردوغان ، که برای تحریک رشد محور ساخت و ساز طراحی شده بود ، پرسیده شد اما ناپایدار شد. از آن زمان ، دولت ترکیه نرخ بهره را پایین نگه داشته است - استناد به الهیات اسلامی و نظریه اقتصادی بحث برانگیز - و اقتصاد ترکیه همچنان رو به رشد است. سیاست پولی غیرمستقیم تورم را به ثبت بالا و LIRA برای ثبت پایین سوق داده است ، اما تاب آوری بسیاری از اقتصاد ترکیه ناظران را متعجب کرده است.

همه رشد تحریک شده باید به پایان برسد ، و حتی آمار خود دولت هم اکنون نشان می دهد که دوره فعلی سرانجام در حال پیتر است. اگر Lira در حال سقوط واقعاً ارزان بود ، انتظار می رود صادرات گسترش یابد و واردات را به قرارداد بپردازد. در دو ماه اول سال 2023 ، برعکس اتفاق افتاد و چشمگیرترین افزایش واردات ترس را نشان می دهد: خریدهای ترکیه از فلزات گرانبها 600 درصد بر اساس سال به سال افزایش یافته است. برخی از این تجارت احتمالاً به استفاده فزاینده روسیه از طلا مرتبط است ، اما در بازار بزرگ استانبول یا در خیابان آنافارتالار آنکارا ، جایی که مغازه داران طلا را می فروشند ، صاحبان آن داستان مشابه را می گویند: ترکهای مضطرب در حال خرید در مبلغ رکورد هستند. عنصر فرهنگی در بازی - طلا هدیه انتخاب در مراسم عروسی و ختنه است - نمی تواند این سنبله را توضیح دهد. چرخه اقتصادی ترکیه به جایی رسیده است که شهروندان عادی دلار را زیر تشک جمع می کنند.

با گذشت کمتر از یک ماه از انتخابات بحرانی ، دو ائتلاف اصلی پدیدار شده اند که هر یک از آنها یک نامزد واحد برای سیستم ریاست جمهوری جدید و برنده تمام شده ترکیه می کنند. لفاظی ائتلاف های مخالف قطبی شده است ، و این تقسیم به این حس کمک می کند که ترکیه ممکن است تعادل فعلی خود را بین تعهدات نهادی غربی و طغیان های ضد غربی حفظ نکند. اردوغان قول می دهد ، در صورت پیروزی ، ادامه پوپولیسم محافظه کار خود. هنگامی که او در مورد اقتصاد صحبت می کند ، او ظهور ترکیه را به عنوان یک قدرت منطقه ای جشن می گیرد. با وجود تورم ، او پیشرفت صنعت ترکیه را به سمت تولید هواپیماهای بدون سرنشین ، ماشین و کشتی جنگی ترانزش می دهد. منتقدین ادعا می کنند که تلاش های بانک مرکزی برای پیشبرد LIRA نمی تواند خیلی طولانی تر شود ، این انتخاب های دشوار - از جمله افزایش کنترل سرمایه و کاهش ارزش LIRA - پس از انتخابات. اما اگر رهبر ترکیه از صندوق بین المللی پول صحبت کند ، با طعنه است.

در حالی که مخالفان سیاست خارجی را در اولویت اصلی قرار نداده اند ، آنها نشان داده اند که آنها موضع کمتری با غرب خواهند گرفت. حزب مردم جمهوری خواه به رهبری کمال کیلیکاروگولو ، از بازگشت به ارتدوکسی پولی صحبت کرده و از اقتصاددانان برجسته ایالات متحده دعوت کرده است تا آنچه را که می خواستند ، در صورت پیروزی ، به ناچار یک بازسازی دردناک باشند. مخالفان خاطرنشان می کنند که بسیاری از ترکها در حال حاضر برای تهیه پیاز (ماده ای در صورت لزوم برای غذاهای محلی به عنوان سس کچاپ به یک غذاخوری آمریکایی) تلاش می کنند ، چه رسد به هواپیماهای بدون سرنشین یا کشتی های جنگی. در حالی که این استدلال از یک منطق اساساً اقتصادی پیروی می کند ، دیپلمات ها به طور واضح توجه بیشتری به پتانسیل روابط بهبود یافته با غرب می کنند.

تاریخ بی طرفی

علیرغم باینری لفاظی که توسط اردوغان و مخالفان ارائه شده است ، تعهد ترکیه به حاکمیت نشان می دهد که ، حتی در صورت پیروزی مخالف ، ترکیه ممکن است از نظر دیپلماتیک "محوری" به شکلی که ممکن است برخی از ناظران بین المللی بخواهند یا انتظار داشته باشند. با تکیه بر تحقیقات تاریخی ما در مورد روابط ترکیه و روسیه ، ما در تاریخ دیپلماتیک استدلال کرده ایم که مبنای سیاست خارجی مدرن ترکیه بسیار نزدیکتر از یک دنیای سوم بی طرف توسعه گرا از یک عضو متعهد ناتو است. تراز غیرمجاز طرفدار غربی محصول جنگ اوایل جنگ سرد بود و از اواسط دهه 1950 ، در حالی که پولیس های خارجی ترکیه به دنبال تعامل با غرب بودند ، آنها این کار را به تعبیر خودشان انجام داده اند.

خوانندگان جنگ بر روی صخره ها با استدلال مشابه مقاله مایکل رینولدز 2019 در مورد نزدیکی ترکیه و روسی آشنا خواهند شد. رینولدز در پی تهیه موشک های S-400 ساخته شده ترکیه از ترکیه در حال نوشتن بود ، و او در برابر پیش بینی های هایپربولیک مبنی بر اینکه اردوغان در حال آماده سازی برای رهبری ترکیه از ناتو بود ، عقب نشینی کرد. وی تفسیرهایی را که انتخاب ترکیه را به شخصیت اردوغان نسبت می داد ، رد کرد و نشان داد که از آنجا که پیروزی مصطفی کمال آتاتورک بر مداخلات خارجی در تأسیس جمهوری ، پولیسک های خارجی آنکارا به دنبال نقش مستقل در سیاست های جهانی بودند.

از فوریه سال 2022 ، هنگامی که تلاش بی پروا مسکو برای گرفتن کیف باعث افزایش سهام ژئوپلیتیکی انسجام ناتو شد ، متحدین غربی دوباره سؤالاتی درباره وفاداری ترکیه مطرح کردند. آنکارا از پیوستن به تحریم های غربی در مورد روسیه خودداری کرده است ، و اخیراً واشنگتن پست اسناد اطلاعاتی ایالات متحده را منتشر کرد که قصد نشان دادن آنکارا را برای فروش اسلحه به گروه بدنام واگنر روسیه دارد. این که آیا کسی به این نشت ها اعتقاد دارد یا نه ، آنها مهمات بیشتری را برای منتقدین غربی فراهم می کنند که نشان می دهند آنکارا منافع استراتژیک کاملاً تعریف شده و بی طرفی فرصت طلب را دنبال می کند.

وزارت امور خارجه ترکیه اصرار دارد که روابط آنها با اوکراین و روسیه برابر نباشد ، و آنها ادعا می کنند که استعاره "تعادل" گمراه کننده است - شواهد نشان می دهد که آنکارا می خواهد هرچه سریعتر جنگ را ببیند. در جلسات ما با دیپلمات های برتر ترکیه ، آنها به همکاری رسمی استراتژیک با اوکراین و محکومیت دولت ترکیه از الحاق روسیه از کریمه به عنوان شواهدی مبنی بر اینکه آنها موضع اصولی گرفته اند ، اشاره می کنند. در مقایسه با حمایت ایالات متحده و ایالات متحده از ارتش اوکراین ، تهیه هواپیماهای بدون سرنشین بیرکاتار ترکیه به صورت تجاری محدود به نظر می رسد. با این حال ، هنگامی که با هند مقایسه شد ، که حتی با گسترش روابط تجاری دو طرف ، به روسیه صادر کرد ، موقعیت آنکارا برای این دوره در جنوب جهانی به نظر می رسد. احتیاط ترکیه یک دلیل منطقی اقتصادی دارد و برخلاف هند ، ترکیه با بحران های امنیتی در مرزهای متعدد - در قفقاز ، سوریه و عراق و مدیترانه شرقی - که همه با جنگ روسیه علیه اوکراین تشدید می شوند ، روبرو است. با وقوع یک بحران اقتصادی ، محدودیت ضروری است و برای هر کسی که برنده انتخابات شود ، ادامه خواهد یافت.

وابستگی

ترکیه روابط اقتصادی شدیدی با کشورهای غربی و مخالفان آنها از جمله روسیه و چین حفظ می کند و این روابط بعید است که در ماه مه تغییر کند. اعتماد به نفس ترکیه به روسیه - بزرگترین تأمین کننده واردات ترکیه - به ویژه قابل توجه است و سؤالاتی درباره وابستگی سیاسی ایجاد کرده است. در واقع ، قبل از فوریه 2022 ، محققان رابطه روسیه و ترکی را به عنوان یک وابستگی متقابل نامتقارن توصیف کردند و با اشاره به کسری گسترده ترکیه در تجارت دو جانبه و افزایش موفقیت آمیز مسکو از قدرت اقتصادی پس از سقوط یک جت روسیه در مرز ترکیه و سیری در سال 2015.، بیش از یک سال پس از شروع حمله به اوکراین ، وابستگی متقابل افزایش یافته است ، اما انزوای بین المللی روسیه باعث می شود عدم تقارن قدرت کمتر برجسته شود. به تازگی ، نیویورک تایمز در مطالعه خود در مورد تأمین مالی مسکو از تلاش های جنگ ، از تصاویر چشمگیر برای برجسته کردن تجارت ترکیه با روسیه استفاده کرد. با این حال ، اهمیت روسیه برای اقتصاد ترکیه نباید بیش از حد مورد توجه قرار گیرد ، زیرا غرب یک مؤلفه مهم اقتصاد ترکیه است.

تولید ناخالص داخلی سرانه ترکیه در دهه اول پس از به قدرت رسیدن اردوغان در سال 2002 سه برابر شد و موفقیت اقتصادی به شدت به ادغام در بازارهای اروپا وابسته بود. در حالی که عملکرد اقتصادی ترکیه در دهه دوم حکومت اردوغان بسیار چشمگیر بوده است ، وی همچنان از نقش ترکیه به عنوان محلی برای نیروی کار ارزان برای تولید کنندگان گرا به بازار اروپا بهره می برد. همانطور که به عنوان پراکندگی در مورد ترکیه که پلی بین شرق و غرب است ، به توصیف جریان های تجاری کمک می کند: ترکیه انرژی از روسیه و کالاهای چین را وارد می کند (شکل 1) برای تأمین تقاضای داخلی ، و کارخانه های محلی مؤلفه هایی را برای اروپا جمع می کنند (شکل2)بزرگترین مازاد تجارت ترکیه نزدیک به خانه است-با کشورهایی مانند آذربایجان و عراق-اما این بازار اروپا است که به ترکیه اجازه می دهد تا یک بخش تولیدی با محوریت صادرات را حفظ کند.

در مطالعه خود ، نیویورک تایمز افزایش 113 درصدی صادرات ترکیه به روسیه را در طول سال از زمان جنگ نشان داد ، اما این رشد از نقطه شروع کم بود و هنوز هم بخشی از کل ترکیه را نشان می دهد. صنایع خودرو ، نساجی و فولاد سهم عظیمی از صادرات بوقلمون را تشکیل می دهند (شکل 3) و مصرف کنندگان اروپایی بخش اعظم این تولید را خریداری می کنند. طی یک دهه گذشته ، آلمان به طور مداوم بزرگترین خریدار صادرات ترکیه بوده است که صنایع خودرو و نساجی بیش از نیمی از فروش ترکیه را تشکیل می دهند. با در نظر گرفتن نیاز هر رهبر پس از انتخابات برای به دست آوردن ارز خارجی ، نقش اروپا در آینده پس از انتخابات ترکیه غیرقابل انکار است.

البته آمار رسمی تجارت تنها بخشی از داستان را بیان می کند ، اما تقریباً هر بخش روابط ترکیه را هم با غرب و هم به رقبای غرب تأیید می کند. مقامات آمریكا نگرانی های معتبری در مورد صادرات موازی ریزگردها و مواد شیمیایی بحرانی از طریق ترکیه به روسیه دارند ، و با این حال رهبری فعلی ترکیه همچنان اصرار دارد كه این امر ممنوعیت صادرات موادی را كه به ارتش روسیه کمک می كند ممنوع است. تعداد بازدید کنندگان روسی به ترکیه طی یک دهه گذشته افزایش یافته است ، اما آنها با گروه متنوعی از خارجی ها در هم آمیخته می شوند. در مورد سرمایه گذاری های اخیر قطر بسیار زیادی انجام شده است ، اما در طول سلطنت اردوغان ، بزرگترین منبع سرمایه گذاری مستقیم خارجی هلند بوده است و بخش عمده ای از این سرمایه گذاری در بنادر بوده است که تجارت خارجی ترکیه را ارائه می دهد.

جنگ روسیه با اوکراین فقط این الگوهای را کمی تغییر داده است. ترکیه با پول نقد قادر به سرمایه گذاری در زیرساخت های جدید و انرژی روسیه نیست ، زیرا اروپا به طرز دردناکی سعی در انجام آن دارد. و ترکیه هنوز هم نیاز به پرداخت واردات انرژی با درآمد حاصل از یک بخش تولیدی که در بازارهای اروپا ادغام شده است. اولویت اصلی هر کسی که در 14 ماه مه پیروز شود اقتصاد خواهد بود و هیچ سیاستمدار ترکی از تجملات انتخاب طرفین برخوردار نخواهد بود.

بعد از انتخابات

اگر اردوغان در انتخابات پیروز شود ، استمرار خاصی تضمین شده است. وی علناً به سیاست پولی غیرمستقیم متعهد شده است و اگر او آشکارا نرخ بهره را بالا ببرد ، جای تعجب خواهد داشت. با این وجود ، وی مجبور خواهد شد با هزینه های انتخاب های قبلی مقابله کند. از زمان وقوع زلزله فاجعه بار در تاریخ 6 فوریه ، وی به ویژه در خارج از کشور کمتر رویارویی بوده است - مهمترین آن ذات تنش با یونان است. محدودیت نیز باید پس از انتخابات انتظار داشته باشد ، اما در توانایی وی برای بازگشت به برخی از خصومت هایی که وی از آن تغذیه کرده است ، محدودیت هایی وجود خواهد داشت. محبوبیت غیرقابل انکار مخالفان و بحران اقتصادی او را به سمت اقدامات اقتدارگرایانه تر سوق می دهد ، و احتمالاً سرکوب سیاسی پس از انتخابات مطمئناً به روابط با غرب ادامه خواهد داد. در نهایت ، با این حال ، بعید است که این تنش ترکیه را به سمت روسیه سوق دهد. اردوغان وابسته به صادرات به غرب خواهد بود و تهدید تحریم های اقتصادی همچنان یک سلاح قدرتمند خواهد بود.

اگر Kılıçdaroğlu برنده شود ، این تغییر چشمگیر خواهد بود. مخالفان قول می دهند زندانیان سیاسی را آزاد کنند ، به یک سیستم پارلمانی بازگردند ، ارتدوکسی پولی را در آغوش بگیرند و نرده ها را با غرب اصلاح کنند. این اقدامات بدون شک شروع به خنثی کردن برخی از کارهای دستی Erdoğan خواهد کرد. گفته می شود ، مخالفان باید تعهدات متناقض ترکیه با روسیه در سوریه و جاهای دیگر را مدیریت کنند و روابط اقتصادی با روسیه - حداکثر - کاهش یابد. اگر غرب از مخالفان بیش از حد انتظار داشته باشد ، فشار به خوبی می تواند آتش سوزی کند. حمایت ایالات متحده از واحدهای محافظت از مردم مستقر در سوریه و Fetullah Gülen از ضد آمریکایی تغذیه کرده اند که همچنان قوی خواهد بود. در سوریه ، Kılıçdaroğlu تقریباً مطمئناً به دنبال سازش با رئیس جمهور بشار اسد خواهد بود: رهبر مخالف ترکیه در اثر زلزله مستقیماً به دمشق نوشت و او قول داده است که بازگرداندن پناهندگان سوریه را در طی یک سال از انتخابات وی تسهیل کند. با این حال ، پیشرفت واقعی تقریباً کندتر خواهد بود. در میان تمام گزینه های سیاست خارجی ترکیه ، بزرگترین قول Kılıçdaroğlu ممکن است این باشد که او ترکیه را به سمت نزدیکی با آتن که در آستانه ظهور قدرت اردوغان رخ داده است ، بازگرداند.

لحظه اواخر دهه 1990 ، هنگامی که ایالات متحده دستیابی به موفقیت در روابط E. U.-ترکیه را تسهیل کرد ، امروز یک نقشه راه را برای واشنگتن ارائه می دهد. همانطور که یک گزارش پژوهشگاه سیاست خارجی اخیر استدلال کرده است ، واشنگتن باید محتاط باشد و "به دنبال همکاری با آنکارا باشد که در آن فواید مستقیم از انجام این کار را درک می کند."مهمتر از همه ، اگر با یک دولت به رهبری Kılıçdaroğlu ارائه شود ، ایالات متحده ممکن است در تشویق تعامل دیپلمات های اروپایی با ترکیه مؤثر باشد. تعداد کمی از ترکها معتقدند که هدف قبلی E. U. عضویت واقع بینانه است و هر دو طرف باید این واقعیت را تصدیق کنند. نوعی تنظیم مجدد دیپلماتیک لازم است. با ناامید شدن این کشور برای درآمد صادرات و ارز سخت ، سخت نیست که به فولکس واگن 2019-2020 فسخ یک کارخانه 1. 4 میلیارد دلاری در مانیسا بر سر عملیات نظامی آنکارا در سوریه فکر کنیم. هر دولتی پس از 14 ماه مه باید مشتاق بهبود روابط اقتصادی با اروپا باشد ، تا زمانی که این پیشرفت به یک شکست حرفه ای با روسیه گره خورده باشد.

Onur ̇şçi نویسنده ترکیه و اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم: دیپلماسی ، اختلاف و روابط بین الملل است. مقالات وی در مورد روسیه و ترکیه در مجلات پیشرو دانشگاهی از جمله تاریخ دیپلماتیک و امور خارجه ظاهر شده است. می توانید او را در توییتر دنبال کنید: onur_isci_

ساموئل جی. هیرست استادیار روابط بین الملل در دانشگاه بیلکنت در آنکارا است. او کتابی آینده در مورد روابط اتحاد جماهیر شوروی و اتحاد جماهیر شوروی بین جنگ های جهانی نوشته است. می توانید او را در توییتر دنبال کنید: samueljhirst