تعریف ارزیابی ریسک، روش ها، کیفی در مقابل. کمی

ویل کنتون متخصص اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. او قبلاً نقش های ارشد سردبیری در Investopedia و Kapitall Wire داشت و دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکترای فلسفه در ادبیات انگلیسی از دانشگاه نیویورک است.

اندی اسمیت یک برنامه ریز مالی خبره (CFP®)، مشاور املاک و مربی دارای مجوز با بیش از 35 سال تجربه مدیریت مالی متنوع است. او در امور مالی شخصی، امور مالی شرکت و املاک و مستغلات متخصص است و به هزاران مشتری در رسیدن به اهداف مالی خود در طول حرفه خود کمک کرده است.

ارزیابی ریسک چیست؟

ارزیابی ریسک یک اصطلاح کلی است که در بسیاری از صنایع برای تعیین احتمال زیان یک دارایی، وام یا سرمایه گذاری استفاده می شود. ارزیابی ریسک برای تعیین میزان ارزش یک سرمایه گذاری خاص و بهترین فرآیند(های) برای کاهش ریسک ضروری است. در مقایسه با نمایه ریسک، پاداش صعودی را نشان می دهد. ارزیابی ریسک برای تعیین نرخ بازدهی که سرمایه گذار باید کسب کند تا سرمایه گذاری را ارزش ریسک احتمالی تلقی کند، مهم است.

خوراکی های کلیدی

• ارزیابی ریسک فرآیند تجزیه و تحلیل رویدادهای احتمالی است که ممکن است منجر به از دست دادن دارایی، وام یا سرمایه گذاری شود.
• شرکت ها، دولت ها و سرمایه گذاران قبل از شروع پروژه، کسب و کار یا سرمایه گذاری جدید، ارزیابی ریسک را انجام می دهند.
• تحلیل کمی ریسک از مدل ها و شبیه سازی های ریاضی برای تخصیص مقادیر عددی به ریسک استفاده می کند.
• تجزیه و تحلیل ریسک کیفی بر قضاوت ذهنی فرد برای ایجاد یک مدل نظری از ریسک برای یک سناریوی معین تکیه دارد.
• در حالی که نوسانات گذشته سهام تضمین کننده بازده آتی نیست، به طور کلی، سرمایه گذاری با نوسانات بالا نشان دهنده سرمایه گذاری پرریسک تر است.

درک ارزیابی ریسک

ارزیابی ریسک شرکت ها، دولت ها و سرمایه گذاران را قادر می سازد تا احتمال تأثیر منفی یک رویداد نامطلوب بر کسب وکار، اقتصاد، پروژه یا سرمایه گذاری را ارزیابی کنند. تجزیه و تحلیل ریسک رویکردهای مختلفی را ارائه می دهد که سرمایه گذاران می توانند برای ارزیابی ریسک یک فرصت سرمایه گذاری بالقوه استفاده کنند. دو نوع تجزیه و تحلیل ریسک که یک سرمایه گذار می تواند هنگام ارزیابی یک سرمایه گذاری اعمال کند، تحلیل کمی و تحلیل کیفی است.

آنالیز کمی

تجزیه و تحلیل کمی از ریسک بر روی مدل های خطر ساختمان و شبیه سازی ها متمرکز است که کاربر را قادر می سازد مقادیر عددی را به ریسک اختصاص دهد. نمونه ای از تجزیه و تحلیل ریسک کمی می تواند یک شبیه سازی مونت کارلو باشد. این روش - که می تواند در زمینه های مختلفی مانند امور مالی ، مهندسی و علوم استفاده شود - از طریق یک مدل ریاضی تعدادی از متغیرها را برای کشف نتایج ممکن مختلف انجام می دهد.

تحلیل کیفی

تجزیه و تحلیل کیفی ریسک یک روش تحلیلی است که به تجزیه و تحلیل عددی یا ریاضی متکی نیست. درعوض ، از قضاوت و تجربه ذهنی شخص برای ساختن یک الگوی نظری از خطر برای یک سناریوی معین استفاده می کند. تجزیه و تحلیل کیفی یک شرکت ممکن است شامل ارزیابی مدیریت شرکت ، رابطه ای که با فروشندگان خود و درک عمومی از شرکت دارد.

سرمایه گذاران غالباً از تجزیه و تحلیل کیفی و کمی در رابطه با یکدیگر استفاده می کنند تا تصویری واضح تر از پتانسیل شرکت به عنوان یک سرمایه گذاری ارائه دهند.

سایر روشهای ارزیابی ریسک

نمونه دیگر از تکنیک رسمی ارزیابی ریسک شامل ارزش مشروط در ریسک (CVAR) است که مدیران نمونه کارها برای کاهش احتمال تحمل خسارات بزرگ از آن استفاده می کنند. وام دهندگان وام برای ارزیابی خطر وام وام از نسبت وام به ارزش استفاده می کنند. وام دهندگان همچنین از تجزیه و تحلیل اعتبار برای تعیین اعتبار اعتبار وام گیرنده استفاده می کنند.

ارزیابی ریسک برای سرمایه گذاری

هر دو سرمایه گذاری نهادی و فردی انتظار ریسک را دارند. این امر به ویژه در مورد سرمایه گذاری های غیر ضمانت ، مانند سهام ، اوراق قرضه ، صندوق های متقابل و صندوق های مبادله ای مبادله (ETF) صادق است.

انحراف استاندارد اقدامی است که برای نرخ بازده سالانه یک سرمایه گذاری برای اندازه گیری نوسانات سرمایه گذاری اعمال می شود. در بیشتر موارد ، یک سرمایه گذاری با نوسانات بالا نشانگر یک سرمایه گذاری ریسک پذیر است. هنگام تصمیم گیری بین چندین سهام ، سرمایه گذاران اغلب قبل از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ، انحراف استاندارد هر سهام را مقایسه می کنند.

با این حال ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که نوسانات گذشته سهام (یا فقدان آن) بازده آینده را پیش بینی نمی کند. سرمایه گذاری هایی که قبلاً نوسانات کم را تجربه کرده بودند ، می توانند نوسانات شدید را تجربه کنند ، به ویژه در شرایط تغییر سریع بازار.

ارزیابی ریسک برای وام

وام دهندگان برای وام های شخصی ، خطوط اعتبار و وام نیز ارزیابی های ریسک را انجام می دهند ، معروف به چک های اعتباری. به عنوان مثال ، معمول است که وام دهندگان وام گیرنده هایی را که نمرات اعتباری زیر 600 دارند ، تأیید نمی کنند زیرا نمرات پایین نشانگر شیوه های اعتبار ضعیف است. تجزیه و تحلیل اعتبار وام دهنده از وام گیرنده ممکن است عوامل دیگری مانند دارایی های موجود ، وثیقه ، درآمد یا پول نقد را در نظر بگیرد.

ارزیابی ریسک برای تجارت

خطرات تجاری گسترده و در صنایع متفاوت است. این خطرات شامل رقبای جدیدی است که وارد بازار می شوند. سرقت کارمندان ؛نقض داده ها ؛محصول به یاد می آورد ؛خطرات عملیاتی ، استراتژیک و مالی ؛و خطرات فاجعه طبیعی.

هر مشاغل باید برای ارزیابی سطح ریسک فعلی و اجرای رویه ها برای کاهش بدترین خطرات ممکن ، یک فرایند مدیریت ریسک داشته باشد. یک استراتژی مؤثر در مدیریت ریسک به دنبال یافتن تعادل بین محافظت از شرکت در برابر خطرات احتمالی بدون مانع رشد است. سرمایه گذاران ترجیح می دهند در شرکت هایی که سابقه مدیریت ریسک خوب دارند ، سرمایه گذاری کنند.