تاریخچه بازار کالاها

چه کالایی را تجارت کنید و چه نباشید ، هر روز مستقیم یا غیرمستقیم با بازار کالاها از طریق غذاها و منابع دیگری که استفاده می کنید با بازار کالا تعامل دارید. جالب است بدانید که چگونه بازار کالا به وجود آمد.

بازار کالا به اندازه وجود انسان قدیمی است. از ابتدای تمدن بخش مهمی از تاریخ بشر باقی مانده است. با این حال ، بازار کالاها در طول تاریخ خود رشد گسترده ای را تجربه کرده است: از معاملات کالاهای ساده به قراردادهای مشتق پیچیده در مبادلات کالایی تبدیل شده است.

در این پست ، ما به تاریخچه بازار کالاها و وقایع مهمی که منجر به تکامل آن شده است ، خواهیم پرداخت. در اینجا مواردی که ما پوشش خواهیم داد:

• بازار کالا چیست؟
• تاریخ پیش نمایش: 4500 قبل از میلاد
• بازار اولیه اروپا

• بازار کالاهای آسیایی قرن 18
• بازار کالا در ایالات متحده: 1848 تا به امروز

• تأسیس هیئت تجارت شیکاگو (CBOT) در سال 1848
• راه اندازی هیئت تجارت شهر کانزاس در سال 1856
• ایجاد تبادل دانه مینیاپولیس (MGEX) در سال 1881
• تأسیس COMEX در سال 1933
• ایجاد شاخص های قیمت کالا در سال 1933
• قانون تبادل کالا در سال 1936
• قانون مبادله کالاها اضافه می کند (1968)
• تأسیس کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) در سال 1974
• ایجاد صندوق های شاخص کالا در سال 1990
• ظهور تجارت کالاهای الکترونیکی در سال 1999
• Supercycle کالاهای 2002

• نتیجه

بازار کالا چیست؟

بازار کالاها یک بازار است که در آن خرید ، فروش و تجارت مواد اولیه یا محصولات اولیه انجام می شود. بازار می تواند یا بازارهای نقطه ای یا بازارهای مشتقات باشد. بازارهای نقاط که به عنوان "بازارهای فیزیکی" یا "بازارهای نقدی" نیز شناخته می شوند ، به تجار این امکان را می دهد تا کالاهای فیزیکی را با پول نقد خریداری و بفروشند.

در مقابل ، بازارهای مشتقات خریداران و فروشندگان را قادر می سازد برای حق تحویل آینده آن محصول ، پول نقد را مبادله کنند. بازارهای مشتق شامل معاملات آینده کالا ، قراردادهای رو به جلو و گزینه ها است. در مورد معاملات آتی کالا ، قیمت یک قرارداد در زمان واقعی مشخص شده است ، اما کالا برای تحویل قرارداد برای تحویل برنامه ریزی شده است. در بازار نقطه ، معاملات در کمتر از دو روز کاری از تاریخ تجارت تسویه می شوند.

تاریخ پیش نمایش: 4500 قبل از میلاد

اعتقاد بر این است که تجارت کالاها در سومر (امروزی عراق) بین 4500 سال قبل از میلاد و 4000 سال قبل از میلاد آغاز شده است. در این دوره ، سومری ها تعداد کالاهایی را که باید با استفاده از نشانه های خاک رس که در کشتی های رس و نوشتن قرص محصور شده بودند ، تحویل می دهند. این عمل شبیه به قراردادهای آتی امروز است ، زیرا این قراردادها پس از تحویل فروشنده کالاهای خود را در تاریخی که بر روی نشانه تحویل داده شده بود ، تسویه می شد.

نمونه دیگری از معاملات اولیه کالاها را می توان در اواخر دهه 1700 B. C. ردیابی کرد. در این مدت ، قوانین حاکم بر تجارت و تجارت با قانون حاکم تعیین می شود. پادشاه همورابی ، یک پادشاه بابل ، قوانین مربوط به صفحات سنگی را حکاکی کرد. جالب اینجاست که کد کینگ همورابی در آن زمان هر جنبه قابل توجهی از قانون تجارت را در بر می گرفت و آن را به عنوان پیشینه قوانین بابل و آشور تبدیل می کند.

به عنوان مثال ، یکی از کدهای پادشاه همورابی به این ترتیب خوانده می شود: "کشاورز که دارای وام مسکن در دارایی خود است ، موظف است پرداخت سالانه بهره را به صورت دانه انجام دهد."با این حال ، اگر نارسایی زراعی اتفاق بیفتد ، کشاورز حق دارد هر چیزی را بپردازد ، و طلبکار جایگزینی جز بخشش منافع ندارد. معامله گران کالاهای مدرن استدلال می کنند که این کد بسیار شبیه به گزینه put است.

چندین کالا از جمله صدف های نادر ، خوک ، غلات ، طلا ، نقره و موارد دیگر به عنوان پول استفاده شده است. اما معامله گران همیشه راه هایی برای استاندارد سازی معاملات قرارداد و ساده سازی آنها پیدا کرده اند. به عنوان مثال ، از آنجا که طلا قابل انعطاف است ، معامله گران می توانند به راحتی ذوب و تغییر شکل دهند. جای تعجب نیست که این یکی از انتخاب ترین دارایی های تجاری است.

بازار اولیه اروپا

در حدود سال 1180 میلادی ، چندین نمایشگاه تجاری در شامپاین فرانسه برگزار شد. نمایشگاه های تجاری از بازرگانان و سرمایه داران از سراسر اروپا به نمایش می گذارند. این بازارها با مشتقات بدون نسخه کار می کردند ، که در آن تجارت بدون مبادله رسمی اتفاق افتاد. همچنین ، "نامه های منصفانه" به عنوان یک خط اعتبار بین خریدار و فروشنده به جای پرداخت سنتی ارز استفاده شد.

پس از آن ، بین سالهای 1530 تا 1608 ، بورس اوراق بهادار آمستردام راه اندازی شد. این نخستین بورس اوراق بهادار جهان لقب گرفت و در این دوره به عنوان بازاری برای مبادلات کالایی خدمت می کرد. بورس اوراق بهادار آمستردام به معامله گران اجازه داد از قراردادهای مختلف پیشرفته مانند فروش کوتاه ، قراردادهای رو به جلو و گزینه ها استفاده کنند. این امر آغاز بازار مالی مناسب اروپا بود.

بازار کالاهای آسیایی قرن 18

یکی از مشهورترین موارد معاملات آتی در اوایل قرن هفدهم در ژاپن بود و اولین کالایی که به عنوان یک قرارداد آتی معامله می شد ، برنج بود. این اتفاق در دوره EDO (1603-1867) در ژاپن رخ داد که بازرگانان برنج برنج را احتکار کردند و آن را در انبارها و اقامتگاه ها برای مصرف آینده ذخیره کردند. پس از آن ، این بازرگانان رسیدهای انباشته شده را به عنوان وعده مبادله برنج در تاریخ آینده می فروشند. این رسیدها/بلیط های برنج بعداً پایه و اساس مدل فعلی معاملات آتی ایالات متحده را تشکیل می دهد.

بازار کالا در ایالات متحده: 1848 تا به امروز

حال ، بیایید نگاهی به وقایع کلیدی که بازار کالاها در ایالات متحده و چگونگی تکامل بازار را شکل داده است ، نگاهی بیندازیم.

تأسیس هیئت تجارت شیکاگو (CBOT) در سال 1848

معاملات آتی در ایالات متحده فقط در اواسط دهه 1800 آغاز شد. این امر در آوریل 1848 توسط تعدادی از بازرگانان محبوب غلات در آوریل 1848 به تثبیت شورای تجارت شیکاگو (CBOT) رسید. در نتیجه ، شیکاگو به عنوان بازار پیشرو دانه در میانه غربی شناخته شد. تا دهه 1850 ، شیکاگو خود را به عنوان یک مرکز داخلی و جهانی برای تجارت کالاهای کشاورزی تأسیس کرده بود. در سال 1855 ، دولت فرانسه عمل خرید دانه خود را از نیویورک به شیکاگو منتقل کرد.

بازار به عنوان قراردادهای رو به جلو آغاز شد ، اما در سال 1859 ، فرماندار ایلینویز یک قانون قانونگذاری برای اعطای منشور شرکتی که به خود نظارتی به CBOT نسبت به اعضای خود اعطا می کند ، برای استاندارد سازی نمرات و ایجاد بازرسان منصوب شده توسط CBOT که تصمیمات مربوط به آنها است ، امضا کرد. الزام آور اعضا. این یکی از چندین مرحله اولیه در تحول قراردادهای پیش رو به قراردادهای آتی استاندارد فعلی شد.

تجارت دانه سرانجام در سال 1865 به دنبال اقدام CBOT برای برقراری توافق نامه های استاندارد معروف به قراردادهای "آینده" رسمی شد. قراردادهای آتی اولین توافق نامه های استاندارد در جهان بود.

CBOT تا زمان جنگ جهانی دوم هنگامی که دولت کنترل محصولات ذرت و گندم را به دست گرفت ، یکپارچه عمل کرد و به CBOT اجازه داد فقط در چاودار و سویا تجارت کند. اما ، در پایان جنگ جهانی دوم ، CBOT تجارت را در چندین کالای کشاورزی از سر گرفت. سپس ، در سال 1975 ، CBOT متنوع شد و شامل قراردادهای مالی مانند معاملات معاملات آتی و گزینه ها شد.

راه اندازی هیئت تجارت شهر کانزاس در سال 1856

شورای تجارت کانزاس سیتی (KCBOT) در سال 1856 به عنوان خانه رسمی برای بازرگانان دانه راه اندازی شد. KCBOT عمدتاً به دلیل تجارت گندم زمستانی قرمز سخت شناخته می شد و به طور متوسط بیش از 10،000 قرارداد در روز معامله می کرد. به همین ترتیب ، از قیمت های تعیین شده در KCBOT به عنوان معیار قیمت جهانی گندم استفاده شد.

ایجاد تبادل دانه مینیاپولیس (MGEX) در سال 1881

در سال 1881 ، اتاق بازرگانی مینیاپولیس به عنوان یک بازار ایده آل برای میلرز ، تولید کنندگان و پردازنده ها تأسیس شد. اما این نخستین قرارداد آینده خود را در مورد گندم بهار قرمز سخت در سال 1883 صادر کرد. بعداً ، در سال 1947 ، اتاق بازرگانی به مبادله دانه مینیاپولیس تغییر نام داد و در حالی که معاملات قراردادهای کالا و آتی شاخص های کشاورزی را انجام می داد ، کاملاً به عنوان یک ترخیص کالا از گمرک آتی دانه فعالیت می کرد.

تأسیس COMEX در سال 1933

پس از ادغام مبادله ملی ابریشم خام و تبادل مخفی نیویورک ، بورس کالا (COMEX) در سال 1933 تشکیل شد. و تا دهه 1970 ، COMEX قبلاً به طور فعال تجارت آینده های طلا ، نقره و مس را انجام می داد.comEX از سال 1994 یک شرکت تابعه اصلی تبادل بازرگانی نیویورک (NYMEX) بوده است. همچنین ، NYMEX در سال 2008 به گروه CME وابسته شد. جالب اینجاست که بیش از 400000 آتی و قراردادهای گزینه روزانه در COMEX اجرا می شوند.

ایجاد شاخص های قیمت کالا در سال 1933

بازار تجارت کالاها تکه تکه شده است ، اما قیمت ها اغلب یک نیروی متحد هستند ، به همین دلیل چندین شاخص قیمت کالا ایجاد شده است. در سال 1933 ، شاخص آتی کالاهای داو جونز به عنوان اولین شاخص قیمت کالای سرمایه گذاری قابل سرمایه گذاری شکل گرفت. شاخص قیمت آتی کالاهای داو جونز بین سالهای 1933 و 1998 با 3. 7 ٪ در سال قدردانی می شود. در سال 1934 ، دفتر آمار آمریكا آمریكا شروع به محاسبه شاخص قیمت کالاهای روزانه كرد و آن را در سال 1940 در دسترس عموم قرار داد. تا سال 1952 ، دفتراز آمار کار ، شاخص قیمت بازار نقطه ای صادر شده و حرکات قیمت 22 کالا را اندازه گیری می کند.

شاخص قیمت آتی کالاهای داو جونز بعداً در سال 2009 به شاخص کالاهای داو جونز-اوبس تغییر نام داد. و در سال 2011 ، S& P نسخه خود را از فهرست کالاهای داو جونز راه اندازی کرد.

قانون تبادل کالا

با توجه به کمبودهای موجود در چارچوب های مقررات قبلی برای تجارت کالا - قانون معاملات معاملات معاملات آتی سال 1921 و قانون آتی دانه های سال 1922 - قانون تبادل کالا (CEA) در سال 1936 برای رسیدگی به حفره های مقررات تصویب شد.

CEA تجارت معاملات آتی کالاها را در ایالات متحده تنظیم می کند. همچنین چارچوبی را برای کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) فراهم کرد. سرانجام CFTC در سال 1974 تأسیس شد و در سال 1982 ، انجمن ملی آینده (NFA) ایجاد کرد. CEA در سال 1938 اصلاح شد تا تاپ های پشم ، آماده تولید پشم فرآوری شده ، به کالاهای تنظیم شده اضافه شود.

قانون مبادله کالاها اضافه می کند (1968)

در سال 1968 ، قانون مبادله کالا اصلاح شد که شامل دام و برخی از محصولات دام به عنوان کالاها شد. این اصلاحیه همچنین شامل الزامات پیشرفته گزارشگری بود که باعث افزایش مجازات های کیفری برای دستکاری در این قانون یا نقض آن شد. این قانون جدید همچنین اظهار داشت که هر هیئت مدیره ای که نتواند قوانین خود را اجرا کند ، می تواند از تعیین بازار قرارداد محروم شود.

تأسیس کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) در سال 1974

در سال 1974 ، کمیسیون معاملات معاملات آتی کالا (CFTC) برای تنظیم معاملات آتی در ایالات متحده تأسیس شد. CFTC اقتدار نظارتی بر مشاوران کالا ، شرکتهای کارگزاری ، مبادلات آتی و مدیران پول داشت. هدف CFTC تقویت یک بازار آینده کارآمد و رقابتی بود. همچنین با هدف محافظت از سرمایه گذاران در برابر شیوه های تجارت ناعادلانه و دستکاری انجام شد.

ایجاد صندوق های شاخص کالا در سال 1990

در اوایل دهه 1990 ، محصولات جدید مبتنی بر کالا به نام "صندوق های شاخص کالا" راه اندازی شد. آنها به گونه ای طراحی شده اند که سرمایه گذاران را در معرض کالاها قرار دهند ، سهام خود را متنوع کنند و از اوراق بهادار خود محافظت کنند یا از اوراق بهادار خود در برابر تورم محافظت کنند. این صندوق های شاخص کالاها می توانند پس از عملکرد شاخص ، معاملات آتی را تجارت کنند یا با بانکهای سرمایه گذاری که تصمیم به تجارت خود در بازار آتی دارند ، به توافق نامه مبادله بپردازند.

هدف کلی صندوق های شاخص کالا ، بازپرداخت سرمایه گذاران است که از خرید کالاها تحقق می یابد. تحلیلگران تأکید می کنند که سرمایه گذاران می توانند حق بیمه قابل توجهی را کسب کنند و با سرمایه گذاری در صندوق های شاخص کالاهای بلند مدت ، اوراق بهادار خود را محافظت کنند.

با این حال ، صندوق های شاخص کالا در گذشته به دلیل یکی از دلایل مهم تورم در ایالات متحده انتقاد کرده اند. به عنوان مثال ، استدلال شد كه شاخص کالاهای گلدمن ساكس (GSCI) سال 1991 باعث بحران غذایی شد. این امر باعث شد که قیمت ها با اجازه گمانه زنی های باز در کالاها به سرعت افزایش یابد.

امروزه ، برخی از محبوب ترین صندوق های شاخص کالاها صندوق استراتژی بازده واقعی Pinco ، صندوق فهرست کالاهای CM Vaneck CM ، Oppenheimer ، Barclays و صندوق شاخص کالاهای ISHARES S& P GSCI هستند.

ظهور تجارت کالاهای الکترونیکی در سال 1999

معرفی پروتکل مبادله اطلاعات مالی (FIX) در سال 1992 راه را برای انتقال در زمان واقعی معاملات بازار هموار کرد. در سال 2001 ، هیئت تجارت شیکاگو و بورس کالای شیکاگو رابط های سازگار با رفع آنها را راه اندازی کردند.

به طور سنتی ، دوندگان قبلاً سفارشات را به معامله گران منتقل می کردند. با این حال ، تجارت الکترونیکی از رایانه ها برای مطابقت با خرید و فروش سفارشات به جای تعویض انسانی استفاده می کند. در نتیجه ، تجارت کالاهای الکترونیکی با مزایای بسیاری از جمله کمیسیون های پایین تر برای معامله گران خرده فروشی و اجرای کارآمد معاملات همراه است. همچنین ، نظارت بر تجارت کالاها را برای مقامات آسانتر کرده است.

موفقیت تجارت کالاهای الکترونیکی را می توان به رونق اینترنت نسبت داد ، زیرا بسیاری از سرمایه گذاران می توانند به راحتی سفارشات را با سهولت و راحتی بدون تکیه بر کارگزاران زنده برای قرار دادن سفارشات قرار دهند. پلت فرم کالای آنلاین همچنین نمودارهای معاملاتی ، اخبار کالا و برنامه های تحلیل فنی را ارائه می دهد.

پلت فرم تجارت الکترونیکی CBOT به عنوان E-CBOT شناخته می شود. هنگامی که مبادله بازرگانی شیکاگو CBOT را برای تشکیل گروه CME در سال 2006 به دست آورد ، CME ECBOT را در پلت فرم Globex خود گنجانید.

کالاهای فوق العاده چرخه 2002

"سوپر چرخه" مرحله ای از تقاضای فوق العاده زیاد است که برای تولید کنندگان چالش برانگیز است. چنین تقاضای زیاد غالباً با افزایش نمایی قیمت کالا برای یک دوره طولانی همراه است - در برخی موارد نادر تا یک دهه. در حدود سال 2002 ، چین به دلیل گسترش بی سابقه در توسعه زیرساخت ها ، شهرنشینی و ساخت و ساز ، رشد گسترده اقتصادی را تجربه کرد. پس از رشد سریع اقتصادی ، افزایش نمایی تقاضا برای کالاها رخ داده است ، و این باعث می شود که تولید کنندگان به دلیل عرضه نسبتاً کوتاه منابع طبیعی که برای توسعه زیرساختی مانند سنگ آهن ، مس ، ضروری هستند ، این خواسته ها را برای تولید کنندگان دشوارتر کند. و روغن خام

در این دوره ها ، قیمت کالاهای کشاورزی نیز در پاسخ به افزایش مصرف انرژی و کالاهای کشاورزی غنی از کود مانند روغن خوراکی ، غلات و گوشت توسط افراد ثروتمند چین و سایر اقتصادهای نوظهور افزایش یافت.

براساس گزارشی از داده های قیمت کالاهای صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) ، مس ، زغال سنگ حرارتی ، سنگ آهن و نفت خام از سال 2001 تا 2008 بین 350 تا 600 درصد افزایش یافته است. قیمت نیکل حتی در طول دوره هفت برابر افزایش یافته است. سازمان مواد غذایی و کشاورزی ایالات متحده گزارش داد که قیمت مواد غذایی نیز در این مرحله 50 ٪ افزایش یافته است.

با توجه به بحران بدهی مستقل ، در سال 2008 و اوایل سال 2009 یک مارپیچ رو به پایین شدید در قیمت ها وجود داشت. با این حال ، قیمت ها افزایش یافت و تقاضا از اواخر سال 2009 تا اواسط سال 2010 بهبود یافت. در نتیجه ، ابر چرخه کالا در سال 2011 به اوج خود رسید و به دلیل تقاضای شدید کشورهای نوظهور و رشد کم عرضه. در اواسط دهه 2010 ، چین هنگام انتقال از تولید به یک صنعت خدمات ، سقوط بازار سهام و کندی اقتصادی را تجربه کرد. به تدریج ، سوپر چرخه شروع به خنک شدن کرد.

کالاها از قرن بیستم حدود سه بار این نوع سوپر چرخه را تجربه کرده اند. اولین مورد در سال 1900 رخ داد و توسط صنعتی شدن ایالات متحده آغاز شد ، در حالی که بازسازی جهانی در دهه 1930 سوپر چرخه دیگری را برانگیخت. سرانجام ، مرحله سوم سوپر چرخه در دهه 50 و 1960 ، پس از جنگ جهانی دوم ، در زمان بازسازی ژاپن و اروپا بود.

نتیجه

بازار کالاها در طول سالها به رشد خود ادامه داده است. حجم قراردادهای کالایی که طی یک دهه گذشته معامله می شود ، تقریباً سه برابر شده است. در همین زمان ، قیمت کالاهای معامله شده بر روی سیستم عامل های الکترونیکی استاندارد دو برابر شد. اما ، عوامل مختلفی ، مانند بی ثباتی سیاسی جهانی ، بحران اقتصادی ، جنگ های تجاری ، فن آوری های به سرعت در حال تحول و در آخر ، این بیماری همه گیر باعث شده است که بازارهای کالاها بسیار بی ثبات باشند.