باند پهن: مدل های سرمایه گذاری

مدل های سرمایه گذاری فرصت های جالبی را برای یک مقام عمومی که درگیر توسعه پهنای باند منطقه ای است ، ارائه می دهد.

شبکه FTTH کم هزینه برای احیای دره آلر ، اسپانیا

آخرین پیشرفت را دنبال کنید و در مورد درگیر شدن بیشتر بدانید.

انتخاب یک مدل یک تصمیم سیاسی است که مبتنی بر وضعیت فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی ، سطح جاه طلبی اقتدار عمومی و اهداف توسعه منطقه ای میان مدت و بلند مدت است. یک انتخاب اساسی باید در مورد سطح تعهد و نقش اقتدار عمومی در مقابل بازار ، شهروندان و مشاغل منطقه انجام شود.

چهار مدل سرمایه گذاری را می توان شناسایی کرد:

• مدل سرمایه گذاری مستقیم (همچنین به عنوان مدل شبکه شهری در حال اجرا یا DBO عمومی شناخته می شود)
• مدل امتیاز (همچنین به عنوان مدل سرمایه گذاری غیرمستقیم ، مدل شبکه شهری خصوصی یا برون سپاری عمومی شناخته می شود).
• مدل پشتیبانی جامعه (همچنین به عنوان الگوی باند پهن جامعه یا جامعه شناخته می شود).
• مدل یارانه اپراتور (همچنین به عنوان بودجه GAP یا DBO خصوصی شناخته می شود).

مدل سرمایه گذاری مستقیم: مدل شبکه شهری که به طور عمومی اجرا می شود (عمومی DBO)

در این مدل ، مقامات عمومی یک شبکه باند پهن را در شهرداری ، شهرستان یا منطقه ایجاد می کند (DBO به عنوان طراحی ، ساخت و کار) می گوید. استقرار توسط مقامات عمومی کنترل می شود و به طور مستقیم کنترل می شود. برای این کار ، یک شرکت تازه تاسیس یا یک بخش اختصاصی در یک ابزار موجود ، شبکه را مستقیماً یا از طریق تهیه استاندارد به بازار مستقر می کند. مرجع عمومی مالکیت شبکه را حفظ می کند و عملکرد و نگهداری را اجرا می کند. سپس این شبکه به طور کلی در دسترس همه بازیگران بازار (شبکه دسترسی آزاد) قرار می گیرد. مرجع عمومی یا شرکت با هدف خاص نیاز به تعامل قابل توجهی دارد و تمام خطرات مالی این عملیات را تحمل می کند ، اما همچنین کنترل کامل در طراحی و نحوه استفاده از شبکه را حفظ می کند.

مدل امتیاز: مدل شبکه شهری خصوصی اجرا شده

در این مدل ، مقامات عمومی ساختمان و بهره برداری از یک شبکه پهنای باند در شهرداری ، شهرستان یا منطقه را از یک بازیگر خصوصی (همچنین به عنوان الگوی برون سپاری یا اعطای امتیاز عمومی) تهیه می کند ، که یک امتیاز برای بهره برداری از شبکه در طول مدت طولانی دریافت می کنددوره زمانی ، به طور معمول بیست تا سی سال.

این شرکت خصوصی با قرارداد به طور کلی یک شبکه بی طرف اپراتور را ایجاد می کند که ارائه دهندگان خدمات رقیب می توانند خدمات خود را به همه کاربران نهایی ارائه دهند. مرجع عمومی مالکیت زیرساخت های منفعل را حفظ می کند. به عنوان یک مالک شبکه ، مقامات عمومی تأثیر زیادی در فرآیند طراحی و ارائه خدمات دارند.

به منظور تضمین شرایط عادلانه و غیر تبعیض آمیز برای کلیه ارائه دهندگان خدمات ، شرکت خصوصی ساختمان و بهره برداری از شبکه باید به طور ایده آل از ارائه خدمات خود منع شود. با این حال ، این همیشه اینگونه نیست ، عمدتاً به دلیل کمبود ارائه دهندگان شبکه خنثی اپراتور و ارائه دهندگان خدمات مستقل در کشورهای خاص و همچنین آگاهی کم از این امکان.

شرکت پیمانکار سرمایه گذاری را مرتکب می شود و تمام درآمدها را می گیرد بلکه خطرات تجاری را برای کل دوره قرارداد نیز می گیرد. در پایان قرارداد ، زیرساخت های شبکه در کنار مرجع عمومی باقی مانده است ، که ممکن است تصمیم بگیرد که قرارداد را تمدید کند ، با یک شرکت دیگر قرارداد امضا کند یا حتی درگیری آن را به طور کلی تغییر دهد و یک مدل شبکه شهری عمومی را اتخاذ کند.

مدل پشتیبانی جامعه

در این مدل ، سرمایه گذاری باند پهن به عنوان یک ابتکار خصوصی توسط ساکنان محلی (رویکرد از پایین به بالا) انجام می شود. چنین پروژه هایی به طور کلی در رانندگی نرخ جذب در بین کاربران نهایی و در ساخت موارد پایدار مالی بسیار موفق بوده اند. میزان رقابت بین پروژه هایی با استفاده از یک مدل کسب و کار شبکه باز با سطح خوب رقابت با دیگران که به عنوان اپراتورهای یکپارچه عمودی یا تهیه خدمات از یک اپراتور برای چند سال فعالیت می کنند ، متفاوت است.

مقامات عمومی می توانند از کمک مالی و حقوقی (ROW) کمک مالی ، تنظیم و هماهنگی با سایر استقرارهای زیرساخت ها و دسترسی به زیرساخت های عمومی و نقاط حضور برای ارائه ارتباطات پشتی پشتیبانی کنند. مقامات دولتی همچنین می توانند به ایجاد شرایط عادلانه برای کلیه اپراتورهایی که به دنبال دسترسی به زیرساخت ها هستند ، کمک کنند.

مدل یارانه اپراتور (بودجه GAP یا DBO خصوصی)

در این مدل ، مرجع عمومی به طور مستقیم در پروژه های استقرار باند پهن منطقه شرکت نمی کند ، بلکه یک بازیگر بازار را یارانه می دهد تا زیرساخت های خود را به روز کند. اپراتورهای ارتباطات از راه دور و ارائه دهندگان بزرگ جایگزین معمولاً دارای زیرساخت های منفعل ، تجهیزات فعال و ارائه خدمات به کاربران نهایی در یک مدل یکپارچه عمودی هستند.

مقامات دولتی شکاف بین آنچه که از نظر تجاری قابل دوام است و پوششی که مقام دولتی قصد دستیابی به آن را دارد تأمین می کند. بودجه به عنوان کمک مالی به یک یا چند اپراتور خصوصی ارائه می شود.

مزایای این مدل در ترتیبات قراردادی نسبتاً ساده، پتانسیل استقرار نسبتاً سریع و جبران خطرات برای دریافت کننده / اپراتور کمک هزینه نهفته است. با این حال، مقامات دولتی پاداش های مالی دریافت نخواهند کرد، اما در عوض باید برای هر مرحله استقرار جدید با درخواست بودجه بالاتر مواجه شوند، بنابراین منجر به سرمایه گذاری بالاتر از آنچه در نظر گرفته شده است.

انتخاب مدل

سوالاتی که یک مقام دولتی قبل از انتخاب مدل سرمایه گذاری باید به آنها پاسخ دهد عبارتند از: